Het gemak van relativeren

Zojuist las ik de wonderschone zin:

“Als je ziek bent, voel je je niet beter omdat negen anderen nog zieker zijn. Je wilt gezónd zijn.”

Een lezersreactie in verband met algehele politieke onvrede in Nederland. Voor mij tevens dé beknopte verklaring voor mijn hekel jegens overmatig relativeren.

Want natuurlijk is er niets mis met een relativering hier en daar als die ene maand even wat korter is dan je geld of je je een weekje under the weather voelt. Zeker, ook een wat ernstiger probleem kan lichter worden gemaakt door je op te trekken aan de misere van een ander. Maar mag nou nooit iets volkomen kut zijn zonder dat hele volksstammen hongerende met aids besmette slachtoffers van een tsunamie er aan de haren bij gesleept worden?

En is het ook geen gemakzucht eigenlijk? Zolang er iets ‘ergers’ te bedenken is, hoeft men niet op zoek naar oplossingen, immers er is geen écht’ probleem meer?

Comments (20)



Previous

Aanhouding voor bezit van sla

Next

Duyvendak en zijn 'goede zaak'

20 Comments

  1. De boel afzwakken met behulp van anderen die het nog zwaarder hebben voert mij iha ook te ver. Dat kan je doen als iemand maar doorzeurt over een verkoudheidje of een verstuikte enkel, niet als het om ernstige/invaliderende zaken gaat. Toch kan ik goed relativeren: weten dat je ook al tien jaar lang het gras van de verkeerde kant had kunnen liggen bekijken helpt daar wel bij.

  2. Stefan

    Als je het gras van de verkeerde kant bekijkt hoef je ook niet meer te relativeren, toch?

  3. ron

    Voor hetzelfde geld was ik ook nog eens lichamelijk gehandicapt.

    Dat m’n brein er zo nu en dan een potje van maakt is niet zo erg,toch?

  4. christinA

    En is het ook geen gemakzucht eigenlijk?

    Yep, en ook het weglopen voor de verantwoordelijkheid.
    Maar ach, tis zondag 🙂

  5. Da’s nou precies waar ik me ook zo aan irriteer! Het is bovenal nogal denigrerend.
    In het Engels vertaal is het dan ook: ‘tone down’ wat ik weer erg sprekend vind. Ik heb er genoeg van meegemaakt de afgelopen week…

  6. @frans: ja maar dat is dan ook wel een realistische relativatie waarbij je je niet optrekt aan anderen.

    @Ron: 😀

    @ChristinA: niet ineens christelijk gaan doen he 😉

    @Angela: ja hoewel waarschijnlijk niet zo bedoeld, kan het nogal denigrerend overkomen. Dus ook gemakzucht misschien.

  7. Kitty

    gemakszucht…hmmm.nee!!

    meer is het voor mij een zagend stemmetje, dat mij inprent dat zolang je een dak boven je hoofd hebt, een baan waarmee je je geld verdient om rekeninngen te betalen en elke dag iets om je boterham mee te besmeren, er in geen geval ook maar een moment van donkerte en zwaarmoedigheid bespeurd mag worden in mijn humeur…van mijzelf dan eej..tenslotte kan het altijd erger bla bla bla..dat heeft niets te maken met het naar beneden halen van`ergere`dingen..maar meer van het gevoel ‘er is nog zo veel te verliezen’..’dus doorgaan’…

    maar jij zegt het precies op de manier waar ik heeeeelllll lang over gedaan om bepaalde dingen pcies zo te bekijken:

    na 3 maanden groepstherapie ongeveer maakte John( 1 van de 2 therapeuten die de groep leidt waar ik elke woensdag naar toe ga) een opmerking tegen een ander groepslid. dat was de opmerking: “waarom mag iets niet gewoon KUT(ja hij viel even uit zijn rol) zijn zonder dat je op zoek gaat naar een schuldige( jijzelf of een ander) en zonder dat je je afvraagt waarom!! waarom kan iets niet gewoon KUT zjin dat het je is overkomen of overkomt en dat je je die gevoelens zonder reserves ervaart? niet alles heb je in de hand en sommige dingen kruisen nu eenmaal je pad.”

    voor mij waren dit DE bevrijdende woorden om in te zien dat ik zelf het boetekleed heb aangetrokken, dus door het enkel en uitsluitend zo te bekijken kon ik het van mij af gooien en weer vrij van lasten door het leven gaan. deze woorden gaven mij een inzicht dat sommige dingen idd heel erg kut waren dat ik het mee moest maken maar dat ik er verder niets mee moest doen, behalve ze gewoon als KUT ervaren..

    ik weet niet of het overkomt op schrift, maar mij heeft het bevrijd van de last dat ik ook maar enig grip op sommige zaken heb gehad en dat ik mij mocht toestaan ze te verwerken zonder mijzelf ook maar enige schuld toe te wijzen..het was gewoon alleen heel erg KUT….

    mooi en zo simpel…

    liefs kitty

  8. Zo af en toe is het ook helemaal kut. Heb mijn portie in het leven wel gehad, als we het hebben over kut in vele vormen, en dan heb ik het over zwaar kut met drie hoofdletters. KUT. Toch geeft me dat het besef dat het altijd erger kan in het leven, maar dan kijk ik voornamelijk naar mezelf. Een dergelijk besef helpt enorm als er een dagvaarding in de bus valt van Swordstone, of ik even een slordige tien ruggen wil doneren. Mij krijgen ze niet, het kan altijd erger.

    En toch heb ik nu ook dagen, hoewel ze zeldzaam zijn, dat alles kut is. Gewoon omdat het kut is. En die dingen hoeven helemaal niet groot te zijn. Ik sta te laat op, stoot mijn kleine teen tegen de deur van de douche, in de trein zit er eentje tegenover me te zeiken, het regent, mijn afspraak is een uur te laat en op de terugweg rijdt er een auto door de plas zodat ik zeiknat ben. Triviaal, maar bij thuiskomst kruip ik onder de dekens en ga ik me kut voelen. En heel soms word ik wakker en dan IS het gewoon kut. Zonder aanwijsbare reden. Dan ga ik me eens lekker kut zitten voelen. De hele dag. Of als Ajax van Feyenoord wint. Drie dagen voel ik me dan kut. En ja, dan weet ik ook dat er mensen zijn die het veel kutter hebben. Maar voel ik me daar beter door? Neen. Want mij maakt het niet uit wat die mensen voelen. Ik weet mezelf geconfronteerd met het verlies.

    Ik wil maar zeggen: kut voelen kan gewoon. Daar hoeft helemaal geen reden voor te zijn. En vergelijken helpt niet. Als die ander zich beter voelt merk je daar toch niks van.

  9. @Kitty: Komt zeker over en ben het er helemaal mee eens. Vind het wel knap, ik weet dat het een fikse verandering in denken is eigenlijk.

    @Robert: precies, zo is het hoe het zou moeten zijn als het mij vraagt. (Euh, niet dat je je portie hebt gehad, maar hoe je nu tegen de zaken aankijkt.).

  10. Renald

    Op de dagen die voor mij absoluut niet het herinneren waard zijn, vind ik het prettig dat ik mijzelf kan en mag relativeren. Als anderen dat doen heeft dat voor mij geen betekenis, daar kan en doe ik niets mee. Relatief gesproken althans.

  11. Relativeren is in de jaren zeventig behoorlijk op komen zetten. We moeten ook niet zeuren, het kan altijd erger. Toen mijn zwager was overleden wilde ik tegen mijn zus zeggen: ach, in Bagdad vallen elke dag een meervoud aan doden. Toch maar niet gedaan.

  12. De meeste problemen zijn ordinaire luxeproblemen.

  13. @Renald: terwijl je hier toch altijd de koning van het relativeren poogt te zijn ..

    @Pascal: Gelukkig niet gedaan, het had de sfeer in de familie niet bevorderd vermoed ik 🙂

    @Leibele: je wilde illustreren hoe dat relativeren in zijn werk gaat?

  14. Renald

    @Cinner: dat zal dan een maatstaf zijn voor degene die dat vindt en in verhouding tot degene die dat niet zo ziet, vergelijkende wijs dan…denk ik, toch?;)

  15. Doe jij eens even een poging tot niets zeggen, Renald. Een mens wordt nu eenmaal altijd beoordeeld volgens de maatstaven van degene die beoordeeld. En dat zal in jouw geval nogal eens confronterend zijn. En spaar je de moeite: voor mij niet. Ik weet dat ik een eikel kan zijn.

  16. Renald

    @Robert: Degene die oordeelt kan evengoed jezelf (aan de ene en andere kant) zijn, zoals je dat in je laatste zin doet. Dat mag en kun je doen, ik oordeel met andere maatstaven en hoef niet perse tot dezelfde constatering te komen. Dat kan wellicht een interpretatie verschil van relativeren opleveren. Jezelf beoordelen/relativeren vergelijk ik met zelfreflectie en ik vind dat jij dat uitstekend doet.
    Verder vind ik dat iedereen zijn/haar recht mag opeisen voor een dag die als volkomen kut kan worden. Dat hoeft een ander natuurlijk niet terstond te delen.

  17. Je voelt je kut of niet. Wat anderen daar ook van mogen denken.

  18. citrientje

    euhhh ik denk eerlijk gezegt ook wel es het had erger gekund.

  19. Stefan

    Het kan altijd erger, maar wat blijft er over als je alles relativeert? Dan heb je niets meer om voor te strijden of doelen om te behalen. Dan zou verdriet en angst niets meer betekenen, want het kan altijd erger.

    Relativeren is goed om je emotie weer enigzins onder controle te krijgen na een ingrijpende gebeurtenis, maar relativerende opmerkingen die je toegeworpen krijgt van anderen zijn onnodig en vaak ook ongevraagd.

    Verder ben ik het (en dit mag een unicum genoemd worden) met Renald eens in reactie # 10 & # 16. 😮

    Toch vreemd dat Renald (gezien reactie # 10) hier regelmatig relativerende opmerkingen plaatst.

  20. @Terrebel”dat is ook weer zo, ongecht of anderen relativeren.

    @Citrientje: wel eens en dan denk je het zelf. Ik doel op het type ‘alles relativeren’ voor ieder ander. Die zijn je vast wel bekend 😉

    @Stefan: dat laatste verbaasde mij ook ja. Doorgaans is het Renald die het meest relativeert van de reagluurders hier.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft