Geluk(kig) bij een ongeluk

Goed, ik ben overgelukkig dat ik de dag overleefd heb. Letterlijk dus.

Ik steek over bij een groen stoplicht, de buschauffeur vergeet dat hij zich ook aan verkeersregels moet houden. Ineens komt hij de hoek om scheuren, ik rem, realiseer me dat dat niet slim is midden op de weg en geef daarna een dot gas terwijl ik uit probeer te wijken naar rechts. Hij toetert maar hengst gelukkig ook de rem in en de bus komt tegen me aan aaiend tot stilstand. Hij kaffert me uit, een hysterische vrouw gilt iets over groen licht, een jongen staat kwaad naar de bus te gebaren, automobilisten zien groen en ik .. ik check heel dom of mijn licht wel echt op groen stond. (Typisch vrouwelijk, eerst aan jezelf twijfelen!). Dat stond op groen, ik gebaar dat – geheel tegen mijn agressieve aard absurd vriendelijk – richting buschauffeur die me nog maar eens uitkaffert. De derde keer kijkt hij eindelijk eens op naar een van de vijf (!) stoplichten (drie voor voetgangers, twee voor fietsers) die allemaal toch echt op groen staan. Waarna hij glimlacht dat hij het gezien heeft en stikrelaxed me wegbonjoured met een ‘we staan allemaal in de weg, zo op de weg’. Ik ben duidelijk geschrokken al is mijn bewustzijn nog niet op de hoogte gebracht. Dus in plaats van het nummer van de bus op te nemen of zelfs maar de pest in te hebben dat er geen ‘sorry, rij ik je toch maar bijna kapot’ vanaf kan, rij ik inderdaad maar gewoon door alsof er niets gebeurd is. Het enige wat ik me bedenk is dat iedereen om me heen wel erg van de geschrokken en de geschokte is.

Een kwartiertje later loop ik dan weer trillend met een onnoemelijke zin om een potje te janken door de supermarkt. Een beetje eenzaam onder de indruk te wezen. Gek, dat lijkt mijn ding. Of ik nu geopereerd ben, griep heb of bijna half dood ben gereden, ik ga op een of andere manier altijd gewoon boodschappen doen. Om dan ergens tussen de melk en de lang houdbare vleeswaren een helder inzicht te krijgen.

Enfin, ik had toch al mijn dag niet geloof ik. Voor de knuffel met de stadbus stond ik met een lege achterband omdat het ventiel de luchtpomp niet accepteerde (de vierde keer deze maand dat ik met een mankement ergens strand). Na het boodschappen doen deed een jolige mevrouw een prima poging me alsnog dood te rijden omdat ze blijkbaar dacht in Engeland rond te karren. En toen ik om mezelf te verwennen mijn haar ging ontkleuren, bleek dat het rood met geen tien paarden uit mijn haar wil.

Maar toch. Er weer eens met mijn neus op gedrukt hoe makkelijk het leven ineens de vernieling in kan, mag ik gelukkig zijn dat ik geen schrammetje aan vandaag heb overgehouden. Dus voel ik me gek genoeg best even gelukkig ..

Comments (12)



Previous

Chronisch zieken voor al uw koopkrachtbehoud!

Next

Prinsjesdag

12 Comments

  1. Mooi einde. Van je stukje bedoel ik. (niet van je leven.);))

  2. desiree

    Woot! dat is een heftig dagje bij elkaar.
    De opmerking ‘er is gelukkig niets gebeurd’ gaat hier niet op, er gebeurde vanalles, meer dan je lief was…
    Na die eerste bijna klapper zou ik naar huis zijn gegaan, ik zou de dag niet meer vertrouwen voordat die om is.
    Blij dat je helemaal ‘heel’ dit nog kon loggen…
    Heel veel betere dingen op je levenspad toegewenst dan je nu is overkomen 🙂
    😡 @};- ~o)

  3. Wow heftig CiNNeR, echt een dag om terug je bed in te kruipen en even in bed te blijven…Dit is echt heftig!

  4. Tja, buschauffeurs….. Hier rijden er ook diverse rond die van mening zijn dat de dertig kilometerzone niet op hun van toepassing is en dat er als ze 60 rijden toch niet van ze verwacht kan worden dat ze stoppen voor zebrapaden.

    Gelukkig is het goed afgelopen, maar je kan beter niet teveel van dit soort dagen hebben, al was het maar om te voorkomen dat de vakkenvuller bij de melk en verse vleeswaren iets gaat denken van je plotseling opklarende blik als hij in de buurt is.

  5. @Denise: dank je 🙂

    @Desiree: Ok, er is een hoop gebeurd. Maar de schade bleef uit gelukkig. En het geeft en passant wat perspectief mee. Hoe belangrijk is een achterbandventiel als je het loodje had kunnen leggen. En eigenlijk zou dat perspectief er altijd mogen zijn. Voor iemand met een depressie, een wonderbaarlijke dag toch ook 🙂

    @GobboE: vandaag Prinsjesdag zitten kijken vanaf de veilige bank (hoewel, gebeuren de meeste ongelukken niet in en rond het huis? 😉 ).

    @frans: dan zal hij eerder denken dat er iets grondig mis is, gezien de gemoedstoestand die op zo’n inzicht volgt 😉

  6. Wát een dag zeg, ongelooflijk! Ik ben blij dat je (fysiek in ieder geval) ongedeerd bent. Die buschauffeur spoort overigens niet, beetje gaan staan brullen., alsof je daar iets mee opschiet. * schopt malloot *

    Dat gewoon boodschappen gaan doen herken ik, zo stond ik ooit in de Dirk toen ik me plots realiseerde dat mijn moeder 10 minuten daarvoor toch echt gezegd had dat mijn oma overleden was. De blèrbui die daarop volgde was geen prettig gezicht… de omstanders gingen er overigens zeer sympathiek mee om, moet ik zeggen.

  7. Ronald

    Ach ik rij gemiddeld zo’n 300 kilomter per dag en je wilt niet weten wat voor idioten allemaal een rijbewijs hebben.

    Mensen die 50 rijden op een autoweg, scooters en fietsers op de autosnelweg, brommobielen op de autoweg, beton vrachtwagens die me van de weg proberen te drukken, hele kuddes mensen die ineens niet meer kunnen autorijden als het regent, heb het allemaal wel gezien ondertussen.

    Wil je goed in het verkeer kunnen voortplaatsen dan raad ik een vrachtwagen rijbewijs aan, nog meer als bij de motor wordt daar op waarneming gehamerd (nee ik rij normaal gesproken geen vrachtwagen maar ik heb er wel door geleerd om al een meter of 200 a 300 honderd vooruit te anticiperen).

  8. citrientje

    gelukkig dat je niks mankeerd, nu maar paar dagen bij komen van deze ut dag.

  9. @Poelekie: ik word doorgaans genegeerd op zulke momenten 🙂

    @Ronald: als iedereen wat normaler zou rijden en wat beter zou opletten, was het ook opgelost. Maar dat zal wel te idelaistisch gedacht zijn van mij 🙂

    @Citrien: Was vandaag alweer wat minder onder de indruk 😉

  10. Chips, zo’n soort dag had ik nou vandaag!

  11. Je bent langer stil dan ik gewoonlijk gewend ben. Toch naweeën van deze dag, algehele malaise of nog iets anders? Voor alle zekerheid gewoon maar even sterkte en beterschap.:)>-

  12. Vooral algehele misere en een verbouwing achter de schermen. Zal er binnenkort wel weer zijn dnek ik. Lief dat je het vraagt 😡

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft