Month: April 2009

Beneficair aanvaarden

Het is niet de bedoeling dat ik failliet ga aan de afhandeling van de erfenis van mijn vader en dus heb ik op advies van een notaris beneficiair aanvaard. Dat wil zeggen dat ik de efenis geheel moet afwikkelen en er daarna bekeken wordt of er baten of schulden over blijven. Zijn er baten, dan erf ik die. Zijn er schulden, dan vervalt alles aan de staat en hoef ik niet te betalen. Dat wordt niet alleen gedaan als verwacht wordt dat er schulden overblijven, ook als de lopende vaste lasten niet opgebracht kunnen worden is het raadzaam beneficair te aanvaarden. Omdat er een koophuis is wat ik moet zien te verkopen, zijn er nogal wat vaste lasten en had ik weinig keus dan beneficair te aanvaarden.

Dat beneficiair aanvaarden gaat niet zomaar. Er moet een verklaring getekend worden bij de notaris, vervolgens moet  een rechtbank er goedkeuring aan verlenen en daarna verdwijnt de verklaring in een kluis bij dezelfde notaris die de gegevens verwerkt in een verklaring van erfrecht. Tot die verklaringen in bezit zijn, mogen erfgenamen absoluut niets doen, nog geen tv-gids opzeggen of foto meenemen. Want nederlanders denken als je abonnementen opzegt, je probeert zoveel mogelijk geld in de erfenis te houden en daar houden nederlanders niet van. Bovendien kan alles een teken zijn dat je je als erfgename gedraagd en dan wordt de verklaring van beneficiaire aanvaarding niet verleend. Niets doen dus, wachten tot de verklaringen er zijn.

Doorgaans neemt het verkrijgen van een verklaring van beneficiaire aanvaarding zo’n drie weken in beslag. In mijn familie gaat zelden iets normaal, dus duurde het bijna vier maanden(!?). Deze week kon ik derhalve pas beginnen met bedrijven bellen, schrijven en aanspreken.

En dan blijkt de wereld vreemd in elkaar te zitten en wetten beroerd op elkaar aan te sluiten. Bijvoorbeeld om mij niet als zuiver erfgenaam te gedragen heb ik netjes niets afgezegd, waardoor iedereen vrolijk bleef afschrijven en er nu zo’n drieduizend euro aan rekeningen liggen te wachten. Of tenminste, ze zijn al afgeschreven van de bankrekening die eveneens niet is afgezegd. Mijn vader staat postuum gigantisch rood en ik erf dus lopende kosten die na zijn overlijden zijn gemaakt, voor ik ook maar aan de afwikkeling van de erfenis heb kunnen beginnen.

Ok, die rekeningen kan ik op halt laten zetten vanwege de verklaring van beneficiaire aanvaarding. Maar dat op halt zetten moet ik wel zelf regelen en daarbij ben ik plots overgeleverd aan de gratie van betreffende bedrijven en instanties. Waarvan de helft niet eens weet wat beneficair aanvaarden is en mij een flinke hoofpdijn bezorgen. Sommige bedrijven weten het wel maar houden er zeer aparte regelingen op na, daar moet het op halt zetten elke drie maanden opnieuw worden aangevraagd of men blijft rekeningen sturen omdat dat nu eenmaal automatisch gaat.

Dan hebben we nog de belastingdienst. De dienst die automatisch de melding van overlijden ontvangt maar waar dan toch niets automatisch verwerkt wordt. De aangifte inkomstenbelasting 2008 had voor 1 april binnen moeten zijn en nu loop ik als semi-erfgename het risico op een boete. Er kan uiteraard wel een uitzondering verleend worden maar de aanvraag daarvoor had eveneens voor 1 april binnen moeten zijn. Nu moet ik die verwerkt zien te krijgen voor de eerste aanmaning van de belastindienst, want is is die aanmaning binnen dan vervalt mijn recht op uitzondering en is de boete een feit(?). Ow en boetes, die vallen niet onder de erfenis.

Tot slot blijf ik verantwoordelijk voor wat eigenaardigheden als je het mij vraagt. Lokale belastingen bijvoorbeeld. Die worden niet stopgezet want er is nu eenmaal een huis dus moet iemand daarvoor betalen. Dat ik dat huis niet erf maar verplicht ben het te verkopen, doet daar niets aan af blijkbaar. De erfenis wordt wordt belast met waterschapslasten, rioolrecht, afvalstoffenheffing en andere belastingen. Kwijtschelding aanvragen kan dan weer niet, want precies .. ik erf het huis feitelijk niet.

Nou moet ik zeggen dat vrijwel alle bedrijven, instellingen en organisaties zeer vriendelijk en meewerkend zijn – op de KPN na – en uiteindelijk komt het allemaal heus wel in orde. Het is alleen verschrikkelijk veel werk in een onnoemelijk rottige tijd. Ik moet wel zeggen dat de informatievoorziening erbarmelijk is. Weinigen houden zich up to date op gebied van regelingen en wetgeving, elk advies moet worden gecheckt op waarheid en op internet lijkt alles vanzelf goed te komen, wat verre van waar is. Het houdt me voorlopig van de straat.

Comments (23)



Denken over dood

“… maar uw vader is duidelijk vredig overleden”.

Ik dacht echt dat ik hem verkeerd verstaan had. Hem de tweede keer nogmaals verkeerd verstond. Het gesprek met de officier van justitie was bedoeld om mij gedetailleerd te vertellen wat zich had afgespeeld in de nacht van vier op vijf januari. Zojuist had hij mij verteld dat mijn vader zijn polsen en zijn hals geheel had doorgesneden. Hoe kon hij dat overlijden in hemelsnaam als vredig bezien?

Toch deed hij dat. Overtuigde mij zelfs. Door zijn gedetailleerde herinnering te delen. Zijn eerlijke en niets ontzienende beschrijving te geven. Door vergelijking met andere methoden van zelfmoord te trekken. En misschien vooral door hoe hij vertelde.

Het deed me weer herinneren wat verdronken was in mijn verdriet, pijn en moedeloosheid. Hoe slecht mijn vader er fysiek aan toe was de laatste weken. Dat hij ongewild al aan een langzame, pijnlijke dood was begonnen. Dat hij zichzelf en ons de ellende van versterven wilde besparen. Deze methode van zelfmoord al zijn voorkeur had, puur vanwege de voordelen die hij er voor zichzelf in zag. En vooral dat hij niet bang was voor de dood. Hij droeg hem al jaren stiekem mee, als fijne noodrem voor het geval het niet meer zou gaan.

Toch blijft het moeilijk te bevatten. Bovenstaande is verstandelijk. Terugdenken, analyseren en beredeneren. Al biedt het een heel klein beetje troost, het weegt nog niet op tegen de afschuwelijke nachtmerrie die het voor me is.

Het gesprek met de officier van justitie is mij aangeboden, omdat ik nog zoveel vragen had maar tegelijkertijd het dossier (lees foto’s) niet wilde zien. Het praten en krijgen van antwoorden heeft mij veel goed gedaan. Het gaf me het gevoel terug wat ik in de afgelopen maanden in hectiek en paniek was kwijtgeraakt: dat het voor mijn vader goed was zo. Dat de methode voor ons gruwelijk klinkt, maar dat voor mijn vader niet was.

Misschien kan ik het niet goed verwoorden, hoe breng je over dat iemand die zichzelf geweldadig van het leven heeft beroofd tegelijkertijd vredig kan zijn overleden? Toch denk ik dat dat zo is. En heeft het gesprek mij iets gegeven waar ik een klein beetje mee verder kan.

Comments (14)



Zorg voor de elite

Ja kijk, nu gaan mensen alleen met spoedeisende klachten rechtstreeks naar een eerste hulp post. Maar als Ab Klink straks wonderbaarlijk enkele miljarden moet bezuinigen, dan gaan patienten plotseling natuurlijk voor elk wissewasje naar de eerste hulp rennen. Nou en om dát te voorkomen, moeten mensen die rechtstreeks naar de eerste hulp gaan zonder doorverwijzing van een huisartsenpost, een eigen bijdrage van ettelijke tientjes gaan betalen. Logisch toch? Zulk tovenarij van de moderne medicijnman mag wel wat kralen kosten. 

Ging van Hoogervorst de haardos al overeind staan, na vier jaar Ab Klink is de zorg echt compleet gesloopt…

Comments (10)



De Balk toch een legaal rookcafé

De Voedsel en Waren Autoriteit haalde alles uit de kast om café de Balk – het café wat de bar in het rommelhok plaatste en de rest van het café tot rookruimte uitriep – gesloten te krijgen. Ab Klink bleek meer waardering op te kunnen brengen voor de creatieve ondernemer. En daarmee is de eerste legale manier om een rookcafé te behouden/starten een feit.

Toch wat lucht voor de kleine, natte horeca ..

Comments (14)



Vandaag acht jaar geleden ..

Het bestaat nog zag ik: ICQ. Een van de eerste vormen van sociaal netwerken en het medium waar mijn vriend en ik elkaar leerden kennen die 31 maart 2001. Op een moment in mijn leven dat ik mannen niet kon uitstaan, kluisterde hij me die middag en avond uren lang aan mijn beeldscherm. 

Op 1 april deden we het nog eens over maar dan in ‘in real life’. Voor de seks moet ik er eerlijkheidshalve bij zeggen. Want wie gelooft nou dat een chat het echte leven weerspiegelt? Een wonder dat ons afspraakje doorging zelfs. Hij een uur te laat en vervolgens beiden lachend in de kift wiens schuld dat was – kon hij niet rijden of ik geen aanwijzigingen geven – om de eerste zenuwen te overwinnen. Naar een gaycafé waar hij onverhoopts onnoemelijk polulair bleek. Naar zijn stamkroeg waar zijn beste vriend me nog net niet de zaak uitkeek. De wereld kon vergaan, wij hadden nu eenmaal de grootste lol.

De volgende ochtend beweerden we niet verliefd te zijn, maar waren ook niet meer bij elkaar weg te slaan. Hij maakte het na zeven dagen nog even uit maar bleef vijftien keer per dag bellen dus ging het na drie dagen weer ‘aan’. Een maand later trok ik bij hem in. En inmiddels zijn we acht jaar verder en nog steeds gelukkig samen.

Dus mensen, verhalen dat daten via internet niet werkt of seks op de eerste date een relatie doemt te mislukken .. allemaal fabels.

Comments (23)



Powered by WordPress & theme based on Lovecraft