Wegens noodzakelijk artsenbezoek is mijn eigen risico standaard in januari al opgesoupeerd en dus heb ik zojuist de rekening a honderdvijfenzestig euro betaald. Plus honderdvijfendertig euro premie zorgverzekeringen voor deze maand. Straks ga ik de maandelijkse tientallen euro’s uitgeven aan de vitamines die voor mij medisch noodzakelijk zijn maar in NL gezien worden als voedingssuplementen cq zelfzorgmiddelen, dus niet worden vergoed. Daar krijg ik bovendien vanaf dit jaar niets meer van terug via de belastingen vanwege de maatregel voor aftrek bijzondere ziektekosten, die nota bene was bedoeld om misbruik tegen te gaan en de ‘rechten’ van écht chronisch zieke te laten gelden. Het scheelt me ‘maar’ een slordige zevenhonderdvijftig euro per jaar. Zou je denken dat ik recht heb op compensatie van het CAK maar helaas, dat is niet zo. Zij werken met kleine medicijnlijsten waar de zeven verschillende middelen die ik dagelijks nodig heb, niet op voorkomen en dus ben ik in hun ogen niet chronisch ziek of gehandicapt. (Gek, mijn werkende man krijgt een deel van die compensatie wél vanwege een middel wat wél op hun lijstje voorkomt). Gevolg: geen teruggave eigen risico én geen compensatie voor de belastingmaatregel. Overigens heb ik een netto WAO uitkering van achthonderdvijftig euro per maand. Gelukkig is er nog vakantiegeld en ben ik getrouwd, het is nog op te hoesten.

Maar er komen bezuinigingen aan en inmiddels komen de eerste plannen daarvoor los. Verhogen van het eigen risico in de zorg naar zevenhonderdvijfenvijftig euro bijvoorbeeld, een bedrag wat ruim tweehonderd euro boven mijn vakantiegeld ligt. Vijf euro cash bij elk bezoek aan de huisartsenpraktijk. Lijkt niet zoveel nee, maar ik moet voorlopig nog om de week een B12 injectie laten zetten en zit aan een levenlang injecties vast (en mag nog steeds niet zelf leren spuiten). Het zorgpakket verkleinen waar specifieke medicijnen al op de lijst staan om uit het pakket gegooid te worden, voor mij een extra rekening van honderdtwintig euro per maand. En om het geheel mooi af te ronden, verlagen van minimumloon, bijstandsnorm en uitkeringen met een procent of tien.

Als deze plannen ook maar voor de helft gehoor krijgen, kan ik het me niet meer veroorloven chronisch ziek te zijn ….