Month: January 2011

De Winter Efteling

Even waarschuwen: de nu volgende tekst kent een redelijk ‘en toen’ gehalte…

Voor ons trouwen (10 december 2009) kregen we van vrienden een weekend Winter Efteling met overnachting in de Bruidsuite. Dat was waanzinnig lief en heel erg leuk, ik wilde al jaren naar de Winter Efteling. Alleen wilde toeval dat ik net een week van de hartbewaking af was en rustiger dan rustig aan moest doen. Ook was de gevoelstemperatuur dat weekend min twintig, waaide de jachtsneeuw om de oren en was slechts een deel van het sprookjesbos open,  waar vrijwel alles vast gevroren zat. Er was heerlijk bijna geen bezoeker te bekennen en het leverde werkelijk prachtige plaatjes op van besneeuwde kastelen en met ijskristallen overgoten sprookjes. Maar ondanks zes lagen kleding, mutsen en handschoenen was het niet langer dan drie uurtjes uit te houden. De Bruidsuite bleek verder romantischer te klinken dan het was. Het ‘geruisloos ronddraaiende bed’ maakte lawaai als stond er een grasmaaier in de slaapkamer, de whirlpool wilde wel aan, maar niet uit, de kamer had nogal wat achterstallig onderhoud en nou ja .. Iets minder romantisch dan gedacht, wel heel erg veel hilariteit en erm, we hebben zeer goed gebruik gemaakt van de kamer.

Toch kriebelde het nog dus hebben we afgelopen weekend een tweede poging gewaagd, deze keer in de (W)Onder Water Suite. Koud maar dik ingepakt prima vol te houden, gebrek aan sneeuw en ijs werd gecompenseerd door het feit dat vrijwel alles geopend was, we bij de attracties redelijk snel door konden lopen en we nu na zonsondergang konden genieten van lampjes, lichtjes en vuurtjes. Enthousiast ende overmoedig hebben we dan ook zaterdag zo’n beetje het gehele park belopen(!) Wel frappant, de kamer was prima in orde maar nu viel het achterstallig onderhoud in het park zelf nogal in de gaten. Net teveel dingen een beetje kapot, ijzeren onderdelen zichtbaar, poppen die wel eens in bad mogen en karretjes die hortend, stotend en krakend aan een drupje olie toe zijn. Misschien omdat er op het moment aan drie omvangrijke en veelbelovende projecten wordt gewerkt maar toch, het haalt een klein beetje charme van sommige sprookjes af.

Maar goed, dat was even geneuzel van het is niet goed of het deugd niet. We hebben het vooral heel erg naar ons zin gehad! Ik heb bovendien bewondering van menigeen opgeroepen door op de kantelen van de Vliegende Hollander de chocolademelk met slagroom door mijn neus naar buiten te laten komen (ik weet het, het is een gave!). In het spookslot was het zo donker dat ik zocht naar een muur maar per ongeluk een wildvreemde mijnheer heb staan te betasten. En zo waren er nog wel wat dingetjes waar sommige Nederlanders zich ongetwijfeld plaatsvervangend voor hebben geschaamd. We zijn verder totaal verliefd geworden op de verhalen vertellende Sprookjesboom en Villa Volta (mijn man dan, ik moet het wegens evenwichtsproblemen van de filmpjes hebben ) en we kunnen niet wachten tot we Raveleijn van binnen kunnen bezichtigen.

En natuurlijk hebben we de foto’s nog …

Comments (4)



Zes stappen vooruit, vier stappen terug

Ja het is inderdaad al een tijdje stilletjes hier. Niet dat het niet goed gaat hoor. Of nou ja, eigenlijk deels wel. Mijn gezondheid is samen met de nodige vitamines nogal teruggelopen en erm ..  tja, dan lopen de beperkingen op. En gaat de hond voor natuurlijk. Plus een beetje huishouden. Nog een beetje ontspanning. En dan is het al ver op eigenlijk. Dus ja, u weet wel. Dan wil onder andere het schrijven er wel eens bij inschieten. Of vaak eigenlijk. Dus.

Maar verder gaat het wel goed. En mijn gezondheid wordt aan gewerkt, de tekenen beginnen al te verbeteren. Nog even en dan val ik u vast wel weer lastig met mijn gedachtes. Volgende week misschien wel.

PSje voor de toevallige passant die hier geen chocola van kan maken: Iets met chronisch ziek, vitamine deficienties, behandeling met injecties ende pillen en nog wat met zes stappen vooruit en vier stappen terug. Snapt u?

Comments (6)



De agenda vulling

Enfin, de laatste tijd vergeet ik wel weer erg veel en mijn man raakt licht geschift van al die zooi. Dus bij deze, ik ga weer ouderwets aan de papieren agenda. En deze keer ga ik hem echt, echt echt gebruiken en heus, jawel, zeker georganiseerd raken!

Waren mijn woorden nog niet zo lang geleden. Okee, georganiseerd raken lukt best een beetje. Zo liggen mijn medicijnen netjes gesorteerd in een la in plaats van verdeeld in tal van papieren zakken van de apotheek op een kast tussen allerlei andere spullen gepropt. Ben ik een plan aan het afwerken om het huis een soort grote voorjaarsschoonmaak te geven en gaat dat de goede richting op. Hou ik mijn mail bij en gooi overbodige mail regelmatig weg. En ben ik na twee en half jaar voor me uit schuiven – ik ben van de ouderwetse schooltandarts generatie, angstig dus – eindelijk naar de (angst)tandarts gegaan.

Die agenda lag ook mooi te wezen op mijn buro. Met een vulling uit 2007 en de nieuwe vulling nog mooi ingepakt in de kast. Gelukkig maar. De hond heeft al twee keer mijn agenda gejat en .. blijkt gek op het verscheuren van agenda vullingen.

Comments (12)



Geen maatschappijleer voor de kerk

Seksuele voorlichting en lessen maatschappijleer in Europa zijn een aanval op de religieuze vrijheid, stelde paus Benedictus XVI maandag in zijn jaarlijkse toespraak tot buitenlandse diplomaten bij het Vaticaan (Bron: AD)

In de ideale wereld van Paus Benedictus de zoveelste lopen volksstammen tienerouders met SOA’s rond die totaal wereldvreemd zijn. Altijd handig voor priesters die zich eens willen vergrijpen ..

Comments (7)



Weet wat u eet of alweer achterhaald is

Wie herinnert het zich niet, de reclames ‘melk, de witte motor’. Lachende kinderen en ouderen met witte snorren door het drinken van monsterlijke glazen melk op televisie en in bushokjes, moesten ons overtuigen vooral melk te gaan drinken. Melk was gezond, melk moest, melk paste in ieder gezond dieet. Wie geen melk dronk, was niet helemaal wijs en zou broos en gammel door het leven gaan.

Tot het nieuwe millenium aanbrak. Melk? Neeeeeeeeeeeee!! Melk was vet, onnatuurlijk en uitermate slecht. De reclame moest onmiddelijk gestopt worden, dat zette de mensheid maar aan tot het volgen van überslechte gewoontes. Ieder wijs mens wist voortaan beter, melk moest mager maar liefst nog geschrapt van het menu.

Niet veel later moesten bijna álle melkprodukten in de ban. Met name kaas, puur vergif! Obesitas en dicht geslipte aderen zouden ons ten deel vallen. De hele handel werd snel uit de schijf van vijf gesloopt, we zouden er allemaal maar vroegtijdig aan dood gaan tenslotte. Zuivel mocht, maar mager en met mate.

Gisteren verscheen echter dit in de krant:

Boter, kaas en volle melk zijn misschien niet zo slecht voor onze gezondheid als gedacht. Onderzoek bewijst dat deze vetten onterecht een slechte reputatie hebben en er weinig wetenschappelijk bewijs bestaat dat deze vetten uit het menu moeten geschrapt worden. (…) Verzadigde vetten vervangen door koolhydraten bleek zelfs schadelijker, vooral wanneer meer geraffineerde koolhydraten als zetmeel of suikers werden gebruikt in plaats van vet. (Bron: AD)

What the fuck?!

Wie inmiddels nog weet wat gezond is en wat niet, mag het zeggen. Jaren groene appels voor stralende witte tanden bleken achteraf toch eigenlijk juist het gebit te slopen. En de suikers in fruit even dikmakend als geraffineerde suikers. Welk kwaaltje ook moest er gestopt worden met koffie, inmiddels weten we dat het voor vele kwalen juist weer lekker gezond is een paar kopjes cafeïne tot u te nemen. Noten pasten in elk dieet, tot bleek dat we er massaal te dik van werden. Wist u dat u van overmatig vezelrijk brood helemaal niet zo gezond wordt, u krijgt er vooral kapotte darmen van. En is chocola nu goed voor de bloeddruk of slecht voor het cholesterol?

Een ding is zeker, het is niet waar of het klopt niet en mocht het waarheid zijn, dan is het volgend jaar vast weer achterhaald. Maakt u zich dus vooral niet te druk om uw dieet.

Want stress, dat is nog altijd bewezen slecht …

Comments (10)



Het AD verkoopt Trijntje mee

“Zo wordt ‘Sundays in New York’ [van Trijntje Oosterhuis] zonder twijfel één van de best beluisterde albums van het jaar.

Nou ja, of het album werkelijk een succes zal zijn, zullen we nooit zeker weten. Het is namelijk nergens te koop, de lezer van het AD krijgt de CD simpelweg mee door de strot geduwd met de krant van aanstaande zaterdag. Zeker, ontzettend leuk voor de fan die alleen een krantje hoeft aan te schaffen om de muziek te bemachtigen. Nog leuker voor het AD die vanzelfsprekend hoopt de krant extra aan de man te brengen door te strooien met gratis. Maar verder is het gewoon een platte manier om de kijkcijfers op te stuwen natuurlijk. Voor een muzikant lijkt me dat nog erger dan binnen een week in de uitverkoop bak van de Blokker belanden, al denkt Trijntje daar heel anders over.

Gek genoeg komt het idee mede van EMI Music Netherlands. U weet wel, die verschrikkelijk commerciële platen maatschappij die met liefde en plezier alles aanklaagt wat los en vast zit voor illegaal downloaden. Want wat mensen gratis krijgen, kost hen naar eigen zeggen bakken met geld. Hoewel, stiekem weten ze wel beter bleek onlangs. Toen in een rechtzaak over auteursrechtenbreuk van EMI tegen Rapidshare naar voren kwam dat EMI de grootste uploader was van de zogenoemde ‘illegale content’.

Jammer dat het niet meer om de muziek lijkt te gaan …

Comments (5)



Oud & Nieuw

Vroeger vond ik oud & nieuw het leukste feest van het jaar. Vanwege de zelf gebakken appelflappen, het samen zijn met familie en/of vrienden, de opbouw naar twaalf uur, cabaret op televisie, de sfeer en op het hoogtepunt – onder het roepen van ‘oohhhh’ en ‘ahhhhh’ en al dan niet met een sterretje in de hand – het kijken naar vuurwerk. Wat de avond het leukste maakte, was de belofte die oud & nieuw altijd in zich borg. Alle vervelende dingen van het afgelopen jaar zouden beter worden, gewoon omdat er een ‘nieuw’ jaar aan ging breken. En er zou nog meer goeds en leuks voor de deur staan, opnieuw omdat er een ‘nieuw’ jaar aan kwam. Elke eerste januari als het begin van de rest van het – verbeterde – leven.

Een aantal jaren en nog meer gebeurtenissen verder, ging ik me realiseren dat wensen geen garantie zijn voor de toekomst en een kalender geen nieuw begin aankondigt. Dat vervelende dingen precies dat blijven en het maar afwachten is of alle goeds uit de hemel zal vallen. Dat voor hetzelfde geld er een hoop troep op je pad komt, ondanks mooie gedachtes en bakken vol hoop. Toen bovendien mijn moeder overleed, vond ik ook het feest niet echt leuk meer. Ik ging haar, haar gezelligheid, haar vrolijkheid, haar mooie sterretjes en haar geweldige appelflappen missen. Juist op zo’n dag, drong het gemis wat harder door.

Nog wat jaren en moeilijkheden later sloeg de belofte zelfs helemaal om. Belofte van het goede werd verwachting van het slechte. De voorgaande jaren was elk nieuw begin wat moeilijker geworden, waarom zou dat nu in hemelsnaam anders worden omdat mensen loos en leeg beweerden dat het volgend jaar heus beter zou zijn? Sterker, de beloftes en de verwachtingen sloegen om in bijgeloof. Ik wilde de fijne wensen niet meer horen, bang dat ze ellende en teleurstelling zouden aantrekken. Shhht, niet de goden verzoeken. Teveel wensen is vast slecht voor het karma. Ofzo.

Toch ben ik ook hier vanaf gestapt. Zoals de kalender niets zegt over enig verloop van het leven, doen goed bedoelde wensen en een leuk feest dat immers net zo goed niet. Het is maar wat in je hoofd genesteld zit. Het is maar waar je jezelf mee confronteert.

Dus zag ik voor het eerst in jaren deze avond voor wat het werkelijk is: gewoon een leuk feestje. Thuis met zijn tweetjes om de hond goed en gezellig door het geweld wat vuurwerk heet, heen te loodsen. Lekkere hapjes, (redelijk) leuke televisie, om twaalf uur gepassioneerd tongen met mijn man en daarna een dansje met de hond om me vervolgens lekker ouderwets te vergapen aan mooi vuurwerk en lekkere harde knallen. Met een klein beetje gemis van mijn ouders maar vooral met de leuke herinneringen die ik aan en met ze heb.

Zodoende durf ik u nu ook met een gerust hart een heel gelukkig en leuk nieuw jaar te wensen. Gewoon, omdat het leuke wensen zijn om een ander te geven. En hoop altijd goed is om te hebben. Bij deze:

Gelukkig Nieuwjaar!!!!!

Overigens moet ik even vermelden dat onze pup van bijna negen maanden zich echt voortreffelijk door oud & nieuw heen geslagen heeft. Wel wat onrustig heeft hij vooral gelet op onze reacties. En wij enthousiast lachend met ons neus tegen het raam aangedrukt naar buiten kijken deed hem gezellig mee kijken en kwispelend om ons heen springen. Echt heel leuk zal hij de knallen en de rare lichtjes en vonken niet vinden, maar zolang wij er zijn is hij er gerust op dat allemaal goed komt.

Het enige wat hem even van angst deed blaffen en borstelen, waren de griezelige kartonnen dozen die bij zijn laatste wandeling ineens overal op de straat en de weg stonden. Achter me weg gekropen durfde hij ternauwernood mee te sluipen om te gaan kijken. Maar vervolgens heeft hij me stoer laten zien hoe hij korte metten maakt met zulke griezelige dingen en was hij daarna net zo vrolijk als vanouds. Lief, beschermend bikkeltje.

Comments (5)



Powered by WordPress & theme based on Lovecraft