Month: August 2012

Van der Staaij ‘gelyncht’

Toegegeven, ik vind Van der Staaij sowieso een idioot met achterlijke uitspraken. Maar hoe zat het ook alweer met vrijheid van meningsuiting …?

De man heeft nu zelfs bewaking nodig. En dat alleen voor een achterhaald denkbeeld uit een achterhaald onderzoek door een partij die al sinds jaar en dag gesubsidieerd vrouwen uit de eigen gelederen weert. 

Comments (6)



Is de kritische journalist wedergekeerd?

Hoewel mediatraining booming bussiness is geworden de laatste jaren, leek de politicus maar weinig te duchten te hebben van de (gevestigde) media. Onder dreiging dat de politicus wellicht niet meer aan tafel zou willen schuiven bij welk programma dan ook, kwam deze rustig met bakken onzin weg. Weinig journalisten leken nog bereid ook maar een kritisch vraagje te stellen, alles gericht op vooral maar niet schofferen. En de politicus kreeg dan ook steeds langere tenen.

Maar het tij lijkt te keren. Vandaag werd Mark Rutte in Nederland Kiest van RTL 4 behoorlijk ondervraagd over zijn ontkenning dat het eigen risico hoger zou worden in het programma van de VVD. Hij blijkt feitelijk gelijk te hebben. Mits  je er vanuit gaat dat de verhoging eigen risico uit het Kunduz akkoord oud beleid is én de extra betaling die op kan lopen tot 150 euro per jaar officieel niet onder ‘eigen risico’ maar onder ‘extra eigen bijdrage’ wordt geschaard. In één klap werd duidelijk dat je Mark wellicht niet kan betrappen op een leugen maar van enige misleiding wel gesproken kan worden. Tevens kwam ter tafel dat Nederland helemaal niet de hoogste belastingdruk in de wereld kent, dat alleen inkomstenbelasting hoog is maar de gehele belastingdruk een ander beeld schetst. Hier gaf Mark Rutte toe dat hij het anders had moeten formuleren maar meende tegelijkertijd dat het voor de kijker geen verschil had gemaakt wat betreft ‘impact’ van zijn bewering. Gelukkig kan de kijker dat nu zelf bepalen in plaats van onze liberaal in hart en nieren.

Nieuwsuur was eveneens interessant. Waar in een gesprek met CPB directeur Coen Teulings naar boven kwam dat alleen doorgerekend wordt wat de partijen aanbieden, niet noodzakelijkerwijs het gehele verkiezingsprogramma. Het is aan ons om te gissen en raden wat wel en vooral wat niet is doorgerekend. Onder andere belangrijk bij de prachtige cijfers die de PVV liet zien, aangezien zij de uitstap uit de euro gewoonweg achterwege hebben gelaten. Scheelt een aardige slok op een borrel nietwaar?

Enfin, niet alleen is het fijn het idee te hebben dat de media de politiek werkelijk controleert en de kijker informeert, tevens maakt het de programma’s wat aangenamer om te kijken. Hopelijk blijft de kritische blik voortbestaan na de verkiezingen, op het moment dat de politiek niet meer zo zit te springen om media aandacht.

Ook soms interessant, NRC Next checkt waar columnisten uitspraken voor lezers ‘checken’ op waarheidsgehalte.

Comments (1)



Edith gelooft in sprookjes?

Gisteren hoorde ik demissionair minister Schippers geprikkeld, bijna boos een nogal vreemd verhaal op tafel gooien over de thuiszorg. Zo zouden mensen die een werkster kunnen betalen deze de deur uit doen om misbruik te maken van gesubsidieerde thuiszorg en kunnen volgens haar familieleden en vrienden ook best een handje mee poetsen. Schippers denkt 1,1 miljard euro per jaar te kunnen bezuinigen op alleen al deze thuiszorg, die volgens haar eigenlijk geen zorg zou mogen heten omdat ‘het poetsen is’. Zelfs Henk en Ingrid moeten toch gevoelig zijn voor een harde aanpak van al deze parasiterende, dure chronisch zieken en ouderen!

Ik weet niet hoe het in uw gemeente is, maar de gemeente Roosendaal beweert dit:

U krijgt hulp, ondersteuning of voorzieningen vanuit de Wmo wanneer u dagelijks terugkerende activiteiten niet meer kunt, u gebonden bent aan huis en u weinig of geen contact heeft met andere mensen. Een van de voorwaarden is dat u eerst zelf op zoek moet naar passende oplossingen. Bijvoorbeeld door familieleden en vrienden om hulp te vragen. U kunt ook gebruik maken van een gemaksdienst zoals een boodschappenservice, klussendienst of maaltijdservice. En met een verhoogd toilet, wandbeugels en een thermostaatkraan kunt u nog jaren lang veilig in uw eigen huis wonen. 

De kosten voor deze diensten komen wel voor uw eigen rekening. ”

Kunt u bewijzen dat u werkelijk moederziel alleen op de wereld bent, de buren u ook niet moeten en de AH geen boodschappen levert in uw postcode gebied en overweegt men u zowaar een indicatie voor thuiszorg te verstrekken, komen de financiën in beeld. Met snel oplopende eigen bijdragen die maken dat u beter een student met langstudeerboete van straat kan plukken om wat te poetsen dan een medewerker van de thuiszorg over de vloer te laten komen, kan ik mij niet voorstellen dat mensen überhaupt de kans krijgen de betaalde werkster de deur uit te doen, zouden zij dat al willen.

Maar ja, de Olympische Spelen in Nederland moeten ergens van betaald worden nietwaar …

 

Comments (6)



Politiek wil terug naar ‘vroeger’

“Er zitten grenzen aan wat mensen kunnen en willen uitgeven aan zorg” aldus demissionair minister Schippers.

Blijkbaar meent ze dat er dan weer geen enkele grens zit aan wat mensen kunnen en willen doen voor hun medemens, gezien haar verwachting dat ‘sociale netwerken’ grote delen zorg op zich zullen kunnen nemen. “Net als vroeger” stelt ze daarbij, “toen mensen ook de meeste zorg zelf moesten betalen en afhankelijk waren van familie en vrienden”.

Welja, laten we terug gaan naar vroeger. Toen de zorg erbarmelijk was en mensen wat eerder het leven lieten. Toen we massaal afhankelijk waren van de kerk. We nog met teveel in huizen woonden met voor- en achterkamers. We bang waren dat de oude buurman per ongeluk het gas aan zou laten staan en we met zijn allen de lucht in zouden vliegen. Edith Schippers heeft gelijk, vroeger was alles beter!

Moet ineens denken aan Balkenende, die enthousiast de VOC-mentaliteit terug wilde …

 

Comments (6)



Fuck de patiënt (in luiers)

Daar kan geen bel-me-niet-register tegenop natuurlijk. Apothekers die je gegevens aan een commercieel bedrijf verstrekken zodat zij kunnen vragen hoe veel en vaak je in je broek plast. Of poept. Omdat de zorgverzekeraar wil bezuinigen op ‘luxe’ luiers en apothekers sowieso geen drol verdienen aan incontinentiemateriaal dus geen zin hebben om zelf de telefoon ter hand te nemen.

Dan beweer je als zorgverzekeraar ook nog met droge ogen dat de fabrikant heus wel producten anders dan die van hunzelf kunnen aanbevelen en ben je keigoed bezig al die stijgende zorgkosten te beteugelen.

Polisvoorwaarden voor 2013: Fuck you patiënt!

Comments (6)



Verplicht vrijwilliger in de zorg

Op basisscholen gebeurd het al veel, nu gaat er mee ‘geëxperimenteerd’ worden in verzorgingshuizen. Familieleden van bewoners in twee verzorgingshuizen gaan verplicht worden elke maand vier uur te komen helpen. Het gaat niet om verzorging – dat moest er nog bij komen – maar om wat tegenwoordig bekend staat als ‘extraatjes’. Hoewel het enigszins onduidelijk is wat er in dat verband wordt bedoeld met “toezicht houden”.

Men wil hiermee volgens zeggen bereiken dat mensen zich meer betrokken gaan voelen bij de verzorging van een familielid. Dat is natuurlijk klinkklare onzin. Immers wordt niet gevraagd meer te zorgen voor de eigen familie maar wordt je verplicht te gaan zorgen voor gelijk een hele afdeling. Bovendien blijkt dat deze in te voeren verplichting ook afgekocht kan worden. Schijnbaar als er met geld wordt gesmeten hoeven we over ‘betrokkenheid’ en ‘verzorging’ niet meer te praten. Verder zijn de consequenties van weigerende familieleden voor degene die de verzorging nodig heeft. Die kan dan namelijk op zoek naar een ander huis, komt lager op de wachtlijst of zal op een andere manier merken dat de familie geen ambities heeft om de zorg in te stappen. Als er al familie is.

Overigens zijn de consequenties van weigering verplicht vrijwilliger te worden vooralsnog volslagen onduidelijk. Net als alle onderdelen van het experiment totaal onduidelijk zijn. Dat deert deze directeur en bedenker van het plan geenszins, “Hij vindt het spannend om te kijken hoever ze hiermee komen.”

Oftewel, een verkapte bezuiniging van een directeur die zelf zeker niet betrokken is bij de bewoners van zijn verzorgingshuizen ..

 

 

Comments (24)



Hoe medicatie vijftig maal duurder werd ..

Een zorgelijk verhaaltje voor het slapen gaan (met dank aan Henk van S tot S). Voor een baby met een zeer zeldzame ziekte werd een apotheker gevraagd een specifiek medicijn te maken. Dat kon en deed hij jaren lang naar ieders tevredenheid, kosten 3000 euro per jaar. Toen kwam er een farmaceutisch bedrijf (Orphan Europe) die het medicijn ging maken, niet alleen voor de baby die inmiddels opgegroeid was tot tiener maar voor de veertig patiënten wereldwijd die deze ziekte kent. Kosten: 150.000 euro, vijftig keer zoveel!

Zeker, fabrikanten moeten zich aan enkele regels meer houden en meer rapporteren dan een apotheker. En de gebruikte grondstoffen zouden iets beter gezuiverd worden dan bij de apotheker het geval was. Maar moet dat 147.000 euro per patiënt per jaar méér kosten. Dat gelooft toch niemand!

Saillant detail: zorgverzekeraar Delta Loyd interesseerde het niets dat de apotheker hen 145.000 euro per jaar zou kunnen besparen. Niet omdat ze menen dat de medicatie afkomstig van de fabrikant beter zou zijn, welnee. Het interesseert ze gewoonweg niets hoeveel het kost en daar kunnen we het mee doen.

Ook vreemd, tot nog toe kan niemand aangeven of de extra kosten die de farmaceutische industrie claimt te moeten maken (“we maken er minimaal winst op”) gerechtvaardigd zijn te ja of te nee. Geeft wel aan dat er geen enkel inzicht is in de farmaceutische industrie en of ze de kluit wel of niet  fiks belazeren.

Deze absurditeit heeft niets te maken met het advies van het College van Zorgverzekeringen (CVZ) de medicatie van de ziekte van Fabry en ziekte van Pompe niet meer te willen vergoeden uit het basispakket. Kosten voor deze medicijnen zouden werkelijk erg hoog zijn. Hoewel … dat beweert Orphan Europe ook zonder dat iemand kan bevestigen of dat waar is.

Comments (3)



Marktwerking in de zorg een farce

Je bent in Nederland vrij om te wisselen van huisarts, naar een huisarts naar keuze. Mits:

  • de huisarts naar keuze niet in dezelfde praktijk werkt als de huidige huisarts, dat zou onderling scheve ogen kunnen opleveren (want artsen kunnen het niveau van schoolplein niet ontstijgen?).
  • er de afgelopen zes maanden geen contact is geweest met de huisarts van keuze in de hoedanigheid van invaller, om redenen die mij totaal onduidelijk zijn,
  • u niet al een huisarts binnen de gemeente heeft, tien tegen een dat elke andere praktijk plotseling verklaart ‘vol’ te zitten en zodoende ‘mag’ weigeren,
  • er geen huisarts dichterbij is, dan ligt die voor de hand in verband met visite rijden,
  • de nieuw gekozen huisarts bereid is om bestaande behandelingen of begeleiding over te nemen, met name begeleiding van zeldzame aandoeningen wil er nog wel een weigering volgen (of om u in te schrijven of de behandeling).

Het is in Nederland überhaupt niet mogelijk om per bezoek of per aandoening te beslissen voor de een of de andere huisarts, de huisarts waar u bent ingeschreven heeft u het simpelweg mee te doen.

Zie hier het merkwaardige resultaat van zogenoemde ‘marktwerking’ in de zorg. Waar de consument in de praktijk vrijwel geen keuze heeft en dus de arts op geen enkele manier hoeft te concurreren. Niet op prijs, niet op kwaliteit, niet op extra voorzieningen. In het slechtste geval kan een huisarts u totaal niet serieus nemen, u volkomen onbeschoft bejegenen en u allerlei onthouden en moet u maar zien hoe u nog aan een goede nachtrust komt.

In het overige deel van de zorg, is het niet veel beter gesteld. Elk ziekenhuis en elke specialist liggen in theorie binnen uw bereik, behalve dan dat huisartsen, ziekenhuizen, specialisten en zorgverzekeraars eerst een voorkeur aangeven waar u zich toch meestal maar in heeft te schikken. Zelfs een second opinion levert veelal weinig op, aangezien de behandelend arts er toestemming voor moet geven. U kunt niet kiezen voor het medicijn wat u het beste bevalt, dat wordt voor u bepaald van zorgverzekeraar tot apotheek als de overheid het niet al bij voorbaat heeft vastgesteld aan de hand van vergoedingen. Er zijn enkele takken van sport die meer vrijheid pretenderen, maar daar blijft het dan ook bij: pretenderen. Zoals u in theorie voortdurend kan wisselen van tandarts en bij elke handeling de goedkoopste of beste tandarts zou kunnen kiezen, maar de tandartsen dat in de praktijk om zeep helpen door dat gedrag simpelweg te weigeren. Bent u afhankelijk van de WMO, hebben ambtenaren contracten afgesloten en is het graag of niet. Heeft u zich niet rond uw dertigste ingeschreven bij een verzorgingshuis naar keuze, moet u maar zien waar u ‘geplaatst’ wordt. Het is zelden de bedoeling dat u aangeeft een andere thuishulp te willen, ook niet als deze efficiënter werkt en goedkoper is.

Natuurlijk is het gebrek aan keuze niet alleen kommer en kwel. Voor elk uitgedacht systeem is vast wel iets te zeggen. Maar is het niet tegelijkertijd de reden dat marktwerking in de zorg in Nederland gewoon een farce is?

 

Comments (6)



CVZ en de (manipulatieve?) interpretatie van onderzoeksgegevens

Wat mij nogal bevreemde in het advies van het College van Zorgverzekeringen (CVZ) met betrekking tot het niet meer vergoeden van medicatie voor de ziekte van Pompe en ziekte van Fabry, is dat verklaard werd dat de medicatie na jarenlang gebruik vrijwel geen verbetering in kwaliteit van leven zou geven en amper levensverlengend genoemd zou kunnen worden. Vreemd, omdat medicatie die vrijwel geen effect sorteert altijd vanzelf weer van de markt afgevoerd wordt ongeacht de kosten, als ze de markt überhapt al hebben weten te halen met zulke magere resultaten. Vreemd ook omdat je je toch niet voor kan stellen dat zieken vrijwillig stad en land afreizen om tientallen jaren vier tot vijf uur per twee weken geduldig aan een infuus te gaan voor volgens het CVZ een verbetering van niets.

Gisteren in Nieuwsuur volgde opheldering op deze punten. Het CVZ blijkt uitsluitend gerekend te hebben met gemiddelden. De ene patiënt schiet weliswaar niets op met de enzym therapie, de andere patiënt kan flink baat hebben bij de medicatie. Gelijktijdig was bij de NOS te lezen dat er nogal wat onduidelijkheid is over genoemde bedragen, waarbij de indruk wordt gegeven dat het CVZ hier dan weer niet uit is gegaan van gemiddelden maar gespeerd heeft op het hoogste bedrag mogelijk in dit verband. En zeg nu zelf, patiënten die een middel van meer dan 400.000 krijgen waarmee ze hooguit 28 meter verder kunnen lopen en/of twee maanden langer kunnen leven klinkt heel anders dan mensen die een middel van 250.000 euro per jaar krijgen waardoor zij dusdanig verbeteren dat ze enigszins mee kunnen draaien met het maatschappelijke en soms werkende leven en vele (tientallen) jaren langer hiermee door kunnen leven.

Helaas, de discussie is al uit de startblokken. Met een dusdanige valse start dat je zou kunnen denken dat hier een aardig stukje manipulatie is in gezet om een zekere uitkomst te bereiken…

Comments (6)



Powered by WordPress & theme based on Lovecraft