Marktwerking in de zorg een farce

Je bent in Nederland vrij om te wisselen van huisarts, naar een huisarts naar keuze. Mits:

  • de huisarts naar keuze niet in dezelfde praktijk werkt als de huidige huisarts, dat zou onderling scheve ogen kunnen opleveren (want artsen kunnen het niveau van schoolplein niet ontstijgen?).
  • er de afgelopen zes maanden geen contact is geweest met de huisarts van keuze in de hoedanigheid van invaller, om redenen die mij totaal onduidelijk zijn,
  • u niet al een huisarts binnen de gemeente heeft, tien tegen een dat elke andere praktijk plotseling verklaart ‘vol’ te zitten en zodoende ‘mag’ weigeren,
  • er geen huisarts dichterbij is, dan ligt die voor de hand in verband met visite rijden,
  • de nieuw gekozen huisarts bereid is om bestaande behandelingen of begeleiding over te nemen, met name begeleiding van zeldzame aandoeningen wil er nog wel een weigering volgen (of om u in te schrijven of de behandeling).

Het is in Nederland überhaupt niet mogelijk om per bezoek of per aandoening te beslissen voor de een of de andere huisarts, de huisarts waar u bent ingeschreven heeft u het simpelweg mee te doen.

Zie hier het merkwaardige resultaat van zogenoemde ‘marktwerking’ in de zorg. Waar de consument in de praktijk vrijwel geen keuze heeft en dus de arts op geen enkele manier hoeft te concurreren. Niet op prijs, niet op kwaliteit, niet op extra voorzieningen. In het slechtste geval kan een huisarts u totaal niet serieus nemen, u volkomen onbeschoft bejegenen en u allerlei onthouden en moet u maar zien hoe u nog aan een goede nachtrust komt.

In het overige deel van de zorg, is het niet veel beter gesteld. Elk ziekenhuis en elke specialist liggen in theorie binnen uw bereik, behalve dan dat huisartsen, ziekenhuizen, specialisten en zorgverzekeraars eerst een voorkeur aangeven waar u zich toch meestal maar in heeft te schikken. Zelfs een second opinion levert veelal weinig op, aangezien de behandelend arts er toestemming voor moet geven. U kunt niet kiezen voor het medicijn wat u het beste bevalt, dat wordt voor u bepaald van zorgverzekeraar tot apotheek als de overheid het niet al bij voorbaat heeft vastgesteld aan de hand van vergoedingen. Er zijn enkele takken van sport die meer vrijheid pretenderen, maar daar blijft het dan ook bij: pretenderen. Zoals u in theorie voortdurend kan wisselen van tandarts en bij elke handeling de goedkoopste of beste tandarts zou kunnen kiezen, maar de tandartsen dat in de praktijk om zeep helpen door dat gedrag simpelweg te weigeren. Bent u afhankelijk van de WMO, hebben ambtenaren contracten afgesloten en is het graag of niet. Heeft u zich niet rond uw dertigste ingeschreven bij een verzorgingshuis naar keuze, moet u maar zien waar u ‘geplaatst’ wordt. Het is zelden de bedoeling dat u aangeeft een andere thuishulp te willen, ook niet als deze efficiënter werkt en goedkoper is.

Natuurlijk is het gebrek aan keuze niet alleen kommer en kwel. Voor elk uitgedacht systeem is vast wel iets te zeggen. Maar is het niet tegelijkertijd de reden dat marktwerking in de zorg in Nederland gewoon een farce is?

 

6 thoughts on “Marktwerking in de zorg een farce”

  1. En wanneer iedereen uitgezorgd is, dan doen je nabestaanden er (financiëel gezien) verstandig aan om gebruik te maken van de door de uitvaartverzekering aanbevolen uitvaartondernemer… want anders blijkt je polis ineens veel minder waard.

    Leve de marktwerking… jaaaja..
    Er zijn al heel wat schijnvrijheden en er komen er steeds meer bij.

  2. weer helemaal met je eens, Cin 🙂
    en prettig te lezen dat ik niet de enige ben die met verbazing kijkt naar hoe e.e.a. geregeld is hier. (beter gezegd:óver geregeld)

  3. @HenK: nope, je ziet het helaas overal terug.

    @Bettine: ja, wat dat aangaat zou de overheid er soms beter aan doen een stapje terug te nemen. Of alles terug in handen te nemen.

  4. @ Cin, weer prima omschreven, helaas de harde werkelijkheid voor veel mensen, je kunt maar beter niet ziek worden vandaag de dag, of afhankelijk van de WMO of iets anders.
    Ze nemen een loopje met je en met je geld.

  5. Wat de vrijheid van specialisten betreft kan ik geen kritiek hebben. Ik woon n.l. ongeveer in het midden van een regio waar er rondom op ong. dezelfde afstand 3 ziekenhuizen zijn. De huisarts vraagt bij een doorverwijzing “naar welk ziekenhuis wilt u?” dat is dus een (beperkte) keuzevrijheid, maar ik ervaar dat hij daarna wel de specialist van zijn keuze invult. Op grond waarvan? Dat is me onduidelijk, ik hoop maar vanwege uitstekende ervaringen, maar het kan ook anders zitten. Voor wat betreft de keuze van huisarts heb ik wel ervaren dat ik daar 0,0 stem in heb. Toen ik me in mijn woonplaats vestigde was ik aangewezen op een groepspraktijk. Er was maar één van de drie artsen die “nieuwe” patienten aannam. Ik heb hem in die 2 jaar die volgden 2 keer geconsulteerd, geen klachten over hem, maar toen ging hij met pensioen. Iedereen die bij hem stond MOEST naar een nieuwe huisarts dus, maar mochten niet naar een van de twee al gevestigde artsen, je moest DE nieuwe arts accepteren, of die je nu aanstond of niet. Dat heeft mij in hoge mate geïrriteerd. Scheve ogen? Laat me niet lachen, wat een kinderachtigheid over onze rug.

  6. @Louise: helaas, ik zit al in de molen.

    @JohnN: inderdaad. het gaat dan ook niet om de patiënt, die moet gewoon maar tevreden zijn want ‘al is goed’.

Leave a Reply to JohnN Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *