Verplicht vrijwilliger in de zorg

Op basisscholen gebeurd het al veel, nu gaat er mee ‘geëxperimenteerd’ worden in verzorgingshuizen. Familieleden van bewoners in twee verzorgingshuizen gaan verplicht worden elke maand vier uur te komen helpen. Het gaat niet om verzorging – dat moest er nog bij komen – maar om wat tegenwoordig bekend staat als ‘extraatjes’. Hoewel het enigszins onduidelijk is wat er in dat verband wordt bedoeld met “toezicht houden”.

Men wil hiermee volgens zeggen bereiken dat mensen zich meer betrokken gaan voelen bij de verzorging van een familielid. Dat is natuurlijk klinkklare onzin. Immers wordt niet gevraagd meer te zorgen voor de eigen familie maar wordt je verplicht te gaan zorgen voor gelijk een hele afdeling. Bovendien blijkt dat deze in te voeren verplichting ook afgekocht kan worden. Schijnbaar als er met geld wordt gesmeten hoeven we over ‘betrokkenheid’ en ‘verzorging’ niet meer te praten. Verder zijn de consequenties van weigerende familieleden voor degene die de verzorging nodig heeft. Die kan dan namelijk op zoek naar een ander huis, komt lager op de wachtlijst of zal op een andere manier merken dat de familie geen ambities heeft om de zorg in te stappen. Als er al familie is.

Overigens zijn de consequenties van weigering verplicht vrijwilliger te worden vooralsnog volslagen onduidelijk. Net als alle onderdelen van het experiment totaal onduidelijk zijn. Dat deert deze directeur en bedenker van het plan geenszins, “Hij vindt het spannend om te kijken hoever ze hiermee komen.”

Oftewel, een verkapte bezuiniging van een directeur die zelf zeker niet betrokken is bij de bewoners van zijn verzorgingshuizen ..

 

 

Comments (24)



Previous

Hoe medicatie vijftig maal duurder werd ..

Next

Fuck de patiënt (in luiers)

24 Comments

  1. Volgens mij wil de maloot allen wat extra bonus voor zich zelf verdienen.
    N.B.
    Misschien wordt de zorgplicht binnenkort wel weer ingevoerd.
    In Belgie geld die volgens mij nog.
    Zie artikelen als

    http://www.elfri.be/onderhoudsplicht-tegenover-ouders-het-rusthuis

    In Duitsland is er ook nog iets dergelijks.
    Een troost:
    Voor de beter bedeelden valt er wel een oplossing te vinden die ze geen geld kost 😉

  2. compleet gestoord. m’n moeder heeft me duidelijk gemaakt dat ze absoluut niet wil dat ik me verplicht voel regelmatig langs te komen en dergelijke als ze er ooit zo aan toe zou zijn, sterker nog ze heeft liever dat ik dan niet kom, zolang ik maar regel dat ze goede zorg krijgt. Natuurlijk is het goed dat familieleden aangemoedigd worden om te helpen, ik hoor schrijnende verhalen van een kennis en een oudtante wiens man in een verpleegtehuis zit/zat, maar verplichten?! Dan beter korting geven of een ander extra’tje zoals extra tv-zenders of zo aan mensen wiens familieleden zich inzetten, een meer positieve insteek.

  3. Helemaal eens Cinner, met de strekking van dit stuk.
    Onzalig plan dat als ballon onmiddellijk verdient doorgeprikt te worden.
    Weer een stapje dichterbij een maatschappij die zich geen donder van je aantrekt maar wel graag wil cashen = voor de rijken geen probleem, kwestie van girootje schrijven, voor de minder gelukkigen jammer dan, moet je als ouder gaan zeuren tegen je kinderen dat ze nodig moeten komen vrijwilligeren! Leuk voor die oude mensen die hun kinderen (als ze die al hebben) soms al in geen tien jaar hebben gezien.
    Zulke directeuren verdienen een werkstraf, verplicht 1 dag per week achter het bureau vandaan en meedraaien met de handen aan het bed / (rol) stoel cq wasbeurt.
    Niet afkoopbaar.

  4. Ik zie mij mijn broers al vragen om iedere maand “even” een dagje over te komen vanuit de Randstad. En meer familie die ik daar op aan zou kunnen spreken heb ik niet.Maar misschien valt er een dealtje te sluiten: als ik nou eens alle bewoners gratis ga helpen met hun belastingaangiftes (uiteraard niet het personeel, die mogen betalen) kunnen ze toch zeker wel mijn familie vrijstellen? (gekke ideeën vragen om een gek antwoord)

  5. louise

    @ Cinner, je “verplicht ” meer betrokken voelen? Rare manier inderdaad om de zakken van de hoge meneren nog wat meer te vullen, en bezuinigen op personeel.
    Arm Nederland, arme ouderen. Betrokkenheid zit in je hart of niet, in deze meneer zit het duidelijk niet.

  6. CiNNeR

    @Henk van S tot S.: Jee, ze ‘kunnen’ zelfs kosten verhalen op kleinkinderen en schoonkinderen in België, dat strekt aardig ver inderdaad.

    @Thinkie: niet eens verplichten de eigen familie te helpen, daar zou men niet zo verbolgen over raken denk ik. Maar verplichten mee te draaien op de afdeling, oftewel zorg te geven aan wildvreemden is toch bizar inderdaad. Ik ben ook niet zo voor belonen van gedrag trouwens. Degene die verzorging nodig heeft en geen familie om op terug te vallen, valt dan nog steeds buiten de boot. En een beetje zorg voor familie hoeft toch niet beloont te worden, dat mag best normaal blijven.

    @JohnN: zeker voor deze directeur geen slecht plan. Hoewel ik betwijfel of bewoners zo iemand aan hun bed/stoel/tafel willen zien.

    @Frans: zoiets zou deze directeur geweldig vinden denk ik ; )

    @Louise: en dan te bedenken dat meer dan tachtig procent wat extra doet voor familie in verzorgingshuizen, dus zo slecht is het niet gesteld met de betrokkenheid (gelukkig).

  7. HenK

    En wat schreef dezelfde Jeroen van den Oever, salaris bijna een kwart miljoen Euro, iets meer dan een jaar geleden in een column
    http://www.zorgvisie.nl/Ondernemen/10689/Private-en-publieke-ouderenzorg-naadloos-samen.htm
    “Het alternatief waar onze publieke dienaren sinds kort voor opteren is zelfzorg of vrijwilligerswerk door familie, vrienden of onbekende derden. Het is bon-ton geworden om ervan uit te gaan dat onze ouderen, als zij eenmaal afhankelijk worden van zorg, het probleem wel zelf oplossen. Dat daarmee het publieke financieringsprobleem kan worden weggeboekt is mooi maar het idee dat hiermee de kwestie is opgelost, is ronduit naïef. Veel van het werk dat in de zorg moet worden gedaan vraagt immers deskundigheid en daarnaast hebben veel ouderen simpelweg geen mantelzorgers of willen zij niet door onkundigen worden geholpen.”

    Zou de ‘samenwerking’ met Liane den Haan (naast voorzitter van de seniorenbond ANBO tevens september vorig jaar voorzitter van de Raad van Commissarissen van Vierstroom) hem op andere gedachten hebben gebracht en is dat de reden, waarom Liane zo positief reageert op dit initiatief?

    Kan Vierstroom niet anders, omdat men financiëel aan de grond zit?
    Nee hoor, ook dat niet. Vierstroom hoorde, ondanks het salaris van o.a. Van den Oever, in 2011 tot de winstgevende zorginstellingen in Nederland.

    Misschien dat er hier en daar in de top wat ‘wegbezuinigd’ kan worden… en dan wel zonder gigantische gouden handdrukken…
    ‘k Word letterlijk een beetje onpasselijk van dit soort types en hun ‘ideetjes’…

  8. louise

    @ Dat bedoel ik Cinner, betrokkenheid kun je niet dwingen, wat een kulverhaal, sorry voor mijn taal, maar doe hoge heren, met hoge salarissen hebben zo makkelijk kletsen, nu hou ik het netjes. Ook het stuk hierboven van HenK, daar zakt je broek/rok toch van af?

  9. Cisca

    Nou spannend hoor om te zien hoe dat gaat lopen.Dan ben ik gauw uitgeluld tegen die tijd. Veel familie en vriendinnen zijn al overleden. Met een aantal familieleden nul tot zeer weinig contact. En de rest woont gemiddeld 150 km. uit de buurt.Ik heb ook een paar jaar in Belgie gewoond en het is daar de normaalste zaak dat familieleden financieel aangesproken worden om de kosten te verhalen. Mijn broer(die ik nooit zie of hoor) zou accuut een beroerte krijgen. HMMMMM, misschien toch een aardig idee?? LOL.Laten ze gewoon zeggen dat de centen “op”zijn. Liegen is nog tot daar aan toe maar het is een regelrechte belediging om te denken dat de mensen op zulke verhalen zitten te wachten

  10. Mijn opa revalideert na een dijbeenbreuk + operatie in een verpleeghuis. Ik zal je zeggen: wij denken dagelijks mee over de zorg omdat het anders gewoon niet gebeurt. Ik trof mijn opa aan met ontzettend dikke benen en benauwd, hij was helemaal blauw, zijn huid was kapot en uit zijn wond komt heel veel vocht. Als we dit niet zelf hadden aangekaart was er niets mee gebeurd. Ik maak me soms heel veel zorgen over de kwaliteit van de zorgverleners, terwijl ik wel zie dat ze keihard werken en heel vriendelijk zijn. Maar als managers goedkope onopgeleide krachten inzetten krijg je wantoestanden. En dan ook nog familie verplicht inzetten? Het is te gek voor woorden. Kwalitatief goede gezondheidszorg wordt langzaam maar zeker iets wat alleen bemiddelde mensen zich kunnen veroorloven, en we doen er niets tegen.

  11. CiNNeR

    @HenK: deze mijnheer heeft wel een erg vreemde omslag gemaakt inderdaad. Heb het idee dat hij de indruk wil geven dat zijn zorginstellingen nog meer bieden dan welke andere dan ook, over de rug van familie en mantelzorg heen. Iets anders kan ik ook niet bedenken.

    @Louise: ik heb de bretels alweer uit de kast gehaald ja 😉

    @Ciska: ze draaien prima, dus aan de centen zou het niet mogen liggen. Maar het is er de tijd voor, we moeten alles weer zelluf doen, zo niet dan toch. In feite is het al schandalig dat personeel de tijd niet krijgt voor een miniem praatje of je als bewoner geen kop koffie buiten de maaltijden kan krijgen.

    @Esther: ik maak me al heel lang onnoemelijke zorgen om de kwaliteit van zorg en zorgverleners. Er is een reden dat ik een diagnose (vitamine deficiënties) 17 jaar te laat en een diagnose (progressieve spierziekte) 34 jaar te laat heb gekregen plus extra schade door drie jaar net even onvoldoende behandeling en die reden is niet dat ik nooit hulp heb gezocht of mijn klachten niet goed zou kunnen aangeven. Met mijn ouders ook de nodige wantoestanden meegemaakt en mijn oma houden we zelf met argusogen in de gaten, daar gaat geregeld eens wat mis of wordt weer eens iets voor de hand liggend over het hoofd gezien.

    Overigens denk ik dat personeelstekort en hoge werkdruk maar een deel van de oorzaak is. In mijn ogen heerst er tegelijkertijd te vaak een slechte mentaliteit. Vooroordelen, desinteresse en niet open staan voor inbreng van de patiënt of familie bij met name artsen, lijken steeds vaker aan de orde van de dag te zijn. Helaas.

  12. HenK

    Toch even een beetje voor “advocaat van de duivel” spelen, Cindy.
    Nog niet zo lang geleden was het zo, dat de dokter in zijn witte jas als de (bijna altijd) man werd gezien, die de kennis in huis had om diagnose te stellen en te behandelen.
    Een enkele keer bracht iemand een artikeltje mee uit een tijdschrift of krant, een enkele keer.

    En nu worden artsen overspoelt met van alles en nog wat, dat mensen van het internet halen. Van slecht begrepen, niet ter zake doende, wetenschappelijke artikelen, (spook)verhalen van ervaringsdeskundigen tot en met wat de wereld van de kwakzalvers te bieden heeft.
    Misschien zouden artsen het iets minder moeten laten merken, maar ik kan me voorstellen dat je als arts wel eens moe wordt van het reageren op teveel ‘inbreng’.
    En de tijd per consult is natuurlijk ook niet onbeperkt…

    Kun je spreken van een slechte mentaliteit wanneer een arts wel zijn vakliteratuur leest en ‘bijspijkercursussen/-congressen’ volgt, maar weinig/geen tijd besteed aan wat er allemaal op het internet voorbijkomt?

    Voor alle duidelijkheid, dit staat los van jouw persoonlijke ervaringen… artsen, vroeger en nu, zullen fouten maken en iedere fout is er één teveel, zeker wanneer het jezelf overkomt.
    Maar ik wil het toch een beetje opnemen voor ‘de arts’.

  13. CiNNeR

    @HenK: Zo krijg je me wel los 😉

    Je ziet de zaken verkeerd om. Misstanden worden niet veroorzaakt door patiënten met eigen inbreng, misstanden worden veroorzaakt door artsen die eigen inbreng in geen geval kunnen waarderen en deze per definitie bestempelen als onzin. Het is ook niet aan de arts om bij iedereen met eigen inbreng bij voorbaat te denken dat het zal gaan om een imbeciel die per definitie onwaarheden onder de arm heeft en ‘dus’ de gehele patiënt maar niet meer serieus te nemen. Het is aan de arts om kennis te hebben, bij gebrek aan kennis een ander na te zoeken en zodoende baat te hebben bij de inbreng van de patiënt of in geval van onwaarheden er iets tegenover te kunnen zetten.

    Kan het ook niet los zien van mijn eigen ervaringen. Ik heb in drie verschillende woonplaatsen zo’n 34 artsen versleten voor ik de juiste diagnoses kreeg. Terwijl ik zeer typische klachten met een zeer specifiek verloop had, de familiegeschiedenis er naar was en zelfs medicatie gebruik aanwijzingen gaven en de richting naar een goede diagnose met absurd goedkope, makkelijke, overbekende testjes opgespoord had kunnen worden. Ware het niet dat men het prettiger vond mijn psyche als schuldige aan te wijzen (tegen een stuk of twaalf psychische hulpverleners in). Daarna zijn zo’n vijf artsen langs getrokken die allen een geheel eigen benadering van behandelen hadden, absurd afwijkend van de behandeling die al meer dan vijftig jaar protocol is! Dat is geen kwestie meer van één foutje, zelfs niet van twee. Zelfs als je 34 jaar het raam uit gooit als kwestie van pech, hoe bestaat het dat artsen een simpele, duidelijke, onomstreden behandeling die al meer dan vijftig jaar bekend is en zelfs in de bijsluiter is opgenomen, niet willen geven maar liever zelf iets idioots bedenken??

    En ook als ik mijn verleden even weg denk, hoor ik en iedereen te veel en te vaak over achterlijke fouten en onnodige misstanden. Van gesprekken tot fora tot actualiteiten programma. Tel alle misstanden bij elkaar op en het is werkelijk schrikbarend.

    Overigens is frappant hoeveel zorg verleners hetzelfde aangeven als ik nu doe. Van verplegend personeel tot therapeuten tot verzorgenden, je zal er weinig vinden die over het geheel positief zijn over ‘de arts’.

    En zeker, het beroep van arts is niet bepaald simpel. Maar dat praat onbeschoft gedrag, niet luisteren, slecht communiceren, niets nazoeken en meer van dat absoluut niet recht.

  14. HenK

    Jouw ervaringen en inzichten zijn de jouwe, mijn ervaringen en inzichten de mijne…
    Ik schrijf niet, dat jij het ‘verkeerd om’ ziet, maar wel dat je, omdat mensen die tevreden zijn over hun arts en behandeling daar meestal niet over schrijven, een wel erg somber beeld hebt van de toestand in onze gezondheidszorg en het optreden van artsen daarbinnen in het bijzonder.

    Persoonlijk stoor ik me meer aan mensen in paramedische beroepen, die denken dat ze ook de kennis van de arts hebben… sterker nog, die denken dat ze het beter weten dan de arts. En ik ben ook absoluut niet blij, dat zij taken overnemen waar ze eigenlijk onvoldoende voor zijn opgeleid (in het kader van bezuinigen).
    Maar goed, dit terzijde.

    En achterlijke fouten zijn nogmaals van alle tijden.
    Mijn huisarts miste 60 jaar de diagnose polio… toen geen uitzonderlijke aandoening… en dat kostte me bijna het leven… Het zou nu zo in het programma rond medische missers kunnen.

    Ennuh… ik praat onbeschoft gedrag, niet luisteren, slecht communiceren, niets nazoeken en meer van dat absoluut niet recht… maar zie het niet als voor de arts geldend ‘normaal gedrag’.
    En dat, terwijl ik er enkele weken geleden zelf nog een aardig staaltje van meemaakte… maar daar staan voor mij teveel voorbeelden van artsen met ander gedrag tegenover.
    Vrijheid blijheid, maar ik vind dat je hierbij een beetje teveel generaliseerd.

    • Louise

      @ Henk, ik val Cindy even bij, ik ken inmiddels zoveel mensen die het zat zijn bij de reguliere zorg, dat die vertrekken naar alternatieve hulp, daar is nog tijd.
      Artsen hebben de neiging tegenwoordig om dingen die ze niet weten af te schuiven op “tussen de oortjes” erg makkelijk en goedkoop.
      Zo, dat wilde ik even kwijt.

  15. Cisca

    Toch is er wel wat te zeggen over wat Henk K zegt.Ik heb een prima huisarts die doodziek wordt van al die mensen die met een diagnose aan komen draven als er zoiets op tv of in het nieuws is geweest.Onderschat dat aantal mensen niet. Ik woon zelf naast zo’n iemand.De helft van de patienten zijn Pools die geen woord Nederlands spreken.Ook niet handig. Als mijn arts het niet weet, zegt hij het en stuurt direct door. Hij kent ook iedereen bij naam en toenaam. Maar ik weet ook dat zo’n arts een byzonderheid aan het worden is.1 Van de specialisten wijkt automatisch naar de alternatieve kant uit om de behandeling aan te vullen. Daar begint hij zelf over. Mijn ervaringen in zorgland zijn voor 80% niet om over naar huis te schrijven. Maar neemt niet weg dat er ook zeer goede vakmensen tussen zitten. Dat gegeven wordt vaak ondergesneeuwd door het gajes wat er ook tussen zit. Lang leve de marktwerking!!! Is de grootst mogelijke blunder die men ooit kon maken

  16. @Henk: Sowieso generaliseer ik natuurlijk, om een punt over te brengen. Ik heb zelf nu ook ervaring met enkele goede artsen en fijne hulpverlening. Al weegt het niet op, natuurlijk zijn er ook goede onder de kwade. Maar daarnaast ben ik zeer overtuigd dat een (kleine) meerderheid van artsen zich niet opstelt zoals zou moeten waardoor er veel te vaak kleine tot grote misstanden voorkomen.

    Dat is niet alleen subjectief hoorbaar in de samenleving, dat is ook te merken als je alle misstanden die aan het licht komen bij elkaar optelt. Dan bedoel ik niet zozeer de enkele arts die er afschuwelijke praktijken op na hield en daarmee het nieuws haalt. Maar artikelen over vele ziektes die net even wat complexer liggen dan een griepje of een gebroken arm en waarvan telkens weer blijkt dat grote groepen artsen er onvoldoende naar kijken, zich slecht houden aan protocollen, zelf theorieën verzinnen die niets met wetenschap van doen hebben en waarvan de patiënt de dupe is.

    En wat ik eerder aanstipte: onnoemelijk veel zorgverlenend personeel heeft dezelfde grieven en zorgen.

    Het vervelende is in mijn ogen, dat deze problemen vaak weggeredeneerd worden met ‘er zijn ook goede artsen’ en ‘fouten maken is menselijk’. En zo lang iedereen dat blijft doen onder het mom dat de goeden niet onder de kwaden mogen lijden, verandert er helemaal niets.

    Vind het overigens wel grappig. De goede artsen die ik ruim vertel over mijn wantrouwen in de zorg, reageren over het algemeen beter dan menig niet-arts. Zij voelen zich totaal niet aangesproken maar weten wel waarom ik reageer zoals ik doe. Zijn niet geheel niet vreemd met wantoestanden bij collega’s ook.

    @Ciska: maar dat er veel patiënten rondlopen die met een documentaire of een print onder de arm met onzin aankomen bij artsen, wil niet zeggen dat de normale patiënt maar in de kou gezet moet worden. Soms eens verzuchten dat er veel moeilijke en/of vervelende patiënten zijn is iets anders dan daarom een grote groep mensen niet te zien staan.

  17. @Henk: nog even over generaliseren Hoe komt het dat over patiënten gezegd kan worden dat er teveel zijn met inbreng van tv of internet en hoe moeilijk dat is voor artsen maar over artsen zo’n zelfde uitspraak not done is?

  18. HenK

    Ik probeer niets weg te redeneren, Cindy, maar heb wellicht minder hooggespannen verwachtingen wanneer ik naar een arts moet, heb iets anders dan jij voor ogen bij het woord ‘wantoestanden’.

    Een, weliswaar kleine, meerderheid, die zich niet opstelt zoals artsen dat zouden moeten doen. Om daaraan te komen zou ik wel erg veel dingen als ‘onjuiste opstelling’ moeten zien. Inclusief mensen die het in de alternatieve hoek gaan zoeken, omdat zelfs een dubbel consult niet voldoende is om hun hele levensverhaal te vertellen en de arts dus “altijd te weinig tijd heeft”. Zomaar een voorbeeldje, hoor…

    Terzijde… kijk je ook weer naar de nieuwe serie van “Kijken in de Ziel”, over artsen. Ik kan me herinneren dat we ooit dezelfde voorkeur hadden qua psychiater… 😉

  19. HenK

    @Cinner: Ook politici zijn niet allemaal verrot en ook advocaten zijn niet allemaal koude klootzakken. Ik geloof zelfs, dat ik daarbij niet zou spreken van een (kleine) meerderheid.

    Maar het is inderdaad waar, dat er steeds meer gegeneraliseerd wordt… er is zelfs een politieke partij die daar behoorlijk wat zetels mee heeft binnengehaald… 🙁
    De wereld bestaat niet uit “goeien en kwaaien” en het is zeker niet zo dat ze herkenbaar zijn aan de kleur van hun hoed (zoals in oude westerns).

  20. CiNNeR

    @Henk: waarom zou jw geen hoge verwachtingen van je arts mogen hebben? En nogmaals, wat maakt dat voorbeelden van onbenullige patiënten massaal genoemd worden maar de arts flink verdedigd moet? De arts heeft hooguit een vervelend consult of vervelende dag Een patiënt kan er helaas heel wat meer aan over houden

    Denk overigens dat mijn verwachtingen vrij normaal zijn Ik wil graag dat een arts niet bij voorbaat denkt dat ik maar wat verzin en er vast stress in het spel is maar normaal naar mijn klachten vraagt en nadenkt wat er aan de hand kan zijn En als iets niet duidelijk is dat opgezocht wordt Dat is voor velen een te hoge opgaaf gebleken en dat zal ik altijd belachelijk vinden Het interesseert me verder niet dat de vrouw voor me denkt kanker te genezen met wierrook, ik wil gewoon normaal gehoord en gezien worden

    Niet te makkelijk doen Het gaat bij mij niet om een simplistische foutje, het heeft me ontzettend veel gekost

  21. CiNNeR

    Ik zal er gerust niet meer objectief naar kunnen kijken Maar goed, ik kan wel verwoorden hoe kleine misstanden desastreus kunnen uitpakken voor een patiënt

  22. HenK

    “Niet te makkelijk doen Het gaat bij mij niet om een simplistische foutje, het heeft me ontzettend veel gekost”.

    Heb ik ergens geschreven of zelfs enigszins laten merken, dat ik wat jou is overkomen zou bagatelliseren… 🙁
    Waar ik een vraagteken achter zet, is het aantal keren dat mensen echt soortgelijke ervaringen hebben.
    Samengevat: Er wordt ontzettend geklaagd over kleinigheden en klachten worden ook meer dan ooit aangedikt en verspreid via ‘social media’.

    ‘k Vind het wel jammer dat je dit ziet als een persoonlijke aanval op jezelf. Ik dacht, dat we elkaar beter kenden.
    >end<

  23. CiNNeR

    @Henk: Je zegt eerder:
    “Ik probeer niets weg te redeneren, Cindy, maar heb wellicht minder hooggespannen verwachtingen wanneer ik naar een arts moet, heb iets anders dan jij voor ogen bij het woord ‘wantoestanden’.”

    Daarop zeg ik (in een context): ‘Niet te makkelijk doen’.

    Zou ik overigens het slechtste van je denken of me werkelijk aangevallen voelen, had ik een stuk vervelender gereageerd.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft