Politiek versus realiteit

Toen ik eind 2009 met een klein hartaanval op de hartbewaking was beland, mocht ik vrij snel weer naar huis. Met de nodige waarschuwingen maar zónder de benodigde onderzoeken. Daar was namelijk een wachtlijst voor van drie maanden. Vorig jaar had ik puur geluk dat ik binnen een week bij een gespecialiseerd neuroloog aan tafel zat, de wachtlijst voor een consult is daar gemiddeld zes tot acht maanden. Enige onderzoeken die volgden had ik dat geluk niet, daar moest ik net als ieder ander bijna vier maanden op wachten. De naadloos aansluitende revalidatie nam nog eens anderhalve maand wachten in beslag. De internist viel mee, het wachten beperkte zich tot slechts een maand. Helaas moest er voor de internist iets nagekeken worden door een oogarts, bijna drie maanden wachten. Nu is het wachten op een afspraak bij een academisch ziekenhuis, er is me al verzekerd dat dat maanden kan duren.

Eerlijk gezegd, hoor ik om mij heen niet anders. Ziekenhuizen en verzekeraars maken er nog zelden melding van, maar in de praktijk zijn er wachtlijsten te over. Alleen de politiek ziet dat blijkbaar geheel anders. Volgens verschillende partijen – met de VVD voorop – heeft het nieuwe zorgstelsel vruchten afgeworpen en is er geen wachtlijst meer te bekennen. Sterker, we worden door Mark Rutte gewaarschuwd voor griezelige socialisten die de wachtlijsten terug in zouden willen voeren. Arie Slob zag vanavond weer ‘de rijen wachtende mensen’ voor zich en smeekte Diederick Samsom tot andere inzichten te komen.

Zo verwonder ik me deze verkiezingstijd wel vaker over het in mijn ogen soms absurde wereldbeeld wat veel politici lijken te hebben. Met name aan de rechterkant. En met name als het gaat over de zorg. Hoewel, op elk gebied lijkt de politiek regelmatig een geheel andere realiteit te kennen dan de burger die alle dagen ervaart…

 Update: het is toch ook in de politiek doorgedrongen, hetzij bij slechts een partij.

6 thoughts on “Politiek versus realiteit”

  1. “Wachten op (niet-acute) zorg is normaal en in principe ook niet zorgelijk, zolang het niet leidt tot gezondheidsschade of onnodig lang werkverzuim.”

    Nee, dat heb ik niet verzonnen, maar het staat in het Nationaal Kompas Volksgezondheid van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en er staat ook een keurige tabel bij met daarop de maximaal aanvaardbare wachttijden.
    http://www.nationaalkompas.nl/zorg/sectoroverstijgend/welke-normen-zijn-er-voor-aanvaardbare-wachttijden-in-de-zorg/

    Dat die wachttijden niet overeenkomen met jouw ervaringen…
    Misschien had je per specialisme een ander ziekenhuis moeten kiezen… je zorgverzekeraar had je daarbij kunnen helpen… en je had ook zelf op zoek kunnen gaan op http://www.zorgkiezer.nl/ziekenhuis
    Er is altijd wel een ziekenhuis te vinden, waar wachttijd 0 weken achter staat… dus claimt de als altijd betrouwbare politicus dat de wachtlijsten zijn weggewerkt.
    Het Academisch Ziekenhuis Groningen schijnt ook voortreffelijk te zijn…
    Na een aantal debatten begin ik ‘het systeem’ door te krijgen… 🙁

  2. Waar ik ook niemand over hoor in de politiek is de eigen bijdrage psychiatrische hulp.
    Ik moet zometeen 200 euro betalen, ik vind het NIET eerlijk :-s
    Maar politici schijnbaar al algemeen aangenomen dat het wel best is…

  3. Uit eigen ervaring weet ik dat je soms akelig lang moet wachten op een behandeling. Waarschijnlijk hebben de mensen uit de politiek hier niet vaak mee te maken gehad. Anders zouden ze hier wel een ander idee over hebben.

  4. in de psychiatrie zijn ellenlange wachtlijsten, ik wacht al 3 jaar op individuele beeldende therapie, om emotie,s te verwerken, en trauma,s een plekje te geven waar woorden te kort komen, een therapie die me op het lijf geschreven is volgens mijn behandelaar

    maar ik zat onder de rode spikkels, had bloed zonder ontlasting zeg maar,
    hiuisartsen post, werd door de arts naar de eerste hulp gesleept,
    daar lek geprikt, de meest enge diagnoses, onderzocht, maar konden het niet vinden
    net binnen een week een afspraak bij een MDLarts, en een dermatoloog

    (terwijl ik 3 maanden moest wachten bij het akademisch ziekenhuis)

    helaas de spikkels wachten niet op de arts en waren bijna helemaal weg
    er waren nog net een paar te vinden, weer bloed prikken, hoefde eerst niet terug te komen
    maar ben gebelt ik moet toch terug komen

    ik bleek geen hepatitus te hebben, zucht… das fijn om te weten! dat bleef over

  5. Oh ja die wachtlijsten gewoon voor een basiscontact in de psychiatrie
    daar zij n wachtlijsten verschrikkelijk,
    en juist in die tijd “verliezen” ze de meeste patienten die suisidaal zijn

  6. @Henk: de ‘normale’ wachttijd kan soms aardig oplopen inderdaad. Bepaalde onderzoeken waren dusdanig gespecialiseerd dat er maar een ziekenhuis was waar ik terecht kon, vandaar ook de langere wachtlijsten waarschijnlijk.

    Maar je zal gelijk hebben, met wat krom rekenwerk kom je een eind in de politiek.

    @desiree: het is wel gegaan om eigen bijdragen in de zorg maar dan iets breder dan de specifieke bijdragen afzonderlijk.

    @Marco: er zijn op het moment veel dingen waar politici blijkbaar weinig mee te maken krijgen.

    @Thian: ja, daar zijn de wachtlijsten soms absurd lang inderdaad.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *