Dit moet ik even kwijt: zorg zonder uitweg

Omdat van me af schrijven voor mij de beste manier is om verleden te plaatsen en los te kunnen laten, ga ik u de komende periode even lastig vallen over verschillende dingen die mij dwars zitten aan mijn medische verleden en meer oud zeer.

Ooit kwam – ondanks het feit dat ik al tientallen jaren intolerant ben voor alcohol – door een vergissing van een therapeut bij het GGZ in mijn dossier terecht dat ik alcoholiste zou zijn. Een vergissing die tot mijn verbijstering niet meer ongedaan gemaakt leek te kunnen worden. Legde ik uit intolerant te zijn voor alcohol dus nooit te drinken, werd dat opgevat als ‘ontkenning van problemen’. Onder het principe dat mensen in ontkenning van hun drankprobleem tegen zichzelf beschermd moeten worden, mochten zij mij het recht ontzeggen mijn dossier op dat punt in te kijken of aan te passen. Ik zou mijn dossier dus alleen nog in mogen kijken als ik toegaf alcoholiste te zijn, wat ik niet was dus logisch verdomde. En zo werd een domme verwisseling van gegevens door een ander, een probleem wat ik zelf niet kon oplossen. Dat ik zichtbaar problemen had met mijn spieren en evenwicht, maakte de zaken er uiteraard niet beter op.

Hetzelfde euvel treft mensen waarvan fysieke problemen onterecht worden geschaard onder ‘het zal wel psychisch zijn’. Een patiënt kan zelden zelfstandig bewijzen dat er fysiek iets mis is. Weigert deze psychische hulp, dan wordt dat gezien als valse ontkenning wat tevens bevestigd dat er sprake moet zijn van psychische problemen. Gaat de patiënt dan maar in op aangeboden psychische hulp, is dat eveneens een bewijs dat problemen psychisch zijn. Helpt de therapie met of zonder antidepressiva vervolgens niet, krijgt de patiënt de schuld van het falen. Voor je het weet heb je tien therapeuten versleten en ben je geen stap verder gekomen.

Zit je als patiënt maar lang genoeg in deze cirkelredenering opgesloten, kan ik u verzekeren dat er vanzelf psychische problemen van komen. Niemand blijft optimistisch en vrolijk rond huppelen als er sprake is van ziekte en beperkingen waar geen hond interesse voor toont, de zorg achteraan. Ga dan maar uitleggen dat de psychische problemen niet vooraf gingen aan fysieke symptomen maar feitelijk gevolg zijn van het onbenul van een arts waar je op dit moment tegenaan zit te praten. Nee, dat komt inderdaad niet snel meer goed …

Kan het ook gebeuren dat psychische problemen als neerslachtigheid of depressie symptoom is van een fysieke aandoening. Tja, dan ben je helemáál in de aap gelogeerd.

Het vreemde is dat ik gedurende de tijd dat ik fysieke problemen had waar geen juiste diagnose voor kwam, onnoemelijk veel naar de psychische hulpverlening in allerlei vormen en maten ben gestuurd. Maar nu ik met terugwerkende kracht de juiste diagnoses heb, geen hulp kan krijgen voor de psychische problemen ten gevolge van het zo laat stellen van deze diagnoses en alles wat er bij komt kijken. Nogal de boel op zijn kop nietwaar. Gelukkig hebben de revalidatie therapeuten zich opgeworpen als fijne maatschappelijk werkers en ben ik sowieso al aardig aan het opkrabbelen.

Het vermeende alcoholisme is overigens uiteindelijk verwijderd. Dreigen met een klachtenprocedure had daar niets mee te maken, aldus de therapeut. 

7 thoughts on “Dit moet ik even kwijt: zorg zonder uitweg”

  1. Zeker bij ‘prettige patiënten’, in welk opzicht dan ook, verkoopt de arts het liefst producten uit zijn eigen winkeltje. Er is altijd nog een behandeling die geprobeerd zou kunnen worden of een medicijn waarmee het gewenste resultaat bereikt zou kunnen worden.
    “De arts” gaat wellicht wat ver, maar ze zitten er zeker tussen…

    En wie leest wat artsen in statussen/dossiers schrijven? “Moeilijk handschrift, moeilijke woorden, laat maar zitten”.
    Heel goed dat je het hebt opgemerkt, hebt aangekaart en uiteindelijk uit je dossier hebt kunnen laten verwijderen.

    Sterke column, Cindy!
    Met vriendelijke groet,
    Henk.

  2. Ja, en als het aan types als Edith Schippers ligt worden psychische ziekten niet meer als ziekte beschouwd, dus dan is het helemaal exit medische hulpverlening in zo’n geval. Behandeling tegen depressies wordt per 2014 niet meer verzekerd als het aan dit kabinet ligt, bijvoorbeeld.

  3. He, nou zit het er dus nooit in dat we samen eens een neut gaan pakken LOLMaar alle gekheid op een stokje. Het is van de gekke dat dit soort dingen gebeuren.Juist nu zo hulp om alles te verwerken goed op de plaats zijn.Tja ik ken het. Ook hier zo’n beetje hetzelfde verhaal.Ik kom bijna nergens vor in aanmerking. Voorzieningen.. mijn aandoening/ziekte staat niet op de officiele lijsten. Ook een geopereerd mens schijnt wonderbaarlijk genezen te zijn ook al is dit niet zo. Kortom ik val bijna overal buiten. Ik heb gelukkig wel een goede huisarts.Als ik bedenk hoe vaAk ik in het sombere moeras afgleed en mezelf er weer uit moest trekken. PFFFFTT.Ik heb mijn dossier ook wel eens ingekeken. Globaal klopt het en voor een gedeelte niet.Ik heb van de belangrijkste dingen een kopie in huis. Dat kan ik meenemen en laat dit lezen als er zich de situatie voor leent. Erg handig voor een keuring WIA bijvoorbeeld. Zo heb ik het idee dat ik zelf nog ergens grip op heb

  4. @HenK: hoe het boven kwam dat het verhaal maar in mijn dossier bleef hangen, is nog een verhaal apart eigenlijk. Heb een tijdje een psychiatrisch verpleegkundige gezien die me van de zogenoemde ME/CVS af wilde gaan helpen. Elke keer als ik vertelde over een evenwichtsstoornis of een praktisch probleem waar ik tegen aan was gelopen, zei hij “dan moet je niet zoveel zuipen”. Kon er de eerste aantal keren nog wel om lachen maar uiteindelijk ging de lol er wel af en ben ik verder gaan graven. Toen heeft hij uitgelegd hoe het kwam dat ik het vermeend alcoholisme niet in mijn dossier kon terug vinden maar hij er wel steeds mee aan bleef komen.

    Dankjewel!

    @Laurent: las zoiets vanmiddag. Hoewel het gaat om een voorstel aan het CPB ter doorberekening en het niet helemaal duidelijk is wie deze berekening heeft gevraagd. Ik mag toch hopen niet het kabinet, bezopen voorstel!

    @Ciska: nee, maar een halfvolle chocomel gaat er altijd in 😉

    Ja, heb zelf ook mijn dossier thuis en vraag tegenwoordig de verwijsbrieven, uitslagen en conclusies meteen op. Je kan nooit weten waar het goed voor is.

  5. Heeft die miep die een alcoholallergie verward met dat je drinkt ook zitten slapen. Daar heb je echt veel aan als ze zo naar je zitten te luisteren.

    triest hoor dat je dan zoveel moet doen om het eruit te krijgen. 🙁

  6. mijn hemel, dat moet je ook net treffen
    bij al het andere

    gelukkig heb je het er uit gekregen

    heel veel sterkte en goeds
    liefs thian

  7. @ctje: Het is nog flauwer. Mijn vader had in die tijd een alcoholprobleem (naar aanleiding van de dood van mijn moeder) en daar heb ik over verteld. Dat verhaal is echter bij mij in het dossier beland als zou het mij betreffen. Voor mijn vader heb ik absurd nooit crisis hulp kunnen krijgen (uiteindelijk na veel omzwervingen wel hulp voor hem gevonden), bij mij stonden ze ongevraagd voor de deur. Kan je nagaan hoe bizar slecht ze geluisterd heeft.

    @Thian: Ja, ik stond flink met mijn ogen te knipperen. Dankjewel!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *