Dit moet ik even kwijt: puzzelstukjes en dominostenen

Omdat van me af schrijven voor mij de beste manier is om verleden te plaatsen en los te kunnen laten, ga ik u de komende periode even lastig vallen over verschillende dingen die mij dwars zitten aan mijn medische verleden en meer oud zeer.

Tweemaal heb ik een onverklaarbaar (en gelukkig klein) hartaanval gehad. Een hartaanval te zien aan de duidelijke klachten en specifieke bloedwaarden, onverklaarbaar omdat geen enkel ander onderzoek iets mis liet zien. Hartfilmpjes, echo’s, longfoto’s, saturatiemetingen, fietsproeven en zelfs vergaande scans, op een hoge bloeddruk die op zichzelf niets verklaarde na, kwam altijd alles prima terug. Tweemaal werd ‘dus’ geconcludeerd dat een en ander veroorzaakt moest zijn door langdurige stress. Iets wat beide keren zeker heel erg speelde. Maar toch, het bleef wel wat eigenaardig.

Vandaag kreeg ik de uitslagen van de derde jaars controle, een echo en een fietsproef. Deze keer waren ze niet alleen goed, er was zelf verbetering te bespeuren. Er werd verder gevraagd hoe het nu met andere gezondheidsproblemen ging en nu kon ik de cardioloog vertellen van de nieuw gestelde diagnoses, de geschrapte misdiagnoses en het feit dat ik altijd enorm overbelast door het leven ben gegaan. Dat gesprek leverde meer op dan ik had verwacht, ineens kwam er een plausibele verklaring op tafel. Namelijk dat mensen met (bepaalde) spierziektes last kunnen krijgen van een sterk samentrekken van bloedvaten voor korte tijd. Een fenomeen wat als het optreedt in de buurt van het hart kortdurend hartklachten kan geven zonder dat er werkelijk iets mis is met het hart. De eeuwige overbelasting komt daar overheen als enorm risico verhogende factor. Stress – zowel mentaal als ook fysiek – is nergens goed voor en zware overbelasting van het lichaam is een vrij zeker pad richting problemen rond onder andere het hart. De combinatie van deze factoren heeft me waarschijnlijk destijds de das om gedaan. Bevestigd door het feit dat zowel mijn hart als conditie is verbeterd nu ik eens niet een geadviseerd programma van beweging en activiteit ben gaan volgen maar juist meer rust ben gaan nemen en minder ben gaan bewegen.

Bovenstaande vormt een van de vele, vele puzzelstukjes die op hun plaats zijn gevallen door de diagnose HMSN en met name het feit dat deze diagnose zo extreem laat is gesteld. Het wordt steeds duidelijker dat het niet erkennen van klachten en opleggen van alle verkeerde adviezen en leefregels een soort domino effect hebben veroorzaakt. Elk jaar dat er niet naar me omgekeken werd en elke periode dat ik opnieuw aan het werk werd gezet om zogenoemd mijn conditie te verbeteren en gezonder te worden, brak mijn lichaam een stukje meer af en liepen meer processen de soep in. Waar door gebrek aan kennis over oorzaken eveneens niet op de juiste manier naar gekeken werd – ook niet juist naar gekeken kon worden – en ik uiteindelijk onverklaarbaar en deels ongezien een wandelende gezondheidsramp werd.

Eigenlijk is het afgelopen jaar een grote, langgerekte  speurtocht voor me geweest waarbij puzzelstukjes en dominostenen me werkelijk om de oren zijn gevlogen. In de eerste maanden na de diagnose zoveel, dat ik er regelmatig in verzoop. Inmiddels zie ik af en toe eens een puzzelstukje liggen en kan ik het rustig bij passen.

Deze keer kijk ik maar eens niet alleen terug naar het verleden, overdenk ik maar niet teveel wat er allemaal is gebeurd en weiger ik te piekeren over de wat als vragen die dit verhaal stiekem met zich mee brengt. Vandaag ben ik gewoon heel erg blij met mooie uitslagen en de wetenschap dat ik nu écht best goed voor mezelf aan het zorgen ben. 

Comments (8)



Previous

Dit moet ik even kwijt: oud zeer is nieuw zeer

Next

Klagen over Serious Request

8 Comments

  1. HenK

    Interessant en mooi… vooral je laatste regels!
    Jij blijft groeien… en nee, ik probeer dit keer niet grappig te zijn. 🙂

    Wordt je pad hierna glad en prettig begaanbaar? Dat (waarschijnlijk) niet, maar je bent in ieder geval weer op het pad gekomen… “Walk on…”
    Met vriendelijke groet,
    Henk.

  2. kitty

    Mooi schat! Puzzelstukjes en dominostenen…. Xxx

  3. Tsje, jij bent tijdens je leven al nuttig voor de wetenschap 😉 en begint er ook nog wat aan te hebben 🙂
    ░ ░
    Vooral het weigeren om te piekeren is een van de beste medicijnen die je kunt innemen:
    Pluk de dag; Bravo!

  4. ctje

    je bent zeker echt goed bezig. Top. Fijn ook dat dit stukje puzzel toch ook op zijn plek valt en dat je weet waardoor het kwam.

  5. Thian

    hele mooie uitslagen
    fijn zo goed te kunnen praten met de arts

    liefs thian

  6. @HenK: Hopelijk blijf ik niet groeien hoor, pas ik straks niet meer in mijn rolstoel 😉 Het pad zal niet helemaal gladgestreken raken maar voor wie wel. En vergeleken bij eerder ‘loopt’ het al een stuk makkelijker.

    @Kitty: dankjewel lief!! xxx

    @Henk van S tot S: Ja, ik ben een fascinerend project geworden 😉

    @Ctje: ja, wie had dat nou gedacht dat het nog zo samen zou komen allemaal. Ik hoop dat dat voor jou ook zal gaan gebeuren. En een beetje snel.

    @Thian: ja, was een prettig gesprek zo. Voor hem ook makkelijker praten met wat meer achtergrondkennis waarschijnlijk (hoewel hij altijd sympathiek is geweest trouwens).

  7. desiree

    Ik heb niet zoveel toe te voegen na alles bovenstaande. Je doet het geweldig!!!
    Na zoveel twijfel nu eindelijk zicht 🙂
    Go go go go go maar dan wel op jouw tempo 🙂

  8. desiree: tnx!! 😀

Leave a Reply to Henk van S tot S Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft