De andere kant van geweld in de zorg

“Er zijn jaarlijks 4500 gevallen van geweld tegen personeelsleden van ziekenhuizen. (…) Het gaat bij 1200 gevallen om fysiek geweld, zoals slaan en schoppen. In 200 gevallen is het geweld zo ernstig dat de dader een toegangsverbod krijgt.”

Men verleent dag in dag uit met hart en ziel hulp aan mensen die dat nodig hebben. Het aantal incidenten is dan ook volstrekt ontoelaatbaar”, reageert minister Edith Schippers van Volksgezondheid op de cijfers. Verder

In 2009 trof ik een internist die ondanks heldere bloeduitslagen en ernstige klachten van een vitamine B12 tekort, besloot dat hij gerust eigenwijs kon afwijken van elk protocol of handboek. Met een geheel eigenzinnige interpretatie van een cijfertje meende hij dat ik niets mankeerde en dus geen vitamine B12 injecties meer zou krijgen. Mijn klachten wilde hij niet horen. De verbetering na de eerste B12 injecties wilde hij niet weten. Mijn dossier van jaren weigerde hij te lezen. En waar ik de man nog net niet smeekte even naar me te luisteren en niet het enige lichtpuntje in mijn volwassen leven af te nemen, schoot hij enorm uit zijn slof. Ik hoor het hem nog zeggen: “Moet je nou eens goed luisteren. Ik ben geen Albert Heyn waar je naar believen kan shoppen voor ziektes en behandelingen. Je mankeert niets en ik zal er alles aan doen om er voor te zorgen dat je geen vitamine B12 injecties meer krijgt”.

Nee, ik  heb de internist (net) niet op zijn bek geslagen. Wel ben ik woedend geworden eneuh .. Hou het er maar op dat ik in weinig vriendelijke bewoordingen heb duidelijk gemaakt hoe ik over hem dacht voor ik poogde de deur uit zijn hengsels te rukken. Had hij er werk van gemaakt, was ik in theorie onder ‘volstrekt ontoelaatbare incidenten’ gevallen. Of zo vermoed ik.

Voor de duidelijkheid, al snel bleek dat ik niet de enige patiënt was die zo’n probleem met deze internist had ervaren. En dat niet alleen hordes patiënten de meest vreemde problemen en confrontaties met deze internist kenden. Het lab vertrouwde hem niet, verpleegkundig personeel moest angstig niets van hem hebben, de huisarts stuurde liever niet naar hem door, een collega internist had weinig goede woorden voor hem over en zelfs de assistente van de internist biechtte op dat ze eigenlijk niet voor hem zou willen werken. Ow, en ook dit. Ondanks dat de huisarts  bereid was tegen het advies van de internist in te gaan, raakte de behandeling toch behoorlijk ondermaats. Vorig jaar is gebleken dat ik daardoor de laatste klacht van een vitamine B12 tekort kado heb gekregen,  permanente beschadiging van de zenuwbanen. Concreet is de isolatie laag van verschillende zenuwbanen in voeten en onderbenen beschadigd, met pijn, extreme overgevoeligheid en gevoelsstoornissen tot gevolg. Deze gaan helaas een leven lang mee. Dus dat de internist door minister Schippers verondersteld wordt zich met hart en ziel te hebben ingezet om mij te helpen, zegt me niet bijster veel.

Natuurlijk is geweld tegen zorgend personeel op geen enkele manier goed te praten. Maar in 3300 gevallen gaat het blijkbaar om verbaal geweld. En voor we daarbij luidruchtig en eenduidig de patiënt veroordelen en de zorgverlener per definitie heilig verklaren, is het misschien goed om ook eens te kijken naar misstanden in de zorg.

Comments (5)



Previous

Topinkomens in de verslavingszorg

Next

De scootmobiel, het Rijksmuseum en de gezonde hufter

5 Comments

  1. ctje

    Die misstanden zullen wel een reden hebben, ik zou ook wel iemand een mep willen verkopen omdat ze er 20 jaar over gedaan hebben om een simpele diagnose te stellen. Maar sorrie zeggen kunnen ze niet.

    Ooit es gevraagd aan een arts of ik begeleiding kon krijgen omdat ik hele dagen op bed lag en geen hulp kreeg. Nou die wilde me geeneens meer als patient hebben. Hij vond dat hij genoeg deed, ja de verkeerde medicijnen voorschrijven. Deuhh.

  2. Thian

    er zijn ook wel veel “korte lontjes” zonder dat er iets aan de hand is
    en daar bereiken ze niet veel mee

    ik heb alle begrip als er zulke horken van artsen zijn hoor
    die schade aan richten en waar een aanklacht of iets dergelijks tegen hoort gedaan te worden

    maar het gebeurt ook als iemand niet als eerste geholpen wordt bv terwijl er
    nog wachtenden er voor zijn, en mensen beletten het ambulance personeel
    om hun werk uit te voeren, dat is belachelijk en levensgevaarlijk

  3. CiNNeR

    @Ctje: meer mensen kunnen zich er soms iets bij voorstellen vrees ik.

    @Thian: Dat ben ik wel met je eens. Alleen wordt er bij dit soort berichten klakkeloos vanuit gegaan dat het om asociale patiënten moet gaan die zonder aanleiding schelden of er op los rammen. En alsof mensen die in de zorg werken per definitie het zonnetje in huis zijn die ten alle tijden hun stinkende best doen. .

  4. Thian

    ik weet uit ervaring dat er in de zorg zeker dingen gebeuren die
    absoluut niet mogen gebeuren! en mens onteerend zijn
    dat ben ik helemaal met je eens
    en daar moet tegen opgetreden worden
    liever via het recht eigenlijk zodat mensen er niet meer mogen werken
    die niet geschikt zijn

  5. Dat rooskleurige beeld, dat mensen in de zorg allemaal mensen met een roeping zijn, vibd ik misselijkmakend. En wat een walgelijke arts. Heb je een klacht ingediend?

Leave a Reply

Your email address will not be published.

 

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft