Month: November 2013

Satire is geen grap als het om Zwarte Piet gaat?

Afgelopen vrijdag bij Pauw en Witteman. Men trapt af met een discussie over racisme in Nederland naar aanleiding van media fragmenten, waaronder het inmiddels beruchte fragment fragment uit satirisch(!) nieuwsprogramma ‘Volgende Week’. In een stukje Sinterklaas journaal zien we dat de Zwarte Pieten de Staf van Sinterklaas vergeten zijn, Dieuwertje Blok vraagt zich bezorgd af wat er zal gebeuren als de stoomboot weer terug moet naar Spanje. Vervolgens zien we een fragment uit de film ‘Amistad’, een film over de verschrikkingen van de slavernij. De verontwaardiging aan tafel is enorm en iedereen die ook maar iets te maken heeft gehad met het fragment uit ‘Volgende Week’ of heeft gewaagd er met enige gene om te lachen, wordt rap veroordeeld. Thierry Baudet (publicist) tracht enig tegen geluid naar voren te brengen maar krijgt hier amper de kans voor. Dat het gaat om satire wordt vergeten, dat het fragment wellicht snoeihard aanwijst dat zwarte piet racisme is en dus aangegrepen kan worden om racisme in Nederland aan de kaak te stellen, komt bij werkelijk niemand op. Volgens de gekwetsten aan tafel gaat het hier om racistische ‘grappen’ en dat kan – hoe grappig ook bedoeld – nooit of te nimmer.

Twintig minuten later komt Margriet van der Linden aan het woord. Zij bespreekt seksueel geweld tegen vrouwen en hoe vaak dat nog voorkomt, zelfs ook hier. Ook zij brengt een mediafragment mee om haar punt te ondersteunen. Nu een stukje uit satirisch programma  ‘Toren C’. Twee aso meiden staan met een beschaafde, ietwat verlegen man in de lift waar zij hem seksueel intimideren en vervolgens afpersen (om hem daarna onder bedreiging de lift uit te smijten). Gek genoeg hier geen enkele verontwaardiging. In tegendeel. Paul Witteman geeft aan dit een erg leuk programma te vinden. Margriet van der Linden zegt intens serieus: “Dit vind ik een voorbeeld van zeer goed, geslaagde satire. Een heel serieus onderwerp [wat aan de orde van de dag is]. Maar het wordt tot een zo bizar, satirisch niveau over de top getrokken, dat je denkt ‘nou dit is toch niet te geloven?’ En inderdaad, dit is niet te geloven.” Degenen die even hiervoor nog hevig verontwaardigd en gekwetst waren door het fragment uit ‘Volgende Week’, zitten nu breed glimlachend en vol plezier ja te knikken. Alsof ze willen zeggen: Ja, dit fragment verdiend het predikaat satire en mogen we allemaal hartelijk om lachen!

Blijkbaar is dus algemeen bekend wat het begrip satire inhoudt maar gaat die kennis linea recta de prullenbak in zodra het even niet aanstaat. Of misschien werkelijk een gevoelige snaar raakt, zoals bedoeld.

Omdat ik al verschillende keren uitgekafferd, verwijderd en geblokkeerd ben door mensen die zeggen ‘in gesprek’ te willen over Zwarte Piet maar blijkens de praktijk alleen zichzelf willen horen. Persoonlijk zie ik Zwarte Piet niet direct als racisme maar als onderdeel van een sprookje wat zichzelf voortdurend enigszins herschrijft. Maar als de ‘discussie’ iets heeft aangetoond, is het volgens mij in elk geval dat racisme in Nederland zwaar ingeburgerd zit en hele volksstammen sowieso maar blind een eind weg razen en tieren. Jammer dat men zich blijkbaar liever bezig houdt met uitspraken van mensen als Daphne Bunskoek of Anouk dan met de problemen die er werkelijk zijn.

Comments (4)



Hans Spekman gelooft in sprookjes

De werkeloosheid is gedaald bleek vandaag. Niet omdat er meer meer mensen een baan hebben maar omdat meer mensen het zoeken van werk hebben opgegeven. Zij staan simpelweg niet meer als werkzoekende geregistreerd omdat ze er voor hebben gekozen terug naar school te gaan of het zich kunnen veroorloven geen werk meer te zoeken. Waarschijnlijk scheelt het ook dat een deel van de mensen waarvan de WW-duur is afgelopen, vanwege een partner of andere familieleden geen recht hebben op bijstand en buiten de cijfers vallen. Het aantal WW-uitkeringen steeg in dezelfde tijd namelijk wel met maar liefst 8000 uitkeringen.

Begreep ik al niet waarom de media dit nieuws toch zo enthousiast van de daken aan het schreeuwen was, maakte Hans Spekman van de PvdA het wel helemaal bont. Hij plaatste bovenstaande op facebook met de toevoeging:

“Het gaat voorzichtig de goede kant op, maar we zijn er nog niet. Meer werk moet de topprioriteit zijn van het kabinet.”

Ja hoor, natuurlijk. De koopkracht daalt sinds twee jaar elke maand, de consumentenbestedingen eveneens, de economie is (dus) ondanks de voorspelling op lichte groei toch weer gekrompen en zal volgend jaar waarschijnlijk nog weer krimpen, de huizenprijzen dalen – met uitzondering van een klein deel van Amsterdam – onverminderd door,  de ene ontslagronde na de andere trekt in het nieuws voorbij, faillissementen zijn aan de orde van de dag, het aantal mensen in de schuldsanering stijgt explosief, voedselbanken kennen enorme wachtlijsten en zo is er een overvloed aan deprimerend nieuws meer in de donkere dagen voor kerst.

Maar de voorzitter van de Partij van de Arbeid meent zonder met de ogen te knipperen dat het ‘voorzichtig de goede kant op gaat’??

 

Comments (7)



Wanneer de zorg wantrouwen?

Vandaag kreeg ik indirect de vraag gesteld welk type arts ‘te wantrouwen’ is. Ondanks bakken slechte ervaringen, kon ik er geen zinnig antwoord op geven. In mijn ogen zit het probleem namelijk niet bij een specifiek type arts. Een onbeschoft mens kan een uitmuntend arts zijn, een sympathiek mens kan net zo goed een belabberd medicus zijn en over het algemeen staat er niet op iemand’s voorhoofd geschreven wat je kan verwachten. Het probleem zit hem volgens mij in het feit dat mensen – en dus ook artsen – een verkeerde bril op kunnen zetten. Met het verschil dat een buurvrouw met een verkeerde bril op geen wezenlijk probleem zal geven, waar dat bij een arts een heel nare ervaring kan opleveren.  Als ik dus al een type arts zou moeten benoemen die te wantrouwen is, zou het de arts zijn die niet in staat is de bril even af te zetten om te trachten zo objectief en open mogelijk naar elke patiënt te kijken. Doorgaans beseft de arts echter zelf niet dat de verkeerde bril uit de la is gegrist, laat staan dat het voor een patiënt in een oogopslag herkenbaar is.

Voor mij zou de vraag “wanneer moeten er alarmbellen af gaan” dan ook een betere zijn. Vaak zien patiënten wel signalen dat zij niet serieus genoeg worden genomen of voelen zij wel aan dat er een heilloze weg ingeslagen is, maar doen daar te weinig of helemaal niets mee. Kijk bijvoorbeeld naar de verhalen die loskomen rond voormalig neuroloog Ernst Jansen. Wat die man uitgespookt heeft in zijn werkzame leven, is verbijsterend te noemen. Luister je echter naar de verhalen van patiënten, valt op dat sommigen een rits aan dubieuze uitspraken en gedrag hebben geslikt zonder de arts, de diagnoses of de behandelingen ook maar in twijfel te trekken. Het is deze mensen niet te verwijten dat ze hun – toen nog hoog aangeschreven – specialist hebben vertrouwd. Je mag er vanuit gaan dat de arts tegenover je niet zo lang heeft gestudeerd en de hele dag tussen de nare ziektes verblijft om je in het ootje te nemen. Maar de verhalen dat deze horrordokter een smerige onderzoekskamer had waar zelfs de kruimels shag op tafel gestrooid lagen, hij met naalden werkte zonder de huid schoon te maken of zakjes wiet uit de la trok om de patiënt aan te bieden opdat zij zich ‘heel prettig’ zouden gaan voelen, zijn op zijn zachtst gezegd geen tekenen te noemen dat patiënten met een zeer betrouwbaar man te maken hadden. Het zijn dit soort signalen en vele signalen meer, die ik steeds serieuzer ben gaan nemen. Gelukkig wordt de patiënt steeds assertiever hierin.

Nu is het op zich zo dat patiënten er – net als artsen – in alle kleuren en maten zijn en hier eveneens de nodige ‘rotte appels’ tussen zullen zitten. Ik ken ze ook, de mensen die menen dat ze een slechte arts hebben omdat ze onnodige medicijnen of behandelingen niet krijgen, zich niet neer willen leggen bij een juiste diagnose, geen open visie wensen maar een arts bij de zelf gestelde diagnose zoeken of amper meekrijgen wat een arts hen vertelt. Toch maakt dit mijns inziens niet dat de patiënt als probleem gezien mag worden. Simpelweg omdat het nooit de rol van de patiënt mag zijn te bewijzen dat deze geen onzin zit te verkopen maar het wel de rol van de arts is duidelijk te maken of zelfs te bewijzen waarom hij of zij iets als onzin wil af doen. Op objectieve, medische gronden en niet aan de hand van inschatting van iemand’s karakter, omdat iets ‘vaker wordt gezien’ of een andere arts het ‘vast bij het rechte eind heeft’. 

Sterker, ik ben van mening dat het laatste sowieso een verbetering in de gezondheidszorg zou zijn. Laat elke arts zich bewust zijn van het feit dat de gekleurde bril opgebouwd is uit vermeende mensenkennis, ervaring met type patiënten en eigen ideeën en dit niets te maken heeft met medische kennis of zorg. Dat gezondheidszorg niet zou moeten bestaan uit shortcuts en vertrouwen op intuïtie om zo tijd en geld te besparen. Dat patiënten niets hebben aan een sympathieke knipoog tot een welgemeend duwtje in de rug, als op deze wijze diagnoses worden gemist en verkeerde diagnoses worden gesteld. En bovenal dat goede intenties absoluut niets te maken hoeven te hebben met goede zorg.

De patiënt zou ik alleen mee willen geven, altijd goed op te letten. En vooral signalen van slechte zorg of andere alarmbellen niet weg te redeneren maar serieus te nemen. Geef je zorgen aan, maak het bespreekbaar en in uiterste nood: zoek een andere arts. Het gaat immers om uw gezondheid. En een goede arts zal niet snel gekwetst raken als u niet ten alle tijden blind vertrouwen schenkt.

 

Comments (10)



Big Menzis licht toe

Nadat ik afgelopen zondag mijn gal over SamenGezond van Menzis had gespuid, vroeg Menzis me binnen enkele uren via Twitter of ze een reactie mochten plaatsen. Vanzelfsprekend ‘mag’ dat, graag zelfs. Ik verheugde me er op om de oren geslagen te worden met rotsvaste beweringen onderbouwd met fantastische onderzoeken en keiharde cijfers.

In plaats daarvan plaatste Menzis de volgende reactie:

Je bent kritisch over de rol van de zorgverzekeraar en specifiek over ons programma SamenGezond. Zorgverzekeraars hebben van de overheid een rol gekregen in het betaalbaar houden van de zorg in Nederland. De Menzis missie is het garanderen van de beschikbaarheid van kwalitatief goede en betaalbare zorg om zo het welzijn van al onze klanten te bevorderen. Met de premiegelden kopen wij dus zorg in. De gezonde acties in SamenGezond worden bijna volledig gefinancierd door de partners waarmee wij afspraken maken. Deze partijen zijn geïnteresseerd in het aanbieden van producten en/of diensten via SamenGezond, omdat ze daarmee een groot bereik aan potentiële klanten realiseren. Daardoor zijn ze bereid substantiële kortingen te verlenen, die wij één op één doorvertalen naar het het aanbod in SamenGezond. Bij een klein aantal acties doen we een financiële bijdrage. Als je inzicht wilt in waar wij ons geld aan besteden zou je deze infographic eens kunnen bekijken:http://www.menzis.nl/web/Consumenten/Zorgverzekering/Premies2013/HierGaatUwPremieNaartoe.htm

Het is blijkbaar ook voor Menzis zelf onduidelijk hoe een commerciële bedoening zo te verpakken, dat het gaat ogen als ‘zorg’. Partners bieden via SamenGezond produkten aan. Niet om uw of mijn gezondheid te bevorderen maar “(…) omdat ze daarmee een groot bereik aan potentiële klanten realiseren.” De ‘kleine’ financiële bijdragen die volgens Menzis gemoeid zijn met dit programma alsook marketing, valt in absolute cijfers toch ook wat tegen. Volgens de Nationale Zorggids, heeft Menzis 42 miljoen uitgegeven aan het werven van nieuwe klanten in 2012. En: “Bijna 90 procent van het totale bedrag dat door de gezamenlijke zorgverzekeraars wordt uitgegeven aan acquisitie komt voor rekening van de grootste vier verzekeraars [waaronder Menzis].”

Maarten van der Weijden zegt over het programma: “Uit ervaring weet ik hoe belangrijk goede zorg is als je ziek wordt. Vaak overkomt een ziekte je. Een gezonde leefstijl draagt dan bij aan herstel en aan de kwaliteit van leven.””

Het doorzichtige en nietszeggende reclamepraatje daar gelaten, is deze getuigenis van de winnaar van Olympisch goud op zijn zachtst gezegd dubieus te noemen. Het is immers dezelfde mijnheer die lange tijd de wereld heeft uitgelegd dat herstel van kanker niet afhankelijk is van hoe je in het leven staat of wat je zelf doet maar puur hangt op goede zorg en een dosis geluk. Letterlijk zegt hij daarover: Toen ik ziek werd heb ik zelf niet veel gedaan. Ik ben op een ziekenhuisbed gaan liggen, onderging de behandelingen en vertrouwde volledig op de deskundigheid van de artsen.”

De titel van je blog is ‘Big Menzis zal over u waken’. Je maakt je zorgen over de privacy van de verzekerden. Met het invullen van vragenlijsten geven onze verzekerden inderdaad informatie over zichzelf prijs. Wij hebben hier oprecht positieve bedoelingen mee. De informatie die men deelt is informatie over ‘gezond’ gedrag dat men vertoont. Doordat men deze informatie deelt, zijn wij instaat dit te belonen en daarnaast het programma op basis van die informatie te optimaliseren naar de interesses van de gebruikers. We gebruiken de informatie ook om het effect van SamenGezond op de totale groep deelnemers te vergelijken met een vergelijkbare groep die niet deelneemt aan SamenGezond. Op die manier kunnen wij het programma bijsturen om het effect van SamenGezond op het realiseren van gezondheidswinst te verbeteren.

Hoe luidt het gezegde ook alweer? De weg naar de hel is geplaveid met goede intenties?

Je maakt je zorgen over het koppelen van bestanden aan die van derden. Misschien behoeft die koppeling wat toelichting. Het houdt bijvoorbeeld in dat we deelnemers aan een hardloopevenement bij inschrijving vragen of ze beloond willen worden met SamenGezond-punten. Het bestand met inschrijvers die toestemming geven, wordt vervolgens naast die van de SamenGezond-deelnemers gelegd om zo de punten toe te kunnen kennen. Het artikel waarin wij ons vrijwaren van verantwoordelijkheid als het gaat om storingen in ons netwerk, verlies van gegevens en schade aan personen of eigendommen als gevolg van deelname aan SamenGezond is bedoeld om onvoorziene claims te verkomen. Dit is slechts bedoeld als risicobeheersmaatregel en is een standaard artikel. Uiteraard voldoet de opslag van persoonsgegevens aan de strengste eisen en is ons beleid erop gericht om dit te waarborgen. Menzis eist een niveau en aanpak in lijn met de ISO27001 en ISO27002.

Het is geheel duidelijk. Allerhande bestanden worden gekoppeld en met een beetje pech liggen je gegevens via een hardloopevenement op straat. Gelukkig heeft Menzis alles gedaan om zich hiervoor in te dekken.

Wij realiseren ons dat wij als zorgverzekeraar niet de aangewezen partij zijn om ‘gezondheid’ te definiëren. Hierbij zoeken we de samenwerking met specialisten om op een geloofwaardige manier leden bewust te maken van wat voor hen kan bijdragen aan een gezonde(re) leefstijl. Ook impliceren wij absoluut niet dat ziekte de oorzaak is van een ‘ongezonde’ leefstijl. Iedereen kan ziek worden, ook mensen die altijd gezond hebben geleefd. Maar gemiddeld gezien resulteert het verbeteren van leefstijl in het verminderen van veel welvaartsziekten.

Ik begrijp dat Menzis ‘specialisten’ nodig heeft om geloofwaardig te maken dat een zangcursus bijdraagt aan een betere gezondheid. Minder geloofwaardig is stellen dat verbeteren van leefstijl (whatever that may be) resulteert in verminderen van welvaartsziekten maar een ongezonde leefstijl niet het tegenovergestelde effect zou hebben.

Als laatste willen we duidelijk maken dat we absoluut niet van plan zijn ‘ongezond’ gedrag te bestraffen. Dat is nooit de bedoeling. Wij willen op een positieve manier bijdragen aan de gezondheid van onze leden en realiseren daarmee dat mensen zelf de verantwoordelijkheid blijven dragen voor de manier waarop zij leven.

Het is ook nooit de bedoeling geweest dat de premies met meer dan enkele procenten zouden stijgen. Of dat het eigen risico verzesvoudigd zou worden. De Diagnose-Behandel-Combinaties waren niet bedoeld om flink mee te frauderen of een ondoorzichtig, niet transparant declaratiesysteem over te houden. Het was echt never nooit de bedoeling dat zorgverzekeraars zeggenschap zouden krijgen over voorgeschreven behandelingen of medicijnen, dat zou altijd en eeuwig aan de arts gelaten worden. Gelukkig spreekt Menzis uit dat het nooit de bedoeling zal zijn ‘ongezond’ gedrag te bestraffen. Dat mensen die niet bereid zijn hun hele hebben en houden door te geven aan hun verzekeraar benadeeld worden ten opzichte van de mensen die dat wel doen, laten we maar even buiten beschouwing. Dat er een maatschappelijk debat is aangezwengeld welke dure medicijnen of behandelingen wellicht niet meer vergoed ‘kunnen’ vanwege kosten die niet in de buurt komen van het budget voor marketing, is ook een heel ander verhaal.

Dat Menzis meent te realiseren “dat mensen zelf de verantwoordelijkheid blijven dragen voor de manier waarop zij leven” klinkt een tikkeltje hoogdravend. Ik hoop dat mensen dat geheel op eigen houtje voor elkaar krijgen.

Een heel verhaal, maar er waren ook veel punten om op te reageren  Benieuwd of je door bovenstaande uitleg iets meer begrip hebt voor ons programma.

Jawel, ik heb zeker begrip voor het programma SamenGezond van Menzis. Het is een creatief initiatief om klanten langdurig aan Menzis te binden. Dat derden hun klantenkring daarmee kunnen verruimen, is een mooie bonus.

Maar goed, met zorg heeft het nog steeds niets te maken.

Met vriendelijke groet,

Cindy

Comments (5)



Big Menzis zal over u waken

SamenGezond heet het programma van zorgverzekeraar Menzis. Een programma waar door het doen van door Menzis aangegeven ‘gezonde’ activiteiten en levenskeuzes, punten kunnen worden verdiend. Punten die vervolgens ingewisseld kunnen worden in de Menzis webshop voor  producten, dagjes uit, activiteiten of korting op de maandelijkse premie. In een reclame om van te janken roept Maarten van der Weijden – ‘als je kanker hebt maakt het echt niets uit of je positief of negatief denkt, wie geluk heeft wordt beter en wie pech heeft gaat er aan onderdoor’ – gelukzalig uit dat je niet gezond hoeft te zijn, alleen gezond hoeft te leven. Is het niet heerlijk!

Nee, dat is het niet. In Nederland bent u verplicht zich te verzekeren bij een zorgverzekeraar. Een verzekering voor als u zorg nodig heeft die in veel gevallen onbetaalbaar zou zijn, moest u deze zelf ophoesten. Niet alleen betalen we daar direct en indirect elke maand forse premies voor, daarnaast is er sprake van een stijgend eigen risico en allerhande eigen bijdragen. Allemaal bedoeld om betaalbare en kwalitatief goede zorg in te kopen. Zorg dus! Dat is noodzakelijke ziekenhuishulp, medicatie of medisch hulpmiddelen als stomazakjes. Dat is uitdrukkelijk niet korting verlenen op dagjes uit, leuke producten of gezellige cursussen.

En er zijn meer nadelen te ontdekken. Wat te denken van de privacy van verzekerden. Waar iedereen zich druk maakt dat we afgeluisterd worden in Verwegistan, is het de bedoeling uw zorgverzekeraar dicht bij huis te voorzien van allerhande gegevens. Graag wil men weten of u mantelzorger of vrijwilliger bent, gaat men er vanuit dat geregistreerd staat in het donorregister en af en toe een halve liter bloed afgeven levert u ook punten op. En vult u even een uitgebreide vragenlijst in over uw levensstijl en uw sportgedrag? Kunt u verder deelnemen aan cursussen van Menzis en sportieve activiteiten doorgeven om uw puntensaldo te doen groeien. Samen met uw declaraties, doorverwijzingen en eventuele medische verklaringen geeft u uw zorgverzekeraar een compleet beeld van uzelf op een presenteerblaadje. Zo houdt niet alleen Big Brother maar ook Big Menzis u met gemak in de gaten.

Natúúlijk geeft Menzis aan dat uw gegevens geheel nooit misbruikt zullen worden en ook niet verstrekt zullen worden aan derden. Sterker nog, ze controleren niet eens of u de formulieren naar waarheid invult! Vertrouwen is belangrijk nietwaar, Menzis gaat er prat op. Een klein puntje in de Algemene Voorwaarden wijkt hier slechts een ietsepiets vanaf maar goed, een mierenneuker die daar op let:

De persoonsgegevens die Deelnemer beschikbaar stelt via de SamenGezond punten website worden gebruikt om te controleren of de door Deelnemer ingevulde gegevens correct zijn, voor het via de e-mail bevestigen van bestellingen in de Webshop en om, indien noodzakelijk, SamenGezond punten toe te kennen op basis van de verschillende Spaarmogelijkheden. De gegevens van Deelnemer kunnen tevens worden gebruikt voor het aanprijzen van producten en diensten van Menzis en de labels van Menzis (AnderZorg en Azivo). Menzis kan voor commerciële doeleinden selecties op het Deelnemersbestand uitvoeren. Gegevens van Deelnemers kunnen worden geanalyseerd voor risicobeheersing en marketingactiviteiten. Menzis kan haar bestanden koppelen aan bestanden van derde partijen voor controledoeleinden en marketingactiviteiten.

Vooral de risicobeheersing en het koppelen van gegevens aan bestanden van derden, kunnen nog eens fijne taferelen opleveren. Ook leuk om te weten:

Menzis kan niet verantwoordelijk worden gehouden voor storingen in het netwerk, hardware en software die resulteren in beperkte, vertraagde of verloren gegevens. Menzis is niet aansprakelijk voor enige schade of letsel aan eigendommen en/of personen, als gevolg van deelname aan het SamenGezond spaarprogramma of gebruik of inzet van een met SamenGezond punten gekocht product of dienst. Menzis, de door haar ingeschakelde hulppersonen en/of derden zijn niet aansprakelijk voor enige uit SamenGezond spaarprogramma voortvloeiende (in)directe (gevolg)schade, tenzij er sprake is van opzet of grove schuld.

Groot gelijk Menzis. Als er gegevens verdwijnen kan niemand daar iets aan doen en een blessure oplopen is vanzelfsprekend op eigen risico á 360 euro in 2014).

En wat bestempeld Menzis dan als ‘gezond’?  Sowieso het standaard gereutel van niet roken tot lekker slank zijn. Een of nog beter twee slopende marathons lopen vindt Menzis ook zeer gezond. Maar wat te denken van deelname aan de verschillende cursussen die Menzis u aanbiedt! Wilt u zich jonger voelen, lekker in uw velletje zitten of hebt u altijd willen leren zingen? Dat kan bij Menzis allemaal. En waarom ook niet, binnenkort mogen zorgverzekeraars de AWBZ gelden tegemoet zien dus dan kan er wel een zanglesje of twintig vanaf nietwaar.

Wat me als laatste stoort aan dit gezellige puntensysteem is de suggestie die er vanuit gaat. De suggestie dat ziekte resultaat is van levensstijl en niet van leven en willekeur. De maakbare mens die met een beetje gezond rondhollen nooit serieus ziek zal worden. En als deze mens dan ziek wordt, herstel alleen mogelijk is onder invloed van ‘juist’ gedrag. Nu is het nog onder de noemer ‘beloning’ maar het zal niet lang duren of de negatieve prikkel zal zijn intrede doen.

Het ergste is, het gaat waarschijnlijk een zeer geslaagd project blijken. De Nederlander raakt ziende blind bij de woorden ‘gratis’ en ‘korting’. 

 

Comments (13)



Powered by WordPress & theme based on Lovecraft