Category: WAO Page 2 of 4

Chronisch ziek, sterke schouders

Sinds Balkenende zijn reeks kabinetten in gang zette, is er veel oog geweest voor de problematiek rond chronisch zieken, gehandicapten, arbeidsparticipatie of gebrek daaraan, duurder wordende zorg en het sociale stelsel in de vorm van WAO-uitkeringen. Telkens heeft de landelijke politiek daarbij mooie, sympathieke boodschappen meegegeven. ‘Niemand aan de zijlijn’, ‘Iedereen moet kunnen meedoen in de maatschappij’, ‘iedereen kan werken’ en natuurlijk het motto van kabinet Balkenende IV: ‘Samen werken, samen leven’.

Je kan je echter afvragen hoe sympathiek en nobel de motieven werkelijk zijn geweest. Zo werd er een grootste herkeuringsoperatie op touw gezet om de WAO om te vormen. Premies waren te hoog, Nederland was te ziek en was de WAO eerder niet als afvoerputje voor overbodige werknemers gebruikt? Gepushed door deze financiële motieven veranderde het UWV in een soort Lourdes. Zwaar zieke mensen werden zonder verandering in hun gezondheid plots goedgekeurd, ziektes werden ontkend, UWV artsen gaven anoniem aan dat er voldaan moest worden aan een quota goedgekeurden om de eigen baan te behouden, integratiebureau’s vertelden openlijk dat zij volksstammen zieken zagen die ze geheel niet aan het werk konden helpen. Het bedrijfsleven bleef daarbij niet blind. Animo om mensen met een arbeidshandicap aan te nemen steeg niet maar daalde gestaag. Immers geen directeur zat te wachten op een zieke die niet kon werken maar toch was goedgekeurd. Afgelopen Juli werd dan ook bekend wat iedereen al ruim had zien aankomen: de herkeuringsoperatie heeft qua bezuiniging te weinig opgeleverd en meer dan de helft van de goedgekeurde is niet aan het werk gekomen maar simpelweg van potje veranderd. Van de WAO naar de bijstand of helemaal de statistieken uit.

Niet alleen uitkeringen waren bestempeld als onbetaalbaar, ook het zorgsysteem moest op de schop. Een flinke stelselherziening en commercie in de zorg moest hier verbetering geven. Met voordelen voor consument als chronisch zieken en gehandicapten: marktwerking betekent concurrentie en dat zou leiden tot lagere premies en betere zorg. Helaas, zelfs de particulier verzekerde betaalt doorgaans meer premie dan voorheen, de ziekenfondsgerechtigde zag zijn premie meer dan verdubbeld. Niet de zorg maar het zorgpakket werd efficiënter wat in de praktijk inhield dat medicijnen, behandelingen en hulpmiddelen uit het pakket gehaald werden. Bovendien leverde marktwerking eerder kopzorgen over de financiële status van ziekenhuis of zorginstelling dan over de zorg, winst en opbrengst werden belangrijker dan gezondheid. Weinig opvallend als er eens een been gebroken wordt, van enorme invloed als er sprake is van chronische ziekte of complexe handicap.

Ondanks deze fiasco’s, bleef de politiek enthousiast in wat inmiddels ging lijken op een ongekende bezuinigingsdrift op de zieke. De Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) werd een feit. Nog altijd was de boodschap mooi verpakt: de gemeente staat dichter bij de burger waardoor zorg en zorgmiddelen goedkoper en efficiënter kunnen worden aangeboden. De praktijk pakte werkelijk aan alle kanten anders uit. Berichten over verkeerde indicatiestellingen, mensen die plots geen hulp kregen, failliet gaande thuiszorgorganisaties en weggesaneerde hulpmiddelen overstroomden de media. Bovendien ontstond hierbij een onnoemelijke willekeur. Waar in een gemeente nog recht bestond op een scootmobiel, kwam men in een andere gemeente niet verder dan een wandelstok.

Volgend jaar gaat de chronisch zieke de effecten merken van de laatste maatregel: het wegnemen van de aftrek bijzondere ziektekosten. Bedoeld om misbruik tegen te gaan was deze keer bij voorbaat al bekend dat de maatregel a. zijn doel voorbij zou schieten en b. een aanslag is op de chronisch zieke en gehandicapte met zorgkosten. Blijkbaar deerde het niet meer, opbrengsten van de maatregel waren immers al op de begroting geplaatst. En dus – rekende het NIBUD ons voor – gaat de gemiddelde burger volgend jaar een kwart procentje achteruit, waar de chronisch zieke tot 2,3 % van de koopkracht in zal leveren.

Bij de laatste Algemene Beschouwingen werd ons verteld dat we naar een sterker, solidair en sociaal Nederland zullen gaan. En dat de sterkste schouders de zwaarste lasten zullen dragen. Geen chronisch zieke die daar nog in gelooft.

Comments (6)



Ministerie van VWS het nieuwe Lourdes?

Om even een situatieschets te geven: ik ben afgekeurd voor de WAO, eenmaal per week zie ik de huisartsassistente om me te voorzien van een injectie die ik de rest van mijn leven zal krijgen, ik betaal me blauw aan medicijnen die volgens Ab Klink geen medicijnen mogen heten en haal er nog wat meer op die de goedkeuring van Klink wel weg kunnen dragen, mijn medisch dossier is zo’n vijf centimeter dik, het eigen risico is in februari al opgesoupeerd en bij de apotheek weten alle medewerkers al waarvoor ik kom als ik alleen maar binnenstap. Toch ben ik plotseling niet meer chronisch ziek!

Halleluya, zou je denken. Ware het niet dat ik er niets van gemerkt heb en alleen op papier plots niet meer chronisch ziek ben. Volgens de nieuwe regeling die moet compenseren voor versobering van belastingaftrek bijzondere ziektekosten dan. Want tja, ben je niet opgenomen in een instelling dan hangt het moderne chronisch ziek zijn blijkbaar af van een summier lijstje aandoeningen en medicijnen. Waar menig chronisch zieke zomaar niet aan voldoet.

Het wordt nog beter als we kijken naar de compensatieregeling eigen risico. Dan ben ik namelijk ook niet chronisch ziek omdat ik niet voldoe aan het gestelde aantal dagdoseringen van bepaalde medicatie (van dezelfde summiere lijst). Omdat ik daar allergisch op reageer maar goed, dat interesseert niet natuurlijk. Mijn werkende partner is echter plots wél chronisch ziek vanwege medicatiegebruik.

Goed, er is nog een compensatie arbeidsongeschikten in het leven geroepen dus ik hoop niet heel veel slechter uit te komen dan voorgaande jaren. Maar gewoon het feit dat ik  en velen met mij  plotseling niet meer als chronisch ziek aangemerkt worden zonder bijbehorende genezing …

Comments (14)



Werken is leven

“Werk hoort bij het leven. Het geeft gevoel van eigenwaarde”, zei de premier. “Werk is geen noodzakelijk kwaad. Geen bijverschijnsel. Werk helpt ons om te worden wie we zijn. Ons karakter groeit op de werkvloer.

Want niet het gezin maar werk is tegenwoordig de hoeksteen van de samenleving. Waarbij u niet werkt om te leven natuurlijk. Welnee, bent u mal. U leeft om te werken! Zonder werk bent u immers maar een slap aftreksel van een mens.

Ook in deeltijd werken om uw kinderen op te voeden, het huishouden te bestieren, te mantelzorgen of gewoon omdat u het prettig vindt, not done! Dat kweekt maar halve karakters. Gewoon uw kinderen aan de kinderopvang schenken en uw ouders in een verzorgingshuis parkeren. Dan ontwikkelt uw persoonlijkheid mooi middels een volle werkweek en verschaft u meteen anderen ook wat karakter en identiteit. Sociaal doet u maar met collega’s. Die verdienen het want zij werken ook.

*zucht*

Natuurlijk wil Jan-Peter iedereen massaal aan het werk hebben. Met een arbeidskrapte op komst is dat zeker niet vreemd. Maar het moet zoals altijd weer beargumenteerd met persoonlijke elementen. Zonder religie functioneerde u al niet, zonder werk bent u inmiddels niets meer waard. Niet alleen maatschappelijk, nee ook als persoon is het niet veel zonder arbeid.

Ik als arbeidsongeschikte atheïste kan mezelf dus maar beter gaan verhangen als het aan dit kabinet ligt…

Comments (14)



Hamer bouwt image op rug WAJonger?

Ook de PvdA wil als stok achter de deur de mogelijkheid om te korten op de Wajong, de WAO-uitkering voor jonggehandicapten, als ze een ‘passend aanbod om te werken’ of andersoortige dagbesteding weigeren.

Mariette Hamer heeft als verse voorzitter van de PvdA een plan nodig om haar imago te vestigen. Je zou denken dat ze zou gaan voor een eerder gedane verkiezingsbeloftes zoals het overbodig maken van voedselbanken of verbeteren van de zorg. Maar nee, ze besloot tegen alle verkiezingsbeloften te gaan voor een stelselherziening: ingrijpen in de WAJong.

Populistisch gezien een goede strategische zet natuurlijk. Menig politieke partij staart zich al tijden totaal blind op werk, werk en nog meer werk dus daar is weinig weerstand van te verwachten. Menig WAJonger wilde al graag aan het werk maar ziet zich tegengehouden, dus de weerstand daar zal ook niet al te groot zijn. En onze maatschappij is niet dol op arbeidsongeschikten dus in een tijd dat er al amper nog ergens voor gestaan wordt, gaat men alzeker niet staan voor de jonggehandicapte. Appeltje-eitje, iedereen kan voorzitter worden…

Jammer is dan weer wel dat de arbeidsongeschikte opnieuw wordt weggezet als onwillende burger die een financiele stok achter de deur nodig heeft want anders ‘doet ie niks’. Feitelijk zijn er meer voorbeelden van jongeren die met handicap en al wél willen, basis van vrijwilligheid zou waarschijnlijk al prima uitpakken. Maar dan zonder dat mensen gedupeerd raken die echt niet kunnen maar mee moeten in de stroming. Jammer is ook dat opnieuw de arbeidsongeschikte de negatieve consequenties krijgt en de werkgever volop gesubsidieerd zal worden. De eeuwige onwil van werkgevers gehandicapten in dienst te nemen wordt extra beloond door geld bij te leggen. Het heeft nooit gewerkt en zal nu ook ongetwijfeld niet gaan werken.

Persoonlijk vind ik het vooral jammer dat zelfs de ‘dagbesteding’ er aan moet geloven. Een jonggehandicapte die niet serieus meer kan werken, mag geen postzegels verzamelen, een kabouter punniken of leren gitaarspelen met de tenen maar moet verplicht een door de staat uitgekozen ‘hobby’ nemen. Verplicht therapeutisch je dag besteden of halvering van je toch al schamele uitkering. Waarom zelfs dát verplichten?

Ongetwijfeld omdat Mariette Hamer nu eenmaal aan image building aan het doen is …

Comments (9)



En wat nu dan?

Bor is bijna helemaal de oude, nu mezelf nog bij elkaar vegen. Tenslotte was ik helemaal gericht op het feit dat er een hond bij kwam waar ik de komende jaren mijn handen lekker vol aan zou hebben. Dat ging wel erg dramatisch in rook op en nu, tja .. het is dat ik geen geraniums heb, anders zou ik er wat onthand achter zitten.  

In plaats daarvan zit ik dus maar achter de computer wat te piekeren wat ik nu moet verzinnen. Kantklossen of kaarten maken is niets voor mij, het meeste vrijwilligerswerk is te zwaar, de katten willen niet uitgelaten worden, op het balkon past hoogstens één tomatenplant en om nu elke week mijn log te gaan verbouwen is ook zoiets he. Het moge duidelijk zijn, ik heb nog geen clue wat ik met mijn leven aan moet.

Nog tips uit de zaal?

Bor knapte trouwens sneller op dan verwacht. Nog geen uur na onderstaande posting wandelde hij al de huiskamer in en inmiddels is hij bijna helemaal de oude. Hij loopt nog een beetje mank en dat is het. Nou ja hij wil ook geen gewone brokjes meer nu hij gewend is aan lekkernijen waar zijn medicijnen in verstopt zaten maar dat is een kwestie van wennen 😉

Comments (12)



Donner's 'sociaal'

Het nieuwe kabinet trad aan en meteen volgden de aankondigingen van reperaties op WAO gebied. De uitkeringen van 100% arbeidongeschikten zouden verhoogd worden van 70% naar 75% net als bij de WIA, clienten boven de 45 jaar zouden niet meer herkeurd worden of – indien reeds herkeurd – zouden een herkeuring krijgen op oude gronden. Er werd niets gedaan aan de absurde keuringseisen maar het is was toch een mooie eerste stap.

Gisteren kwam dan het nieuws naar buiten hoe deze punten concreet gemaakt worden. Meteen bleek dat de verhoging die met terugwerkende kracht in zou gaan vanaf 1 januari 2006, nu plots pas ingaat op 1 juli 2007. Het scheelt toch een slok op een borrel nietwaar.

Erger is echter hoe de regeling voor 45+ wordt aangepakt. De mensen tussen 45 – 50 jaar die na 2004 zijn herkeurd en waarvan de uitkering verlaagd of beeindigd is, krijgen een herberekening op oude normen. Let wel, dat is geen herkeuring op oude normen en het is lang en breed bekend dat het medische gedeelte van de keuring eveneens is verzwaard. Zo zal het kunnen gebeuren dat er uit de herbereking weinig zinnigs komt waar een herkeuring anders zou uitpakken.

Nog absurder is dat eventuele reperatie van de uitkering niet met terugwerkende kracht geldt vanaf het moment van de foutieve keuring, maar : “Deze geldt dan met terugwerkende kracht vanaf 22 februari 2007 (de dag dat dit kabinet is aangetreden).” Het zal geen enorme groep zijn maar het kan dus gebeuren dat mensen begin 2004 reeds gekeurd zijn, dat nu reperatie zal volgen maar er maar liefst een gat van drie jaar financiele misere blijft bestaan!

In de geest van ‘we hadden het niet zo moeten doen dus reperaren we het nu halfslachtig een beetje’ valt Donner’s begrip van ‘sociaal’ toch enigzins tegen ..

Comments (6)



Achter lopen

Er was stiekem veel te schrijven maar te weinig tijd of te weinig energie (het is maar hoe je het bekijkt) om het te doen. Dus even kort:

Vriendje won ruim de muziekquiz afgelopen zondag in onze stamkroeg. Eigenlijk had hij niet mee willen doen maar het was stikgezellig en winnen is altijd leuk. Ondergetekende deed in een team van vijf mee maar desondanks eindigden we zwaar in de onderste regionen. Ach ja, baas boven baas en als het maar gezellig is enzo …

In den buitenlande wil men plotseling af van de naam CFS om terug te keren naar de naam ME. Men vind de term CFS te denigrerend en geen recht doen aan de klachten waar patienten mee kampen. ME is trouwens nu een andere afkorting dan vroeger het geval: niet meer ‘Myalgic Encephalomyelitis’ maar wel ‘Myalgic Encephalopathy’. Een uitgebreidere uitleg over de terminologie kom ik misschien nog eens aan. Ben benieuwd wat voor effect het op Nederland zal hebben waar de medische wereld zich liever speert op de term CVS, dat nog al eens op een hoop wil smijten met chronische vermoeidheid en sowieso structureel achterloopt op gebied van nieuwe visies, protocol en onderzoek …

Gisteren wel een klein dansje gedanst toen uitlekte dat de WAO opgetrokken zal worden van 70 naar 75%. Jammer dat de keuringseisen niet versoepelt worden maar dat zat er al niet in, dan zou het CDA haar eigen beleid wel heel erg af moeten gaan vallen. Het UWV lijkt echter onnoemelijk te varen op de sfeer die de politiek uitstraalt, dus hopelijk komt er een socialer kabinet met een socialer UWV. En meer uitgelekte punten staan me wel aan. Liberalisatie van de huurmarkt is hopelijk van de baan en de no-claim lijkt nu echt afgeschaft te gaan worden. Even afwachten wat vandaag officieel in het regeeraccoord blijkt te staan …

U iets fijns in het vooruitzicht?

Comments (15)



Herkeuringen desastreus

Met de lopende formatiebesprekingen een goed issue zal Nova gedacht hebben, dus mocht de beerput eens goed open:

Sinds de start van de herkeuringsoperatie in oktober 2004 zijn er bijna tweehonderdduizend WAO-ers herkeurd. De resultaten lijken desastreus. Verder ..

En dat laten verschillende rapporten dan ook wel zien. Het UWV: slechts 9% van de goedgekeurden herkeurden is aan het werk gekomen, echter 60% van de goedgekeurde herkeurden is fors in inkomen achteruit gegaan. Onderzoeksrapport UWV: 50% van de keuringsartsen denkt schade toe te brengen aan de client. En tot slot een rapport van ministerie van Economische Zaken: 75% van de werkgevers wil absoluut geen herkeurden in dienst aangezien deze mensen alleen goedgekeurd zijn vanwege verandering van bureaucratische regels, niet omdat de beperkingen verminderd zijn. Geef ze eens ongelijk.

Om de cijfers een menselijk tintje te geven (daar wel) komen twee voormalig werknemers van het UWV in beeld. Rob Neuhaus (ex-keuringsarts) vertelt dat als je ‘teveel volledige uitkeringen in je bestand hebt’, je op het matje geroepen wordt met de mededeling dat het wel de bedoeling is dat je in de pas blijft lopen met ‘het protocol’. Victor Adams (ex-arbeidsdeskundige) legt uit dat er weinig nog werkzame kritische keuringsartsen te vinden zijn aangezien duidelijk is gemaakt: trek aan de bel en je vliegt de organisatie uit. Duidelijk wordt dat er niet gewerkt voor de client, maar voor de politiek.

Dat wordt min of meer benadrukt door Geert Tillemans, directeur UWV. Schaapachtig kijkend vertelt hij dat het UWV slechts uitvoerder is en zeker niet verantwoordelijk dat het ‘niet zo lekker loopt’. Onder dat mom ziet hij een eventuele nieuwe herkeuringsoperatie neutraal tegemoet. “U vraagt, wij draaien” wordt met een ja-knikken toegegeven.

Het beste voorbeeld van het desastreuze tintje van de herkeuringsoperatie is misschien wel Marieke, ME-patiente. Een jaar terug goedgekeurd door het UWV en destijds al in Nova ter illustratie. Toen liep ze bij een reintegratiebureau. Nu een jaar verder is zij ‘onbemiddelbaar’ verklaart door hetzelfde reintegratiebureau. Het dossier is teruggestuurd naar UWV en Marieke is met niets in de statistieken verdwenen …

Voor de optimist die nog steeds vasthoud aan de sprookjes van De Geus: hij telt de WAOers die reeds aan het werk waren voor de herkeuring mee. Zelfs het UWV steunt zijn cijfers geenzins meer. Natuurlijk wilde hij niet reageren op camera, hij had al ‘kamervragen beantwoord erover’.

Heel dit verhaal is feitelijk oud nieuws op herhaling. Maar zolang de gezonde mens zich weinig aantrekt van zijn ongezonde medemens, is het waard om herhaald te worden ..

Comments (0)



WAO weer issue

Zo behoor je als WAOer tot een vergeten groep, zo staat de WAO plots hoog op de politieke agenda! Met dank aan Wouter Bos en 1Vandaag die het onderwerp inbrachten bij het lijsttrekkersdebat.

PvdA-voorzitter en campagneleider Michiel van Hulten kwam daarbij in mijn ogen werkelijk grandioos uit de verf. Helder en beargumenteerd zette hij uiteen wat er a-sociaal is aan de herkeuringsgolf. Dat het geen nut heeft mensen uit de WAO op straat te gooien zonder dat er eerst werk is voor die mensen. Dat de kabinetspartijen er duidelijk vanuit gaan dat menig goedgekeurde voor de lol thuis zit aangezien zij continue blijven roepen dat mensen gewoon aan het werk kunnen, ook al vertelt de praktijk heel anders.

En inderdaad bevestigde CDA als VVD dit door opnieuw op te gaan in vage vertelsels als ‘wij geven een activerend perspectief uit de verzorgingsstaat’ en ‘het is a-sociaal mensen in een uitkering te laten’. Totaal nietszeggend gezwam om te pogen een desastreus beleid te verdedigen.

Hopelijk blijft dit hoog op de politieke agenda staan … en hopelijk wint links de verkiezingen.

Comments (0)



Parlementair onderzoek WAO gevraagd ..

Er moet een parlementair onderzoek komen naar de puinhopen rond de herkeuring van WAO’ers, bepleit SP-Kamerlid Jan de Wit. “Minister De Geus heeft tienduizenden mensen met beperkingen of chronische ziekten in diepe ellende gestort, artsen gedwongen op onverantwoorde wijze te werk te gaan en minder dan een hand vol mensen aan vast werk geholpen. Als dit geen schandaal is, wat dan wel?”

Een exemplarisch voorbeeld van de werkwijze van De Geus: hij heeft een jaar geleden een onthutsend rapport van de Nederlandse Vereniging voor Verzekeringsgeneeskunde (NVVG) achtergehouden voor de Tweede Kamer, terwijl op dat moment de onrust onder verzekeringsartsen over de gevolgen van de herbeoordeling werd besproken.  Enkele andere redenen om een parlementair onderzoek te vragen …

Met het huidige klimaat waarin WAOers bezien worden als frauderend uitschot wat best kan maar niet wil en de politieke blijheid dat een deel arbeidsongeschikten nu in elk geval helemaal buiten de statistieken vallen, vrees ik dat de SP niet ver gaat komen …

Comments (0)



Page 2 of 4

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft