Tag: Auxen

Zo verliep een en ander verder ..

Inmiddels is er al zoveel over gezegd en gediscussieerd dat duidelijk moge zijn dat de claim die ik afgelopen donderdag in de brievenbus vond, afkomstig is van Cozzmoss, een zogenoemd auteurhebbend bedrijf. Zij hadden geconstateerd dat ik een artikel openbaar had gemaakt zonder toestemming van auteurhebbend bedrijf, ik daarmee hun auteursrecht geschonden had en zij derhalve schade hadden geleden. Er volgde een uitleg over vaststelling van de schade waarbij uitgegaan wordt van artikel 18 en 19 van de leveringsvoorwaarden van de Nederlandse Vereniging voor Journalisten (300% van het originele honorarium van een artikel.) In mijn geval kwam dat op 480 euro, maar bij wijze van schikking werd de helft genomen plus administratiekosten: 255 euro. Betaalde ik dit echter niet binnen 14 dagen na dagtekening, dan verviel de schikking en zou ik tegen het eerste bedrag aanlopen plus hun advocaatkosten. Daarnaast diende ik uiteraard het artikel te verwijderen uit mijn archieven.

Na van de eerste schrik bekomen te zijn heb ik aanvankelijk mijn gehele archief offline gehaald, later teruggeplaatst zonder de posting waarin het artikel was opgenomen. Vervolgens ben ik in mijn toetsenbord geklommen om excuses aan te bieden aan auteurhebbend bedrijf als ook auteur en mijn verhaal te doen. Ik heb uitgelegd hoe dit log is ontstaan, hoe ik tot mijn vergissing gekomen ben, wat mijn (financiële) situatie van het moment is en heb gevraagd of het dit maal bij een waarschuwing kon blijven of dat er een andere oplossing mogelijk was.

Spoedig ontving ik bericht terug met nogmaals uitleg waarom auteursrechten bewaakt moeten worden maar dat zij ook oog hadden voor mijn situatie. Het schikkingsbedrag is verlaagd naar 160 euro. Mocht ik dat niet binnen veertien dagen kunnen betalen, kon ik er voor kiezen om een vorm van reclame voor het bedrijf op mijn log te plaatsen om zodoende enige advertentie-inkomsten te genereren voor hen, wat op een later tijdstip verrekend kon worden met de claim. Omdat ik het geld van mijn vader kon lenen, heb ik vanavond verlaagde schikkingsvoorstel met dank geaccepteerd en inmiddels is het bedrag overgemaakt.

Zowel hier als elders heb ik frequent geadviseerd gekregen niet te betalen en werd er zelfs een aanbod gedaan mij bij te staan als de zaak daadwerkelijk tot een procedure zou komen. Op zich ben ik heel dankbaar voor de geboden hulp en ergens zou ik ook graag zien dat deze zaak in algemene zin nog een staart krijgt. Tenslotte zijn er onnoemelijk veel weblogs die wel eens een songtekst, gedicht of krantenartikel hebben overgenomen omdat het mooi, leuk of belangrijk gevonden wordt en de algemene indruk is dat het overal opvraagbaar, wel gebruikt zal mogen worden. Bovendien kan je je afvragen of dit soort zaken op deze manier opgelost moeten worden, ik was me totaal onbewust dat ik auteursrecht geschonden had en had ook na een verzoekje alles onmiddellijk offline gehaald. Maar ook denk ik dat dat een morele kwestie is en dat ik juridisch gezien simpelweg fout zat en zo’n zaak zou verliezen. Belangrijker is dat ik niet de energie denk te hebben het op zo’n zaak aan te laten komen, mocht deze ver gedragen worden.

Uiteindelijk is me wel duidelijk dat er veel niet mag en begin ik te denken dat de auteurswet uit 1912, hoewel toepasbaar op internet, te verouderd is voor deze moderne tijden met nog modernere, nieuwe media. Hopelijk zet de discussie rondom auteursrechten en schadeclaims dus wel door en komt daar nog iets goeds uit voort.

Comments (34)



CiNNeR en auteursrecht (3)

Het doet mij plezier dat steeds meer weblogs aandacht schenken aan onderstaand verhaal en ik denk ook dat het voor zeer veel webloggers van belang is op de hoogte te zijn. Er dreigt echter een misverstand te ontstaan wat ik bij deze graag recht wil zetten. Blijkbaar is ergens de indruk ontstaan dat het NRC iets te maken heeft met mijn ‘beboeting’, dat is niet waar(!). Het NRC heeft hier vooralsnog niets mee te maken gehad, ik ben ‘beboet’ door een auteurhebbend bedrijf die enkel de journaliste in kwestie behartigd, niet het NRC.

Verder wil ik bij deze iedereen bedanken voor de vele tips, adviezen, support, hulpaanbod en zoals gezegd de groeiende aandacht die aan het onderwerp besteed wordt. Buiten dat het goed is te verspreiden zodat elke weblogger kan nagaan hoeveel risico hij of zij onbewust en onbedoeld loopt, voel ik me ook persoonlijk erg gesteund. Dusdanig zelfs dat ik besloten heb mijn archieven terug te durven plaatsen. Het gewraakte artikel is uiteraard wel verwijderd en wellicht zullen er nog enkele postings uit voorzorg verdwijnen.

Over de zaak zelf kan ik nu nog niets kwijt, maar ik hou u zo goed als mogelijk op de hoogte ..

Update: Hmz, met over de 3500 postings is het zoeken naar sporadisch voorkomende, overmatige citaten die werkelijk overal wel over kunnen gaan nog niet zo’n makkelijke onderneming. Maar goed, uiteindelijk ben ik met een aantal zoekopdrachten een heel eind gekomen denk ik. Jammer genoeg bleken meeste geciteerde artikelen die als risicovol gezien konden worden, voornamelijk wetenschappelijke vondsten op gebied van de aandoening ME te zijn. Aangezien de vertaalslag van dat soort artikelen veelal door tekstschrijvers gebeurd en ik niet in dusdanig goede staat ben dat ik ze even kloppend weet te herschrijven, heb ik ze met pijn in mijn hart verwijderd of dusdanig ingekort dat geen mens er nog wat aan heeft. Mede omdat links ouder dan twee jaar het veelal niet meer doen of hergebruikt zijn. Een goede nummer twee waren omschreven beleidslijnen en/of consequenties met betrekking tot de WAO die ik na enig dubben toch ook maar de deur uit heb gedaan, die zijn toch al verouderd inmiddels. Bleven er nog wat citaten over onder de noemer ‘wow, wat een bizar bericht’, die konden zo de prullenbak in.

Alles bij elkaar was er vrij weinig om verwijderd te worden, het meeste werk zat in het zoeken en lezen. Ondertussen heb ik wel rsi van het klikken, vierkante ogen van het lezen en mocht u zich afvragen waar al die nachtelijke bezoekers vandaan zijn gekomen, dat ben ik ongetwijfeld zelf geweest. Kwam er bovendien achter dat mijn geheugen absoluut belachelijk in elkaar zit. Sommige stukken waren vrij recent en herkende ik al niet meer als door mij geschreven (en jawel, dat was wel zo), sommige stukken van vier jaar oud herinnerde ik me als gebeurtenissen van drie maanden terug.

Enfin, voorlopig laat ik het hier maar bij, er vanuit gaande dat ik in elk geval erg hard mijn best heb gedaan om niemand waar dan ook in te schenden…

Comments (14)



CiNNeR ‘leeg’, vervolg

Allereerst bedankt voor alle reacties! Wilde ik vanochtend mijn log al in de wilgen hangen, ben ik nu een stuk positiever gestemd. Dat lost het probleem niet meteen op maar daar wordt hard aan gewerkt (en kan ik nu nog niet veel over kwijt).

Kan wel vast een toelichting geven hoe een en ander in elkaar steekt. Doorgaans maak ik hier en daar gebruik van citaten uit nieuwsberichten om daar mijn mening omheen te breien, als aanleiding voor een posting of gewoon omdat het indrukwekkend of grappig is. Heel soms ben ik niet goed in staat om kerndelen te citeren en citeer ik grotere delen of bij uitzondering een heel artikel (wat overigens in sommige gevallen is toegestaan maar daarover later meer). En dat is precies waar het nu om draait.

Toendertijd was er een rel uitgebroken rond het wel of niet bestaan van de ziekte ME, waarbij enkele personen met wat aanzien de media fors gebruikten om patienten volkomen belachelijk te maken. Vanwege mijn betrokkenheid bij dat onderwerp – ik had immers de diagnose ME – heb ik daar ontzettend veel over geschreven, over een van die personen in het bijzonder. Ergens in die storm heb ik – om aan te geven hoe absurd de uitspraken waren – een interview uit het NRC geciteerd. De auteur van dat interview blijkt een freelance journaliste te zijn en doordat ik het gehele stuk heb overgenomen, heb ik haar auteursrecht geschonden. Het auteurshebbend bedrijf is onlangs haar belangen gaan behartigen et voila, ik ben beboet.

Ik heb er niet bij stil gestaan – en vele webloggers met mij denk ik – dat het hier een schending betrof. Een collega-weblogster zag indertijd delen van haar log in diezelfde kranten verschijnen als illustratie dat ME niet bestaat maar zogenoemde patiënten gewoonweg niet wilden werken en verder licht imbeciel waren. Ik zag mijzelf totaal verkeerd geciteerd terug in een dagblad en werd onterecht beschuldigd van het sturen van haatmail. Kranten en nieuwsgaringsites mogen wel lukraak nieuws van elkaar overnemen en deden dat ook doorlopend. In een hoop woelige onderbuikgevoelens heb ik het interview alleen geplaatst ter illustratie van vele gemaakte punten op dit log en niet commercieel-zijnde was ik simpel in de veronderstelling dat dat geen kwaad kon en niet verboden was.

Gevoelsmatig ben ik overigens nog steeds overtuigd dat het geen kwaad kon. Ik heb er niet aan verdiend, had er geen gewin bij, heb de bron vermeld zover dat mogelijk was, het artikel is nog steeds online te lezen, inmiddels kon ik het gewraakte artikel zelf al amper terugvinden in mijn archief wat dan ook in geen twee jaar ook maar een hit heeft gehad en dit is maar een persoonlijk logje met voor mij welliswaar veel leuke bezoekers maar relatief gezien een betrekkelijk klein log natuurlijk. Maar juridisch gezien ziet ik fout, heb ik het auteursrecht op het artikel geschonden en zit nu op de blaren.

Overigens is er inmiddels overleg gaande over de schikking maar zal ik sowieso moeten betalen. Voorlopig plaats ik mijn archief dus ook maar niet terug tot ik de tijd heb gehad alles met citaten te verwijderen. Want ook als citeren wel mag, loop je het risico aangeschreven te worden door de auteurshebbende die het een teveel vindt en heb ik niet de middelen om dat op een rechtzaak aan te laten komen.

Wordt vervolgd ..

Dit voorbeeld geeft ook wel aan hoe grijs het gebied is trouwens.

Comments (31)



CiNNeR ‘leeg’

Misschien valt het niet in een oogopslag op, maar ik heb mij genoodzaakt gezien tijdelijk alles tot aan vandaag van mijn log te verwijderen. Want eh … CiNNeR heeft een dikke rekening gekregen omdat zij auteursrecht geschonden heeft waardoor een ‘auteurshebbend’ bedrijf zegt schade geleden te hebben. De schade is overigens niet gespecificeerd. Watskebeurt?!

Tja, ik moest zelf behoorlijk zoeken voor ik gevonden had waar het nou om gaat. Maar het komt er op neer dat ik in 2004 een nieuwsbericht vanaf een krantensite geciteerd heb omtrent de ziekte ME, destijds dagelijks in het nieuws en mij vanzelfsprekend nauw aan het hart gaand. De auteur van dat artikel heeft ruime tijd later al haar geschreven werk aangemeld bij een ‘auteurshebbend bedrijf’ die auteursrechtschendingen opspoort en beboet. Dit bedrijf heeft het geciteerde stuk – nu drie jaar later – uit mijn archief gevonden en me zonder waarschuwing een factuur gestuurd á 255 euro. Een schikking, het eigenlijke bedrag is tweemaal zo hoog. Ik heb veertien dagen na dagtekening gekregen om de schikking te voldoen, betaal ik niet wordt het eigenlijke bedrag in rekening gebracht met vermeerdering van (hun) advocaatkosten.

Ik was onnoemelijk flabbergasted eigenlijk. Ben altijd in de veronderstelling geweest dat wijdverbreid nieuws uit een krant geciteerd mocht worden zolang de inhoud geen geweld wordt aangedaan (in dit geval de reden dat ik niet geknipt had maar het hele stukje had geciteerd), het niet voor commerciële doeleinden gebruikt wordt of er geen sprake van een gewin is én gebruik gemaakt wordt van een juiste bronvermelding. Blijkbaar zat ik hiermee fout, elke letter is beschermd, ook een krantenberichtje op een klein persoonlijk log. Dan nog zou ik eerder een waarschuwing verwacht hebben dan meteen beboet te worden eigenlijk.

Enfin de schrik zit er goed in en na flink rond informeren lijkt het er op dat ik inderdaad fout zit.  Het geld heb ik echter ook niet aan mijn geldboom hangen, dus ik heb nog geen idee wat ik nu moet verder (en geen rechtsbijstandsverzekering). Verder durfde ik mijn log in zijn geheel niet online te laten, wie weet welke citaten er nog meer elders uit een computer rollen om te beboeten?

Misschien haal ik alle persoonlijke verhalen en enkele druktemakerijen nog wel terug overigens, maar u begrijpt dat vijf jaar logjes uitzoeken wat tijd en energie gaat kosten. Bovendien is een deel best zwaar om plotseling terug te ‘moeten’ lezen.

Het loggen is ook even niet zo leuk meer ..

PSje: ik heb maar een brief geschreven naar betreffend bedrijf, hopelijk willen ze met mij in contact treden.

Comments (52)



Page 2 of 2

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft