(Positieve) Revalidatie updates

Voor de mensen die het gevolgd hebben, gewoon wat updates op een rij. Positieve updates, het is weer eens wat anders nietwaar.

  • De röntgenfoto’s en MRI onderzoeken kwamen op een kleine hernia in de nek allemaal goed terug. Dat horen we graag! De neuroloog kon me bovendien verder verwijzen naar een internist/endocrinoloog in verband met mijn moeilijke vitamine huishouding, na drie jaar zelf dokteren ben ik ook daar erg blij mee. Mijn huisarts overigens ook.
  • Heb een goed gesprek gehad met de revalidatiearts die me van bakken uitleg heeft voorzien. Zo heb ik een beter beeld hoe het feitelijk met me gaat en begrijp ik nu alles van het nut van aangepaste schoenen. En hebben we een ander plan opgesteld, eerst kijken hoe ver ik kom met de nodige fysio- en ergotherapie, daarna kan ik beslissen of ik aan de aangepaste schoenen wil of nog een tijd tevreden kan zijn op mijn gympen.
  • De hoeveelheid afspraken is wat geminderd en staan nu verdeeld geplant op twee dagen in de week. Een stuk beter te doen voor mij.
  • De fysiotherapeute heeft me ook al voorzien van de nodige uitleg en sindsdien ben ik een stuk enthousiaster. Het komt er kort samengevat op neer dat ik een iets andere manier van lopen en staan aan het leren ben, wat zekerder gemaakt wordt in mijn bewegingen en inzicht krijg in wat mogelijk is of juist niet. We leren elkaar ook wat beter kennen en lachen heel wat af, ook prettig.
  • De ergotherapeute gaat zich het meest intensief over me ontfermen. Ze gaat me helpen aan de nodige hulpmiddelen, kijken of er voor sommige zware activiteiten een betere manier van uitvoeren is en .. we gaan een poging wagen het eeuwige overbelasten af te leren. Dat laatste is een erg zwaar programma met mijn persoonlijkheid. Het betekent dat ik vele malen minder zal moeten gaan doen en dan nog wat minder en werkelijk alles – tot en met een kwartiertje koffie drinken aan toe – moet gaan plannen. Zie er als een berg tegenop maar tegelijkertijd vind ik het zeer de moeite van het proberen waard.

Dus ..

Eigenlijk ben ik gewoon heel erg positief over de revalidatie. En blij dat ik positief ben.

Verhuist!

Zeker wonen we nu in een behoorlijk groene wijk. Maar had niet verwacht dat ik zomaar een jong hertje zou tegenkomen op het fietspad achter ons huis! De hond was diep onder de indruk, ik ook.

Mijn hemel, ik heb écht veel te veel rotzooi. Gelukkig hebben we een fijne, grote zolder. Hoewel mijn man niet echt blij was toen hij talloze dozen de vlizotrap op moest zien te krijgen. Wat natuurlijk wel gelukt is, sterke, lieve man.

Het bureau van mijn man – een voormalig eettafel – kon niet uit elkaar maar paste ook niet door het trappengat. We hebben dus alvast een mooie tuintafel. Gelukkig staat de kast die naar boven moest maar eveneens niet langs de trap kon, beneden ook erg leuk.

We hebben een heuse vrieskast!

Wie bedenkt nu ook dat de vorige bewoners de splitter uit de meterkast zouden meenemen? Dat dáárom de televisie aansluiting beneden het niet wilde doen? (Gelukkig kwamen we er achter één dag voor de monteur á vijfendertig euro langs zou komen)

Het is wat. Gas, water, licht, telefoon, internet én televisie zijn zonder problemen verhuist.

Okee, dat de knop van de verwarming in de berging meteen lek sprong was wel een tegenslag. Maar dat mijn schoonouders iemand kenden die dat binnen 24 uur én voor een zacht prijsje kon verhelpen was weer geluk hebben.

Zowel de kat als de hond waren ondanks de rotzooi binnen enkele uren al redelijk op hun gemak. De hond lijkt hier zelfs meer op zijn gemak dan in het vorige huis. Ze hangen beiden wel heel erg aan ons maar al met al, hebben ze het toch fantastisch gedaan!

Enfin, we zijn inmiddels verhuist dus. Het had wat voeten in de aarde en was van de week zo gesloopt dat ik mijn tandenborstel niet meer normaal vast kon houden, maar dat mag de pret niet drukken. We zijn zo blij dat we uit dat krakkemikkige appartement weg zijn en nog blijer dat we in dit huis wonen. Het is bijna griezelig hoe we vanaf dag een onze draai al gevonden lijken te hebben. En nee sorry, nog geen foto’s. Heb geen idee in welke doos ik de lader van mijn camera heb ingepakt ..

Wellicht heeft u gemerkt dat er regelmatig vreemde mededelingen op dit domein te lezen zijn. Mijn hosting provider heeft een beetje boel interne problemen waardoor er nogal wat mis gaat. Ik hoop dat het vanaf nu weer goed gaat maar ben er niet zo zeker van. Misschien dat er voor mijn site dus ook een verhuizing aan zit te komen.

 

Nog even

Bij een leuke en beetje spannende overdracht bij de notaris vergaten we bijna dat we wel de sleutels nodig hebben om in ons nieuwe huis te kunnen.  Leve de aankoopmakelaar die naast een fles rode wijn ook zijn verstand bij zich had.

De vorige bewoners hebben nog lief wat bloemen geplant voor ons. Kon het niet over mijn hart verkrijgen te vertellen dat we allebei allergisch zijn voor bloemen.

Over de steen strips laten stuken was een goed idee, is erg mooi geworden!

De hoofdmoot is zonnestraalgeel met een enkele muur kersenrood. Mijn schoonvader blijkt overigens een vakkundig schilder te zijn!

De Zweedse gehaktballetjes van IKEA zijn zeker lekker. Nu nog even alle meubels in elkaar monteren.

Gelukkig, allemaal leuke buren.

Ons appartement wordt compleet gerenoveerd zodra wij hier weg zijn. Nieuwe badcel, nieuw toilet, nieuwe keuken, nieuwe meterkast en alle plafonds vervangen. Het is dat we naar een erg leuk huis gaan, anders zou ik nog de tyfus in hebben dat wij nog geen reservesleutel van de woningbouw los konden krijgen.

Een plaszak voor in de trein? Werkelijk?!

De afgelopen maand in het kort. Nog zeven nachtjes onrustig slapen en dan zijn we verhuist! Een weekje erbij en dan ziet u mij hier vast weer regelmatig verschijnen…

'Gestunt' met mijn gezondheid

Goed, ik ben officieel enorm in de war op het moment. De vaste lezer weet, ik mankeer al lange tijd behóórlijk wat. En tot een tijdje terug was ik overtuigd dat B-12 tekort niet de oorzaak zou zijn. Zou zijn inderdaad. Want wat blijkt, er is nooit gekeken naar B-12 tekort maar naar bloedarmoede als indicator voor een B-12 tekort. Een slechte indicator, vijfentwintig procent van de mensen met B-12 tekort, hebben geen bloedarmoede namelijk. En een slecht indicator, want vandaag kreeg ik de uitslag … een stevig B-12 tekort!

Helaas bleek mijn huisarts amper op de hoogte en dus liet ik me wat geruststellende woorden en een multivitamine naar huis sturen, waar ik gewoon een verwijzing naar een Maag/Lever/Darm arts en B-12 injecties nodig heb. Maar goed, dat gaan we zodirect dus maar even rechtzetten.

En dan .. ik heb werkelijk geen idee. Het is afwachten of het B-12 tekort zich onlangs is gaan manifesteren óf dat mijn klachten er deels of zelfs geheel aan te wijten zijn. De lijst symptomen komt griezelig overeen met de mijne in elk geval. De verwachting is toch wel dat ik me na behandeling beter moet gaan voelen. Maar moet bekennen, ik durf er bijna niet van te dromen.

En kan het tegelijkertijd ook niet helpen…

Update: en toen werd het al moeilijk voor het begonnen is. De huisarts weigert injecties te geven. Het word me niet duidelijk waarom, het komt er op neer dat het tekort wel bewezen is maar dat hij niet denkt dat ik ‘een probleem’  heb daardoor. Ik zou zelfs geen ‘klachten’ hebben die met het tekort te maken hebben (????). Zat gewoon met mijn bek vol tanden, ik heb vrijwel alle klachten die uit een B-12 tekort kunnen voorkomen! Maar buiten dat doet het er niet eens toe, met of zonder klachten is er een tekort vastgesteld die verder wijst op een opnamestoornis en daar kan je toch niet licht over denken.

Uiteindelijk heb ik wel een verwijzing gekregen naar een internist (‘die gaat je hetzelfde vertellen en ook geen injecties geven, maar als je het toch wil .. ‘) maar heb begrepen dat het afwachten is of die meer verstand van B-12 heeft. Voor zo’n duidelijk en makkelijk aantoonbare aandoening lijkt er absurd weinig kennis van zaken te heersen in Nederland. Wat een nachtmerrie.