Tag: Feestje

Klagen over Serious Request

Terwijl in Enschede het dak eraf gaat, klaagt men elders steen aan been. Serious Request zou te commercieel zijn. Te feestelijk. Het zou gaan om zelfverheerlijking en afkopen van schuldgevoelens. En de DJ’s, ha! Die zijn het ergst van allemaal. Mensen die veel verdienen, kunnen blijkbaar per definitie geen weldoeners zijn, alleen maar hypocriet.

Al deze klagers zijn waarschijnlijk morgen weer heel tevreden met de marktwerking in de zorg, hebben geen idee wat de naam van hun buren is, doen weer een beetje meer kerstinkopen dan vorig jaar het geval en dromen van het winnen van de Staatsloterij en wat ze van dat geld allemaal zouden kunnen doen. Voor henzelf, alles ander is tenslotte toch maar een bodemloze put.

Het moge duidelijk zijn dat ik het schadelijke van Serious Request niet in zie. Eerder vind ik het een leuk feest met lekkere muziek en leuke acties die mensen eens op een sympathieke manier samen brengt en waarvan tenminste een deel van het vele geld wat er mee opgehaald wordt, goed terecht zal komen. Bovendien beter dan niets doen en nergens aandacht voor vragen, dat doen we de rest van het jaar tenslotte al … 

Wat denkt u er van?

 

Comments (16)



Vandaag acht jaar geleden ..

Het bestaat nog zag ik: ICQ. Een van de eerste vormen van sociaal netwerken en het medium waar mijn vriend en ik elkaar leerden kennen die 31 maart 2001. Op een moment in mijn leven dat ik mannen niet kon uitstaan, kluisterde hij me die middag en avond uren lang aan mijn beeldscherm. 

Op 1 april deden we het nog eens over maar dan in ‘in real life’. Voor de seks moet ik er eerlijkheidshalve bij zeggen. Want wie gelooft nou dat een chat het echte leven weerspiegelt? Een wonder dat ons afspraakje doorging zelfs. Hij een uur te laat en vervolgens beiden lachend in de kift wiens schuld dat was – kon hij niet rijden of ik geen aanwijzigingen geven – om de eerste zenuwen te overwinnen. Naar een gaycafé waar hij onverhoopts onnoemelijk polulair bleek. Naar zijn stamkroeg waar zijn beste vriend me nog net niet de zaak uitkeek. De wereld kon vergaan, wij hadden nu eenmaal de grootste lol.

De volgende ochtend beweerden we niet verliefd te zijn, maar waren ook niet meer bij elkaar weg te slaan. Hij maakte het na zeven dagen nog even uit maar bleef vijftien keer per dag bellen dus ging het na drie dagen weer ‘aan’. Een maand later trok ik bij hem in. En inmiddels zijn we acht jaar verder en nog steeds gelukkig samen.

Dus mensen, verhalen dat daten via internet niet werkt of seks op de eerste date een relatie doemt te mislukken .. allemaal fabels.

Comments (23)



CiNNeR wordt zes

Dit log is alweer bijna zes en ik had een soort van terugblik in gedachten. Een verhaal hoe ik met ME begon, bij een hersenafwijking eindigde en inmiddels toch wat meer aan de acceptatie was gegaan dan toen ik dit log begon. Maar zoals vaker in mijn leven werd alles anders en tja .. nu zit ik in een schemergebied waarin ik niets zinnigs kan zeggen met betrekking tot terugblikken en zelfs niet zo zeker ben over toekomstperspectieven. Weg logje .. mooi is dat!

Dan maar een andere blik. Komend jaar ga ik waarschijnlijk uitvinden wat er klopt aan het verleden en vooral hoe het zal gaan in de toekomst. Ik zie het met spanning en inmiddels een stuk optimistischer tegemoet. Er staat iets op stapel! En ongetwijfeld zal ik er veel over gaan loggen, zoals ik dat de afgelopen zes jaar ook met veel plezier heb gedaan.

Rest mij nog u te bedanken voor het lezen, het reageren, de discussie maar vooral de vele steun en support die ik hier gekregen heb in velerlij opzichten. Van auteursrechten tot depressie tot huis-tuin-en-keuken gebeurtenissen, u bent belangrijk voor mij.

Gaat u mee naar de volgende zes jaar?

Comments (21)



DE uitslag

Eind 2002 kreeg ik door middel van bevolkingsonderzoek te horen dat ik voorstadium baarmoederhalskanker had. En waar mijn angstige aangeven in die richting al vijf jaar door elke arts was genegeerd, vielen nu de woorden ‘ernstig’, ‘spoed’ en ‘morgenochtend een afspraak bij de gynaecoloog’. Een lisexcisie volgde, de uitslag daarvan zowel beroerd als lullig. Beroerd omdat het al op het randje van kanker zat. Lullig omdat het om langzaamgroeiende cellen ging waar ik zeker tien jaar of langer mee rond wandelde. Gynaecoloog als ik besloten dat mijn toenmalige huisarts een onnoemelijke lul was.

Een conisatie volgde en ik had geluk, daarmee kon alles in een keer worden weggehaald. Poliklinisch, een behandeling bij de tandarts duurt doorgaans langer. Eigenlijk waren de slopende zenuwen bij voorbaat (hee, ze gaan in je baarmoeder snijden terwijl je wakker zit te wezen hé) en de zes weken geen sex daarna het vervelendst. De gynaecoloog was laaiend enthousiast over zijn kunststukje.

Gek genoeg had ik toen op geen enkele manier het idee dat het echt verkeerd zou kunnen aflopen. Was ik voornamelijk kwaad en verdrietig dat dit een absoluut klote jaar compleet maakte en nog woester dat ik eerder niet serieus was genomen. Het idee ‘ik had er wel aan dood kunnen gaan’ ook al was ik nog niet eens geopereerd.

Hoe anders was dat nu. Totaal gestressed zat ik gapend in de wachtkamer voor mijn laatste checkup. Want zou dit uitstrijkje weer goed zijn, dan was ik er écht vanaf. Dan werd het ‘genezen’ verklaard en dat voelde plots waanzinnig belangrijk! Ik begreep gewoonweg niet dat niet iedereen met mij rijkhalsend naar de dag van de uitslag uitkeek. Tussendoor sloeg de twijfel toe of toeval me niet een loer zou draaien. Op de valreep terug naar af met absurd genoeg nu wel de angst voor doemscenario’s.

Het zal wel een vertraagde reactie zijn geweest ofzo en tja, mijn bedrading heeft wel vaker storing. Natuurlijk was de uitslag zoals iedereen verwachtte .. prima in orde!

Comments (15)



The big 36

Nooit heb ik moeite gehad met ouder worden. Verjaardagen zijn leuk, leeftijd maar een getal en voelde me sowieso geestelijk eeuwig rond de eenentwintig. Tot nu dus. Want vandaag ben ik zesendertig geworden. En ineens lijkt dat heel wat. Zes-en-dertig! Wat erg!

Wat er erg aan is? Tja, daar vraagt u wat. Het klinkt zo .. volwassen? De leeftijd waarop wilde haren achtergelaten horen te zijn en verstand begint te komen? De magische grens voor carrieres en kinderen krijgen? De leeftijd dat veel is bereikt en meer in verschiet ligt?

Of misschien was dat mijn voorstelling van waar ik zou zijn rond mijn zesendertigste en realiseer ik vandaag dat het wel heel anders gelopen is.

Maar goed, het is mijn verjaardag. Ik ga niet zitten sippen en die mid-thirty crisis zal ook wel voorbij waaien. Ondertussen ga ik heel onvolwassen genieten van mijn nieuwe videokaart, game controler en geweldadige spelletjes ..

Update: ok, veel te mooi weer om lang binnen te blijven dus het werd een terrasje. Een een enorm leuke dag, moet vaker mijn verjaardag niet vieren!

Comments (24)



Powered by WordPress & theme based on Lovecraft