Tag: Gezondheidszorg Page 2 of 3

Besmettelijk

Dat je je vanwege verdenking van mexicaanse griep absoluut, echt niet mag vertonen in de wacht- of spreekkamer van de huisarts maar rechtstreeks naar een grieppoli van het ziekenhuis moet, om besmetting van anderen te voorkomen. En dan vervolgens het advies krijgt met de bus naar het ziekenhuis te gaan??

Ok, ik kreeg eerst aangeraden op de fiets te stappen. Nou weet ik niet of u wel eens griep heeft gehad, maar geloof mij maar dat je dan al blij bent als je het heelhuids voor elkaar krijgt een kop bouillon te fabriceren. Een ander eigenaardigheidje was dat het testen per se vandaag moest omdat ik in een risicgroep val en eventueel aan de medicijnen gezet moet worden, maar de uitslag er met wat geluk morgen is en de medicijnen dan geen enkel nut hebben vanwege een kwestie van ‘te laat’.

Meest zonderling vond ik toch wel dat de grieppoli niet meer is dan iemand die een testje afneemt en verder van toeten nog blazen weet. Oftewel ik kreeg allerlei heisa vanwege mogelijke complicaties om mijn oren maar ondertussen kijkt werkelijk niemand waar dan ook naar.

Weet u ook meteen waarom het weer uitgestorven rustig is hier …

Comments (9)



De hypocriete apotheek

Vandaag kwam ik in de apotheek en ving een gesprek op van een patiënte aan de balie naast me. Of ze het medicijnzakje wilde tekenen om de apotheker te steunen in de actie ‘Ik geef (om) Zorg’. De apotheekster deed haar stinkende best op een pracht van een uitleg: De patiënte wilde toch zeker niet alleen de goedkoopste medicijnen krijgen? Tja, dat wilde deze patiënte eigenlijk best. Immers de apotheek had haar al jaren wijsgemaakt dat al die merken hetzelfde zijn en hetzelfde werken. Dat was toch ook zo, vroeg patiënte bezorgd? Jawel, dat was zo. Maaaar, sommige mensen moesten elk half jaar van medicijnen wisselen en reageerden dan weer niet op elk merk even goed. Dus toch graag even tekenen. De mevrouw tekende braaf, stralend van geluk dat ze zo’n goede daad voor haar medepatiënten kon verrichten vandaag.

Vervolgens werd ik geholpen. Gespannen wachtte ik op het bijzondere medicijnzakje en even bijzondere sprookje wat de apotheekster zou gaan vertellen. Eindelijk zou ik op verzoek al mijn kritiek eens kunnen spuien. Opgetogen bedacht ik wat ik haar allemaal in het gezicht zou gooien waarna ik zou weigeren te tekenen. Ik kon niet wachten!

Helaas. De apotheekster herinnerde zich al onze ruzies om merkwisselingen en bijbetalingen nog goed waarschijnlijk. Vorige maand nog had ze een speciale aantekening in orde moeten brengen zodat ik niet om de paar maanden een ander merk medicatie meer hoef te proberen waar ik niet tegen bestand ben. Twee keer 10 mg inmiddels omdat de 20 mg niet rendabel is voor de apotheek. Bovendien kwam ik een middel halen wat ze tegenwoordig speciaal in voorraad houden omdat ik deze als enige in de regio gebruik en ik voorheen het risico liep zonder te geraken. Wat ik geheel zelf moet betalen maar toch een recept voor mee moet brengen, omdat ze anders het gebruik niet geregistreerd willen houden in mijn dossier. Voor alles anders kom ik twee keer per recept, een keer om te bestellen en drie dagen later om het op te halen. Als het goed gaat tenminste. En zij herinnerde zich waarschijnlijk net zo goed als ik, dat het heel vaak niet goed was gegaan.

Dus werden mijn medicijnen uit het bijzondere zakje gehaald. Kwam het normale zakje uit een ander laatje en verdwenen daar mijn medicijnen in. Werd de brochure ‘Ik geef (om) Zorg’ weggelegd. En kreeg ik begeleid van een onzekere glimlach en een ‘dat was het he?’, het doodgewone zakje mee naar huis voor 7,95 euro.

Enfin. Mocht u medicijnen nodig hebben en een bijzonder zakje onder uw neus geschoven krijgen, overdenk dan even of u wel echt achter de actie ‘Ik zorg (om) u’ staat. Bedenk dat de apotheker pas voor u in de bres is gesprongen sinds hij zelf financieel geraakt wordt door problemen waar u al enkele jaren tegen aan kunt lopen. Realiseer u dat apothekend Nederland al tevreden zou zijn met een hogere receptvergoeding en in dat geval de problemen voor patiënten blijven voortbestaan. En dat dat de apotheker een zorg zal zijn.

Comments (4)



Het is weer gezellig in de zorg

Niet alleen zijn vijf patienten onnodig overleden door toedoen van chirurg Reijnen, ook bleek dat de man eerder al veroordeeld was voor dood door schuld wegens ‘slordigheid bij een ingreep’. Het rapport was duidelijk, het was niet goed en er deugde niets. Toch kwam onderzoeker en Maagchirurg Jan Willem Greve bij Pauw en Witteman niet veel verder dan wat gestotter dat ‘de communicatie niet goed was geweest’ en werd er aangegeven dat het ziekenhuis bestuur ‘mogelijk’ een tuchtrechterlijk proces tegen de chirurg zal starten.

Veel verder zal het ziekenhuis niet gaan in het nemen van de eigen verantwoordelijkheid. Die er natuurlijk wel degelijk is. Want hoe bestaat het dat een veroordeelde arts hier gewoon aan de slag kan? En wat is dat toch dat imbeciele artsen met medeweten van jan en alleman gerust hun gang kunnen gaan tot het flink te laat is?!

Nog erger, kan dit in de toekomst zich eindeloos blijven herhalen. Immers zolang ziekenhuizen het verdommen een spiegel voor te houden, blijven zij griezels in de gelegenheid stellen er flink op los te blunderen.

Zou iemand het rapport ‘En waar was de patient’ eigenlijk wel gelezen hebben?

Comments (10)



'En waar was de patiënt?'

Vandaag kwam het lang verwachte rapport ‘En waar was de patiënt?’ naar buiten. Over hoe een neuroloog van 1993 tot en met 2003 totaal niet functioneerde waarbij elke betrokkene mogelijk een andere kant op gekeken heeft, met verschikkelijke gevolgen voor vele patiënten. Maar eigenlijk ook hoe de patiënt sowieso enigzins vergeten wordt in Nederland. Artsen communiceren slecht met hun patiënten en de aandacht is blijkbaar snel gericht op de zelf en de bedrijfsvoering dan op de patient aan de andere kant van het bureau.

Het is triest maar tegelijk verbazingwekkend dat pas over dit rapport zoveel rumoer ontstaat. In een eerdere uitzending van Nova ‘Wat te doen met niet functionerende artsen’ bleek al dat een op de twintig artsen ronduit slecht functioneert. Een op de twintig! Reken maar uit hoeveel beroerd functionerende artsen er dus in uw regio of ziekenhuis rondlopen. Even schrikbarend is het feit dat deze artsen ‘aangepakt’ worden met onderhandse afspraken waar werkelijk niemand toezicht over heeft. Afspraken die gemaakt worden door de Inspectie van de Gezondheidszorg. Al jaren.

Oftewel, feitelijk is al jaar en dag bekend dat er betrekkelijk veel artsen zijn die slecht functioneren. Waar patiënten de dupe van worden. En waar nooit iets aan gedaan is.

De commissie MST toont zich nu positief. Een helder rapport met duidelijke aanbevelingen, dat moet de politiek als de gezondheidszorg wel oppakken is de mening. Ik vraag het me af. Feitelijk is er niets nieuws onder de zon tenslotte. Er zijn eerder beerputten open getrokken, rellen geweest en onderzoeken verricht. En er is telkenmale gebleken dat zowel de zorg als de Inspectie van de Gezondheidszorg ziende blind bleken. Daarbij is de druk op de gezondheidszorg en personeel in het bijzonder alleen maar hoger geworden, zit de verzekeraar tegenwoordig bij de arts op de stoel en heeft commercie zijn intrede gedaan. Wat maakt dat er nu wél een aardverschuiving zou plaatsvinden ten behoeve van de patiënt?

Ik weet niet hoe het met u gesteld is, maar ik heb langs de jaren redelijk wat ervaring opgebouwd met artsen en ziekenhuizen. En helaas ook met niet luisterende tot ronduit sarcastische artsen, misdiagnoses en zelfs enkele leugens. Soms heb ik daarover een klacht ingediend. Nooit is daar iets mee gebeurd. Doorgaans is de reactie: “U zult het wel verkeerd begrepen hebben”. De arts schrijft het dossier, bewijzen dat er in de spreekkamer iets anders is gezegd dan gedaan is daarmee al heel erg moeilijk.

Wel heb ik regelmatig adviezen of opmerkingen gehad van artsen over hun collegae. Dat ik van huisarts moest wisselen of een collega-specialist inderdaad waardeloos kan optreden tot veel schrikbarendere stellingen zoals die-en-die is overspannen of zus-en-zo  houdt ‘nu eenmaal niet van vrouwen’.  Onlangs nog kreeg ik het advies maar een bepaalde invaller in de huisartsenpraktijk te mijden als het even kan. Onderhands vanzelfsprekend. Tussen ons gezegd en gezwegen. ‘Dat kan ik natuurlijk niet in het openbaar uitspreken’.

Dat maakt ook dat ik geen enkel vertrouwen heb dat politiek en zorg nu een omslag gaan maken. Het zit niet alleen in het systeem of bedrijfsvoering, het zit in de mentaliteit van de politicus en de zorgverlener. En om dat te veranderen, is vrees ik veel meer nodig dan dit zeer geschikte rapport.

Comments (7)



Zoals de waard is vertrouwd de arts zichzelf

Onlangs bleek dat artsen tienmaal vaker het bezwaarforumlier Electronisch Patient Dossier (EPD) hebben ingestuurd dan de gemiddelde burger heeft gedaan. Reden genoeg om te denken dat er wellicht een luchtje zit aan het EPD. Hoewel. Leest u dan eerst eens enkele argumenten van artsen om voorlopig tegen het nieuwe electronisch dossier te zijn (en huiver even mee):

Dat er onzorgvuldig met privacygevoelige informatie wordt omgesprongen, weten artsen uit de praktijk: ‘Met name op de huisartsenpost gaat alles van iedereen over de tong, of het nu patiënten of medewerkers betreft.’

Oftewel de huisartsenpost vormt een groot roddelnest en uw privacy ligt al aan barrels voor u de spreekkamer verlaten hebt. Ben benieuwd wat u denkt de eerstvolgende keer dat de assistente vriendelijk naar u lacht .. en is die knipoog wel zo leuk eigenlijk?

[Angst persoonsverwisseling] ‘Ik ken de praktijk dat er verschillende schermen van verschillende patiënten over elkaar heen zijn geprojecteerd, zodat je als hulpverlener, voordat je het weet, het verkeerde scherm zit in te vullen.’

Werd u al wat ongemakkelijk van de dagelijkse roddelpraktijken, dit is toch een stapje kwalijker. Voor u het weet slikt u viagra tegen een ontsteking of ernstiger. Was het ook niet het argument vóór het EPD, het feit dat er elk jaar weer mensen sterven door fouten in de medicatie en niet op de hoogte zijn van door anderen voorgeschreven medicatie?

‘Het tegengaan van belangenverstrengeling als een zorgverzekeraar een partij wordt van het ziekenhuis, wordt niet gegarandeerd’, is een ander argument om het bezwaarformulier in te vullen.

Dat is gek. Artsenbezoekers komen nog altijd over de vloer, fysiotherapeuten verdienen aan extra reclamezuiltjes hier en daar, geen arts protesteerde tegen het idee artsen aandeelhouders van ziekenhuizen te maken en zo zijn de voorbeelden van belangenverstrengeling talrijk. De zorgverzekeraar zit daarbij al lang en breed op de stoel van de arts. Blijkbaar is dat punt pas belangrijk als de arts er zelf tegen aanloopt in de rol van patient. 

Als de patiënt zijn eigen EPD kan inzien zonder uitleg, bestaat de kans dat artsen dingen bewust niet of onvolledig opschrijven, melden respondenten.

Hier moest ik meteen denken aan een ouderwets fenomeen wat nog steeds wel in gebruik is: ‘het ZW-dossier’, oftewel het stempel ‘zijkwijf’ in uw medische gegevens. Dat is het enige waarvan men kan voorstellen dat een arts liever niet heeft dat u dat onder ogen krijgt nietwaar? Naast opmerkingen dat u vast een hypochonder of een aansteller zal zijn.

Feitelijk bent u na het lezen van alle argumenten nog niets wijzer over de voor- en nadelen van het Electronisch Patient Dossier of de werking daarvan. Het maakt echter wel duidelijk dat er iets grondig verkeerd zit in onze zorg en de mentaliteit van menig zorgverlener. Zoals eigenlijk eerder al bleek toen naar buiten kwam dat zorgverleners gerust hun wachtwoord aan vreemden geven en computers en dossierwagens onbeheerd achter laten om elders wat anders te gaan doen. Het probleem is niet het EPD, het probleem zit in de zorg.

Jammer dat we daar geen bezwaar tegen aan kunnen tekenen …

Comments (6)



Zorg voor de elite

Ja kijk, nu gaan mensen alleen met spoedeisende klachten rechtstreeks naar een eerste hulp post. Maar als Ab Klink straks wonderbaarlijk enkele miljarden moet bezuinigen, dan gaan patienten plotseling natuurlijk voor elk wissewasje naar de eerste hulp rennen. Nou en om dát te voorkomen, moeten mensen die rechtstreeks naar de eerste hulp gaan zonder doorverwijzing van een huisartsenpost, een eigen bijdrage van ettelijke tientjes gaan betalen. Logisch toch? Zulk tovenarij van de moderne medicijnman mag wel wat kralen kosten. 

Ging van Hoogervorst de haardos al overeind staan, na vier jaar Ab Klink is de zorg echt compleet gesloopt…

Comments (10)



Zorg ten onder aan Ab Klink

Om de gevolgen van de kredietcrisis aan te pakken, is Ab Klink driftig op zoek naar bezuinigingen. En komt in al zijn waanzin met het volgende ‘lumineuze’ idee:

Een andere mogelijkheid is de specialisten meer bij het ziekenhuis te betrekken door hen aandeelhouder te maken. In de visie van Klink biedt dat inderdaad uitzicht op winstuitkering, maar dient het ook het belang om doelmatig te produceren én hoge zorgkwaliteit te leveren.

Jahaa, want als we iets van de kredietcrisis geleerd hebben, is het hoe maatschappelijk verantwoord aandeelhouders handelen nietwaar. Of hoe geweldig het systeem van winstuitkeringen werkt. En werd onlangs niet bekend dat Sinterklaas echt bestaat?

Het wordt nog erger. Want waarom moet de specialist aandeelhouder worden? Nou omdat deze zelfde specialist momenteel een loopje neemt met het tariefysteem, de Diagnose Behandeling Combinaties. Kort gezegd komt het er op neer dat specialisten die kunnen kiezen tussen twee diagnoses, neigen de diagnose te geven die het meest oplevert. Zo krikken zij hun salaris op, volgens zeggen soms tot een miljoen per jaar. En om dat gegraai terug te dringen, is het volgens Ab Klink een idee om deze specialist aandeelhouder te maken en zodoende de eigen licht frauduleuze handelingen in de smiezen te kunnen houden.  Want het is toch logisch dat de nu graaiende specialist heus echt geen graaiende aandeelhouder wordt!

Afsluitend wenst Klink nog wat meer concurrentie tussen ziekenhuizen dan nu al het geval, want er kan geen marktwerking genoeg zijn.

Dacht u dat bankiers en speculanten weinig hebben opgestoken van de kredietcrisis, vrees dat Ab Klink onovertroffen zal blijken ..

Comments (4)



Economische crisis .. zorgcrisis

Chronisch zieken zullen meer door huisartsen geholpen moeten gaan worden dan in de duurdere ziekenhuizen.

Minder bekend, is dit een van de gevolgen van het ‘sociaal akkoord’ wat onlangs uit de bus komt rollen. Een gevolg wat u op het eerste gezicht misschien niet schrikbarend voorkomt. Immers ziekenhuizen zijn ook duur en zorg is zorg nietwaar?

Niet waar. Dat de ziekte chronisch is, wil niet zeggen dat de huisarts er ook verstand van heeft. Sterker, een huisarts zal er eerder (te) weinig verstand van hebben. Opgeleid om te herkennen en door te verwijzen, kan van een huisarts niet verlangd worden dat deze zich specialiseert op alle gebieden denkbaar. Er is een reden waarom specialisten specialisten heten.

Hoe dit uit zal pakken kan ik u helaas al vertellen. Mijn internist was blijkbaar erg toekomst gericht. Dus vond hij het niet nodig om vergaand onderzoek te doen maar deed een gok op de oorzaak van mijn vitamine D tekort. En verwees ook mij terug naar de huisarts voor ‘verdere begeleiding’. Dezelfde huisarts die mij de week ervoor nog had staan te vertellen dat vitaminetekorten amper in de huisartsenopleiding voorkomen anders dan ‘daar hoeft een huisarts niet naar te kijken, vitaminetekorten komen in Nederland amper voor’. Die nog net niet in paniek raakte omdat hij naar eigen zeggen ‘geen enkel verstand heeft van vitamines’. En die nu zijn best doet wat bij te lezen en verder te vertrouwen op mijn aanwijzingen.

Voor mij met mijn grote bek en al, ook griezelig. Want het is geen kwestie van even bloedprikken, waarde bekijken en pillen bijgooien of afnemen. Vitamine D is een pre-hormoon, van zowel tekort als teveel loop je ernstige complicaties op en uiteindelijk kan je er aan dood. Buiten dat heeft het invloed op allerlei andere stoffen in je lichaam die ook in balans gehouden moeten worden. Voor de afspraak van de week om even simpel bloed te laten priken, heb ik uren zitten graven en lezen om zelf maar te bepalen wat wijsheid is.

Nu komt dit heus wel goed, zal mijn huisarts gerust wat tijd vrij kunnen maken om in te lezen en in uiterste nood kan ik opnieuw verwezen worden naar een andere specialist. Maar stel je toch eens voor dat elke chronisch zieke terugverwezen wordt naar de huisarts. Dat deze zich ineens geconfronteerd ziet met een stuk of 200 chronische ziektes waar hij eigenlijk geen verstand van heeft omdat hij geen specialist maar huisarts wilde worden.

Kredietcrisis, economische crisis, voedselcrisis, klimaatcrisis .. zorgcrisis?

Comments (8)



Fijne huisarts

Voor het eerst in mijn leven heb ik een vriendin gevraagd mee de spreekkamer van de huisarts binnen te gaan. Voor emotioneel support, om mee te onthouden wat er gezegd zou worden, om eventueel aan te vullen en en mij in de gaten te houden voor het geval ik in woede zou ontsteken. Kunt u nagaan hoe groot mijn paniek gisteren is geweest.

En gelukkig, het gesprek met de huisarts verliep simpelweg aan alle kanten zeer prettig. Hij moet wel even de adviezen van de internist afwachten, maar ziet geen reden om meteen mijn glazen in te gaan gooien door de behandeling met B12 te stoppen waar ik juist zo van verbeter. Het is zijn bedoeling dat ik over een tijd leer hoe ik op gevoel kan gaan aangeven of en hoeveel B12 ik nodig heb. En denkt dat ik daar wat langer voor nodig zal hebben dan zijn andere B12 patienten, simpelweg omdat ik in een stressvolle periode van rouw zit.

Verder heeft hij niet het gevoel de grootste expert te zijn dus meende zich nog wat te moeten verdiepen, met name in het vitamine D verhaal. In elk geval wil hij het wél in de gaten houden en om de zoveel tijd testen. Hij vond het zelf een goed idee als hij me verder zou gaan begeleiden en gaat duidelijk ook af op mijn input in deze.

Ook fijn is dat hij aangaf dat het vaker voorkomt. Dat artsen alleen kijken naar oorzaken en zodra ze geen oorzaken vinden, concluderen dat er ‘dus’ niets aan de hand zou zijn. Volgens mijn huisarts een verkeerde conclusie, hij meent dat de patient nog net zo ziek is, dat het alleen maar zegt dat de arts niet alles kan verklaren en er nog veel is wat artsend Nederland nu eenmaal niet weet. Het was meer begrip dat ik durfde te hopen.

Kan dus opgelucht het weekend in …

Het is sowieso frappant hoe empathisch deze huisartsenpraktijk te werk gaat. Van huisarts tot assistentes, allen zijn ze zeer begaan en ook als ze het grondig oneens zijn, kan erover gepraat worden. Denk dat het de allereerste arts is die ik ben tegengekomen, die gerust op zijn standpunt durft terug te komen of aan durft te geven dat hij niet alleswetend is. Het zou eigenlijk niet zo bijzonder moeten zijn, maar dat is het wel ..

Comments (5)



Kut arts!

Mijn klachten komen exact overeen met de klachten die gepaard gaan met een B12 tekort, dus liet ik dat testen. Er bleek inderdaad een tekort te zijn. Ik werd doorgestuurd naar de internist, deze bevestigde dat er sprake is van een tekort en zodoende schreef hij B12 injecties voor. Die helpen wonderwel, zelfs de huisarts is totaal onder de indruk van het verschil wat hij zo op het oog al kan opmerken. So far so good. Zou je denken ..

Vandaag keerde ik terug naar de internist. Dan blijkt dat de tweede bloedtest een iets hogere B12 waarde aangeeft als de vorige keer, nu net boven de laagste referentiewaarde. Plotseling is dat cijfer alles bepalend en ruim voldoende om mijn gehele behandeling per onmiddelijk stop te zetten(?!). Van mij wil hij subiet niets meer weten, klachten, verbeteringen of hoe het gaat, alles wordt onderbroken en gaat als ‘niet interessant’ het raam uit. Nog erger, blijkt het cijfertje ook aanleiding te geven me ineens te gaan zien als achterlijke hypochonder die ziektes verzamelt. Op de vraag hoe het dan kan dat ik zoveel verbetering van de B12 injecties heb, krijg ik eerst een sarcastische sneer waar de tweede poging resulteert in “Ik ben niet de Albert Heyn waar u naar believen ziektes en medicijnen kunt uitzoeken”. Uiteindelijk gooit hij me een botje toe, als ik een placebo effect heb mag ik eens in de twee maanden een injectie (in plaats van standaard protocol: eenmaal per week tot afgebouwd kan worden na een a twee jaar). Hij liegt en passant even dat eenmaal per week een injectie geven overdosering zou zijn met gevaarlijke consequenties vandien en ik begin me af te vragen hoe imbeciel de man me inschat eigenlijk. (Voor de leken onder ons, vitamine B12 is in water oplosbaar, teveel wordt simpel uitgeplast en wereldwijd is geen enkel geval van overdosering bekend)

Ook word ik behandeld voor een ernstig vitamine D tekort maar daar kiest mijnheer een andere doch even zo absurde weg. De tweede bloedtest wijst een nog lagere waarde aan, zo laag dat het lab de uitslag niet meer kan vermelden. Dat moet dus echt langdurig aangevuld. Als ik echter vraag of ik wellicht te weinig vitamine D heb genomen omdat ik de eerste stootkuur heb afgebroken, roept hij tot tweemaal toe uit “U denkt maar steeds dat ik u levensgevaarlijke stoffen voorschrijf!” Euh, ik vraag of ik niet te weinig heb gekregen. *zucht* Nog bizarder wordt het als blijkt dat ik de vitamine D waarde nooit meer hoef te testen. ‘Dat komt vanzelf wel goed’. Let wel, buiten dat we geen flauw benul hebben of ik uberhaupt wel aan het opbouwen ben, is vitamine D wél makkelijk te overdoseren (na verloop van tijd) en is vitamine D een toxische stof waarbij overdosering wél ernstige gevolgen heeft.

Enfin, het was ouderwets KUT dus! De huisartsassistente was net zo verbouwereerd als ik en heeft voor vanmiddag meteen een afspraak geregeld met de huisarts. Hopelijk kan daar wel een normaal gesprek plaats vinden en werkt hij mee aan het gewone protocol. Dan moet ik via hem ook maar de vitamine D in de gaten laten houden. verder ligt er een klachtenbrief klaar voor de internist. Bij geen gehoor gaat die brief ook maar eens richting klachtencommissie, want dit soort taferelen komen me mijn neus uit inmiddels!

Hoe een ontzettend fijn iets in vijf minuten afgebroken kan worden naar een bak ellende … en waarvoor??

Comments (7)



Page 2 of 3

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft