Tag: Politiek Page 1 of 10

Kabinet slaat brug naar nergens

Uitkeringen worden verlaagd om een negatieve financiële prikkel te geven aan werkelozen opdat zij aan het werk gaan, in een tijd waar de werkeloosheid met de dag toeneemt en nota bene door de overheid verder toe zal nemen. Zogenoemde ‘scheefwoners’ mogen fikse huurverhogingen tegemoet zien tot ze verhuizen naar elders, waar velen huur elders niet kunnen betalen en voor een koophuis geen hypotheek verstrekt krijgen. Ouderen moeten met hulp aan huis langer zelfstandig blijven wonen, de hulp aan huis wordt echter wel grof weg bezuinigd. In gezinnen moeten beide partners aan het werk, kinderopvang is echter zo schreeuwend duur geworden dat er vrijwel niet meer tegenop te werken valt. En zo verder, en zo verder…

Het motto is ‘Bruggen slaan’ zodat we socialer en sterker uit de crisis komen. Ik zie  alleen maar bruggen volgestouwd met burgers voor me, die geen idee hebben welke richting ze op moeten. Geen visie, geen richting, alleen tegengesteld beleid met ‘keuzes’ tussen kwaden.

Wat denkt u?

Comments (3)



De politiek geeft … en neemt weer terug

“Voor veel groepen gaan de belastingen juist omhoog. Die maatregel is bedoeld om de inkomensverschillen te verkleinen en komt in de plaats van de omstreden inkomensafhankelijke zorgpremie.” (Bron)

De maatregel van de inkomensafhankelijke zorgpremie moest onder andere van tafel omdat het ‘de middeninkomens’ zo onevenredig hard zou treffen. Je kan je afvragen of deze maatregel het feitelijk beter gaat doen. Nu wordt het afbouwen van de hypotheekrenteaftrek niet gecompenseerd maar daarentegen de middelste schijven van de inkomstenbelasting verhoogd. Iets wat net zo goed de midden inkomens raakt, het enige verschil is dus dat lage inkomens nu mee de afgrond in mogen. Er had eigenlijk net zo goed kunnen staan: “wij er op achteruit, iedereen er op achteruit!!”.

Een ander argument was dat de VVDer niet wilde nivelleren om het nivelleren. Dat is zeker geslaagd in dit nieuwe plan, al lijkt het knollen voor citroenen. Het nieuwe plan levert weliswaar wat op voor de schatkist, maar er wordt nog steeds onevenredig genivelleerd. Sterker, dit is een nivellering waar helemaal niemand mee vooruit gaat. De lage inkomens blijven hangen op de belastingverhoging die volgend jaar al in gaat met dank aan de Kunduz coalitie, de hoogste inkomens zien geen verandering in belastingtarief en hoeven niets in te leveren op de zorgpremie.

Tot slot moest de inkomensafhankelijke zorgpremie van tafel omdat deze 130.000 banen zou kosten. Wil de econoom in de zaal die denkt dat belastingverhoging banen oplevert even opstaan? Iemand?

Ondertussen kan ik er alleen maar hardgrondig van vloeken. Werd mij vorige week een vooruitgang van 1200 euro netto per jaar beloofd door lage ziektekostenpremie en verlaging van het eigen risico, wordt dit me vanaf dit weekend weer ontnomen met opnieuw zicht op verder achteruitgang in koopkracht. Voor de duidelijkheid, 1200 euro is voor mij bijna anderhalf maal netto maand inkomen.

Veel meer chronisch zieken en gehandicapten met een arbeidsongeschiktheidsuitkering, mensen met een laag inkomen, AOWers en werkelozen zullen zich dit weekend stevig genaaid voelen door de politiek. Maar ik durf een wedje te leggen dat er geen haan naar zal kraaien. Toch zeker de VVD-achterban of de Telegraaf niet.


Comments (12)



De rel om de ziektekostenpremie of de huilende VVDer

Zeker, als je ineens honderden euro’s per maand meer ziektekostenpremie moet gaan betalen, gaat dat erg ver. Zelfs als je erg goed verdiend, is het veel en wellicht te veel gevraagd. Maar ik moet zeggen dat ik me toch heb zitten verbazen en verbijten over de enorme rel die onder de VVD achterban is uitgebroken vanwege dit – nog niet uitgewerkte – plan voor de inkomensafhankelijke ziektekostenpremie, de nivellerende gevolgen en achteruitgang in koopkracht voor mensen met een hoger inkomen.

Chronisch zieken, gehandicapten en mensen met een laag inkomen, zien hun koopkracht namelijk al jaren achtereen wegsmelten. Op een rijtje:

  • Door het nieuwe zorgstelsel zijn mensen die voorheen aangemeld waren bij een ziekenfonds, twee maal zoveel ziektekostenpremie per maand gaan betalen. Inmiddels is dat drie tot viermaal zoveel.
  • Er is een eigen risico ingevoerd. Destijds uit een ‘omgekeerde solidariteit’ en het zou nooit een melkkoe worden. Inmiddels is het eigen risico een manier om mensen bewust te maken van de kosten en is het gestegen naar 350 euro per jaar.
  • Er zijn veel eigen bijdragen ingevoerd en tegelijkertijd zijn er medicijnen en hulpmiddelen uit het vergoedingensysteem geschrapt.
  • Indicaties voor onder andere thuiszorg zijn gehalveerd en nogmaals gehalveerd, zonder dat er iets is veranderd in de gezondheidssituatie van mensen of er minder hulp nodig is. De eigen bijdrage is daarentegen fiks verhoogd, ook voor de laagste inkomens. In de toekomst zullen veel mensen het moeten hebben van sympathieke buren en welwillende familie.
  • De aftrekpost bijzondere ziektekosten was al bekend dat deze verkeerd zou uitpakken voor chronisch zieken en gehandicapten. Deze zou mensen onterecht honderden tot meer dan duizend euro gaan kosten. Toch is deze door gevoerd. Er kwam deels compensatie maar deze is aan zulke beperkte criteria verbonden, dat menig zieke en gehandicapte hier geen recht op heeft. Tot slot zal de compensatie in de vorm van de wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten (wtcg) inkomensafhankelijk worden en voor veel mensen verdwijnen.
  • Het PGB is aardig uitgekleed, zou verdwijnen en wordt nu slechts deels gerepareerd.

Goed, je zou kunnen zeggen dat het hier vooral gaat om maatregelen die verminderen waar iemand aanspraak op kan maken en in mindere mate om inleveren van geld wat verdiend is. Helaas blijven er dan tal van ingrijpende maatregelen over waarbij mensen verdiend geld in hebben moeten leveren of dat in de nabije toekomst moeten gaan doen. Denk aan de kaalslag in de thuiszorg, waar de vaste medewerker zich ontslagen zag om tegen een veel lager salaris en gebrek aan arbeidsvoorwaarden terug mocht keren als alfahulp. Denk aan mensen in een huurhuis die net iets teveel verdienen voor sociale woningbouw en de huur tot 6,5 procent per jaar zullen zien stijgen tot ze naar een duurdere woning gaan. Ambtenaren die de komende jaren een nullijn mogen verwachten net nu de kosten van alles in het leven fors aan het stijgen zijn. De rest van het regeerakkoord wat iedereen raakt maar de mensen met lage inkomens toch een aardig stuk meer dan de beter gesitueerde.

Nu heb ik me niet zo gestoord aan het feit dat hogere inkomens aangeven dat de ziektekostenpremie zoals het er nu voor ligt een erg grote achteruitgang is, wel heb ik me geërgerd aan de manier waarop dit over het voetlicht werd gebracht. Zo hoorde ik langskomen dat het hier zou gaan om een ‘jaloezie taks voor mensen met een gewoon succesvol leven’. Dat mensen met een laag inkomen slecht leven en zodoende de hoge zorgkosten veroorzaken, waar de gezonde medemens die succesvol geld verdiend – en natuurlijk per definitie gezond leeft? – niet voor wenst te betalen. Sprak iemand uit te verwachten dat de zorgkosten explosief zullen stijgen omdat lage inkomens dusdanig weinig premie gaan betalen, dat ze zullen denken dat voor niets de zon op komt (en voor de lol een operatie hier en een medische behandeling daar gaan halen??). Of simpel ‘zo is het niet meer leuk’. De toon werd grimmiger, de tegenstelling groter en tegen de avond leek het bijna alsof elke rijke Nederlander de voedselbank al in zich zag komen ..

Dat voor een plan wat nog niet is uitgewerkt, waarvan al is toegezegd dat er nog over te praten valt in de Tweede Kamer én waarvan bekend is dat het sowieso niet door de Eerste Kamer zal komen omdat deze plotseling meent politiek te moeten drijven.

Comments (10)



Zo wordt formeren wel erg moeilijk

Al enkele keren heb ik bedenkingen gehoord met betrekking tot (op basis van peilingen) mogelijke regering coalities, omdat de partijen slechts een meerderheid in de Tweede Kamer maar geen meerderheid in de Eerste Kamer zouden hebben. Dat bevreemd mij nogal omdat de Eerste Kamer feitelijk bedoeld is om de kwaliteit van wetgeving te bewaken. Dus niet om politiek te bedrijven. Waarmee de invloed van politieke kleur miniem zou moeten zijn.

Buiten dat, lijkt me dat een coalitie vormen vanuit de Tweede Kamer me al moeilijk genoeg zonder óók de verdeling van zetels in de Eerste Kamer mee te moeten nemen. Zeker nu de Tweede Kamer de koningin buiten spel gezet heeft, maar blijkbaar nog geen flauw benul heeft hoe het formeren dán zal geschieden.

 

Comments (5)



Politiek versus realiteit

Toen ik eind 2009 met een klein hartaanval op de hartbewaking was beland, mocht ik vrij snel weer naar huis. Met de nodige waarschuwingen maar zónder de benodigde onderzoeken. Daar was namelijk een wachtlijst voor van drie maanden. Vorig jaar had ik puur geluk dat ik binnen een week bij een gespecialiseerd neuroloog aan tafel zat, de wachtlijst voor een consult is daar gemiddeld zes tot acht maanden. Enige onderzoeken die volgden had ik dat geluk niet, daar moest ik net als ieder ander bijna vier maanden op wachten. De naadloos aansluitende revalidatie nam nog eens anderhalve maand wachten in beslag. De internist viel mee, het wachten beperkte zich tot slechts een maand. Helaas moest er voor de internist iets nagekeken worden door een oogarts, bijna drie maanden wachten. Nu is het wachten op een afspraak bij een academisch ziekenhuis, er is me al verzekerd dat dat maanden kan duren.

Eerlijk gezegd, hoor ik om mij heen niet anders. Ziekenhuizen en verzekeraars maken er nog zelden melding van, maar in de praktijk zijn er wachtlijsten te over. Alleen de politiek ziet dat blijkbaar geheel anders. Volgens verschillende partijen – met de VVD voorop – heeft het nieuwe zorgstelsel vruchten afgeworpen en is er geen wachtlijst meer te bekennen. Sterker, we worden door Mark Rutte gewaarschuwd voor griezelige socialisten die de wachtlijsten terug in zouden willen voeren. Arie Slob zag vanavond weer ‘de rijen wachtende mensen’ voor zich en smeekte Diederick Samsom tot andere inzichten te komen.

Zo verwonder ik me deze verkiezingstijd wel vaker over het in mijn ogen soms absurde wereldbeeld wat veel politici lijken te hebben. Met name aan de rechterkant. En met name als het gaat over de zorg. Hoewel, op elk gebied lijkt de politiek regelmatig een geheel andere realiteit te kennen dan de burger die alle dagen ervaart…

 Update: het is toch ook in de politiek doorgedrongen, hetzij bij slechts een partij.

Comments (6)



Is de kritische journalist wedergekeerd?

Hoewel mediatraining booming bussiness is geworden de laatste jaren, leek de politicus maar weinig te duchten te hebben van de (gevestigde) media. Onder dreiging dat de politicus wellicht niet meer aan tafel zou willen schuiven bij welk programma dan ook, kwam deze rustig met bakken onzin weg. Weinig journalisten leken nog bereid ook maar een kritisch vraagje te stellen, alles gericht op vooral maar niet schofferen. En de politicus kreeg dan ook steeds langere tenen.

Maar het tij lijkt te keren. Vandaag werd Mark Rutte in Nederland Kiest van RTL 4 behoorlijk ondervraagd over zijn ontkenning dat het eigen risico hoger zou worden in het programma van de VVD. Hij blijkt feitelijk gelijk te hebben. Mits  je er vanuit gaat dat de verhoging eigen risico uit het Kunduz akkoord oud beleid is én de extra betaling die op kan lopen tot 150 euro per jaar officieel niet onder ‘eigen risico’ maar onder ‘extra eigen bijdrage’ wordt geschaard. In één klap werd duidelijk dat je Mark wellicht niet kan betrappen op een leugen maar van enige misleiding wel gesproken kan worden. Tevens kwam ter tafel dat Nederland helemaal niet de hoogste belastingdruk in de wereld kent, dat alleen inkomstenbelasting hoog is maar de gehele belastingdruk een ander beeld schetst. Hier gaf Mark Rutte toe dat hij het anders had moeten formuleren maar meende tegelijkertijd dat het voor de kijker geen verschil had gemaakt wat betreft ‘impact’ van zijn bewering. Gelukkig kan de kijker dat nu zelf bepalen in plaats van onze liberaal in hart en nieren.

Nieuwsuur was eveneens interessant. Waar in een gesprek met CPB directeur Coen Teulings naar boven kwam dat alleen doorgerekend wordt wat de partijen aanbieden, niet noodzakelijkerwijs het gehele verkiezingsprogramma. Het is aan ons om te gissen en raden wat wel en vooral wat niet is doorgerekend. Onder andere belangrijk bij de prachtige cijfers die de PVV liet zien, aangezien zij de uitstap uit de euro gewoonweg achterwege hebben gelaten. Scheelt een aardige slok op een borrel nietwaar?

Enfin, niet alleen is het fijn het idee te hebben dat de media de politiek werkelijk controleert en de kijker informeert, tevens maakt het de programma’s wat aangenamer om te kijken. Hopelijk blijft de kritische blik voortbestaan na de verkiezingen, op het moment dat de politiek niet meer zo zit te springen om media aandacht.

Ook soms interessant, NRC Next checkt waar columnisten uitspraken voor lezers ‘checken’ op waarheidsgehalte.

Comments (1)



Zorg in de zorg

Nederland telt honderdduizend zogeheten multiprobleemgezinnen, die elk gemiddeld 104 duizend euro per jaar kosten.” (Verder…)

Op zich vond ik dit gemiddelde bedrag al absurd hoog in de oren klinken. Maar dan blijkt ook nog eens dat minstens een kwart van dit geld – oftewel 2,5 miljard – totale verspilling is. Niet alleen door bureaucratie en een overmaat aan instanties die niet samenwerken maar tevens omdat mensen hulp krijgen die ze niet nodig hebben.

In de Nederlandse ziekenhuizen worden vele miljoenen euro’s verspild aan onnodige en peperdure technologie. Dat is het gevolg van de marktwerking in de zorg.” (Verder …)

Gaat het hier alleen om de aanschaf van dure en vooral overbodige apparatuur om goed voor de dag te komen. Hebben we het nog niet over de waarschijnlijkheid dat mensen onnodig behandeld worden vanwege zaken als ‘stukloon’ en ‘winstdoelstellingen’.

“Uit onderzoek van buurtzorg bleek dat thuiszorgpatiënten gemiddeld voor honderd euro aan overgebleven medicijnen, verbandmiddelen en andere materialen in huis hebben liggen.” (Verder…)

Nogal een absurd probleem eigenlijk. De verpakkingen waarin allerlei middelen worden geleverd zijn te groot. Voor een pleister moet een gehele verbanddoos weggegooid worden, dat idee.

“Fraude en verspilling is een veel grotere kostenpost dan vergrijzing meldt de Consumentengids van juli/augustus 2012.” (Verder …)

Een deel zou gevolg van ‘gerommel met de diagnose behandel combinaties (dbc’s)’ zijn maar je kan je afvragen of de dcb’s dat gerommel niet enorm in de hand werkt. In elk geval zou dit samen met wat andere fraude goed zijn voor 167 miljoen euro in 2011. Een algemeen kopje ‘verspilling’ is dan weer goed voor een tot twee miljard euro per jaar.

Maar vier voorbeeldjes uit het nieuws van de afgelopen twee maanden waarom zorgkosten toch zo de pan uit rijzen en onbetaalbaar dreigen te worden in een overzicht wat bij lange na niet compleet is. Van de geschatte bedragen zou het eigen risico meteen op de schop kunnen en elke oudere in Nederland voorzien kunnen worden van een gratis rollator. Iets om over na te denken met de verkiezingen in zicht …

Comments (6)



Hoei, een handicap in beeld

Wie komt op voor Benthe Samsom?’ Columnist Luuk Koelman blijkbaar. Ofschoon ik me afvraag of het niet van de regen in de drup is.

En nu is daar Diederik Samsom. Hij schuift in zijn PvdA-reclamespot zijn tienjarig dochtertje Benthe naar voren. Benthe is gehandicapt, en voor haar doet Samsom het allemaal. Hij vertelt niet wát haar handicap is, maar wie even googelt, ontdekt dat Benthe al enkele maanden een belangrijke pion is in het PvdA-verkiezingscircus. Heel Nederland moet weten dat zij een hersenafwijking heeft waardoor zij onder meer spastisch is aan de linkerzijde van haar lichaam. 

(…)

Wat mij zorgen baart, is hoe Benthe wordt gevormd door dit spotje. Zal zij later, als volwassen vrouw, zeggen: “In de Tweede Kamer had papa altijd de mond vol over hoe voorzichtig we moeten zijn met het uitwisselen van medische gegevens, maar voor mij golden die bezwaren blijkbaar niet?” Hoe zal bijvoorbeeld haar zoektocht naar werk verlopen, nu papa haar complete ziektebeeld aan de grote klok heeft gehangen?

Nou denk ik zomaar dat een werkgever ook zonder politieke campagne wel zal merken dat Benthe een hersenafwijking heeft met onder andere spasmes aan de linkerzijde van het lichaam tot gevolg. Zo’n jonge vrouw die binnen drie minuten na binnenkomst per ongeluk tegen het bureau schopt en de koffie omver smijt, dat loopt toch wat in de gaten nietwaar? Bovendien vallen dit soort handicaps al snel onder ‘arbeidshandicap’ en in deze maatschappij is het dan gebruikelijk, zo niet verplicht dat bij de sollicitatie te melden. U weet wel, door beschaafde mensen zeer respectvol aangeduid als ‘iemand met een vlekje’.

In mijn ogen is het probleem ook eigenlijk niet dat Diederik Samsom over de handicap van zijn dochter vertelt. Of dat hij met haar – en zijn zoon, maar die is niet gehandicapt dus dan ‘mag’ het – zieltjes probeert te winnen voor zijn partij. Het probleem is dat wij in een maatschappij leven waar men niet over een handicap of ziekte wil horen. Gehandicapt zijn, doe je maar in je eigen vrije tijd. Stiekem. Verstopt achter de voordeur. Ow wee als iemand er toch achter weet te komen. Dan volgen er consequenties, een mooi woord voor ‘straf’. Wil geen werkgever je hebben, vindt iedereen je ‘zielig’ en ‘sneu’ maar moet je zelf extra positief in het leven staan en mag je je de rest van je leven verantwoorden omdat je ‘zoveel kost’.

En mag je niet in een politiek spotje…

 

Comments (24)



Niets chronisch ziek

Leven met een chronische ziekte of een handicap brengt vaak extra kosten met zich mee. De overheid geeft een financiële tegemoetkoming voor die extra kosten. Dit wordt geregeld via de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten, de Wtcg. De wet biedt ook financiële ondersteuning voor ouderen en arbeidsongeschikten. (Verder)

Ook dit jaar blijk ik alweer niet chronisch ziek te zijn. Met een hartaanval op de hartbewaking, hoge bloeddruk polyneuropathie, vitamine deficiënties (vitamine D, vitamine B6 en vitamine B12), astma, een maagaandoening, zonneallergie en verschillende intoleranties, het is van alles niets volgens onze overheid. Ook het feit dat ik vanaf 2002 met een urenbeperking van 12 uur per week voor 80-100% ben afgekeurd zegt niets over mijn toestand als we de overheid mogen geloven. En met een cholesterol verlagend dieet, acht pillen en twee pufjes per dag plus twee injecties per week blijk ik eveneens verre van geloofwaardig te zijn. Ik ben volgens de politiek gezond zat om buiten elke compensatieregeling, vergoeding of tegemoetkoming te vallen. En aangezien de voorwaarden voor de wtcg hetzelfde zijn als voor compensatie van het eigen risico, mag ik ook die geheel zelf ophoesten.

Wonderlijk genoeg heb ik in de afgelopen twee weken alleen al vier vrij gezonde mensen gesproken die full-time werken, geenszins beperkt zijn maar zomaar geld op de rekening gestort en een beschikking in de brievenbus hebben gekregen omdat zij volgens het lijstje wél op een of andere manier gezien worden als chronisch ziek of gehandicapt.

En ja, de mankementen in gehanteerde criteria zijn al bekend vanaf het moment dat de regelingen in het leven werden geroepen. En ja, Edith Schippers zei begin vorig jaar al toe eens naar deze regelingen te kijken en een oplossing te zoeken. Tot nog toe hebben we er nooit meer iets van vernomen.

Of het moet zijn dat er nog flinke bezuinigingen aan zitten te komen …

Comments (8)



CBS ziet overal vertrouwen

Steeds meer Nederlanders hebben vertrouwen in elkaar. Ook het vertrouwen in de politiek, het rechtsstelsel en de politie is de afgelopen jaren gestaag toegenomen, constateert het CBS (Verder)

Hier was ik even stil van. In een tijd dat het nodig is dat Sire met spotjes aan de mens duidelijk moet maken dat je zorgpersoneel niet in elkaar moet timmeren en de film Doodslag in premiére gaat, de politie al niet positief is over zichzelf laat staan de gemiddelde burger, somberheid over economie en recessie troef is, men zich vrij massaal zorgen maakt over kaalslag in de zorg, problemen met publieke voorzieningen van de post tot het openbaar vervoer orde van de dag zijn, politiek als medemens frequent al te graag uit gaat van de mens die niet wil werken maar wel illegaal wil downloaden, mensen zich steeds eenzamer voelen en steeds meer mensen ook eenzaam zijn, hele volksstammen zelfs menen dat de wereld eind dit jaar zal vergaan en noem nog eens een dwarsstraat, zou je eerder denken dat vertrouwen in elkaar en wat dan ook sterk gedaald zou zijn. Moet ook zeggen dat aan de cijfers te zien, het eerder een kwestie van optimistisch interpreteren is van het CBS.

Hoe staat het met uw vertrouwen in de wereld om u heen?

Comments (5)



Page 1 of 10

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft