Let op je Eigen Risico en laks declaratie gedrag

De eerste maanden van dit jaar heb ik twee neurologen in twee verschillende ziekenhuizen, een gynaecoloog, een internist, een revalidatie arts en in het kader van revalidatie een maatschappelijk werker, fysiotherapeut, ergotherapeut en orthopedisch schoenmaker bezocht. Verder heb ik een rits aan allerhande onderzoeken ondergaan en wordt elke drie maanden mijn bloed gecontroleerd op allerlei aan stofjes. Toch is mijn eigen risico deze week pas op gesoupeerd en toen ik de facturen nakeek, kon ik alleen declaraties van de apotheek daarop terug vinden. Oftewel, geen enkel ziekenhuis of specialist heeft ook maar één euro gedeclareerd.

Nu is dit niet nieuw. Het lijkt bijna standaard dat ziekenhuizen gerust een jaar of langer na consult, onderzoek of behandeling pas een declaratie indienen bij een verzekeraar. Maar met het stijgende eigen risico, kan dat mensen wel in de problemen brengen. Zo kan het makkelijk gebeuren dat iemand een forse rekening aan het eind van het jaar ontvangt of ineens geconfronteerd wordt met een factuur van een jaar eerder. Deze moet vanzelfsprekend gewoon betaald maar een betalingsregeling krijgen over een jaar wat voorbij is, kan je wel vergeten!

Dat u het weet ..

 

Traagheid in mijn bestaan

Ze zeggen dat een chronisch zieke dagelijks keuzes moet maken, vanwege gebrek aan energie. Men kan het een of het ander, maar niet beide op een dag. Zeker worstel ik daar ook mee, maar ik lijk nog meer moeite te hebben met de traagheid in mijn bestaan. Je kan het zo gek niet bedenken of ik doe er vele malen langer over dan vroeger. Tikte ik in mijn gezonde jaren binnen minuten even een mailtje weg, nu wijst de klok vier uur verder aan tegen de tijd dat ik bij groetjes en liefs ben aanbeland. Vol verwondering merk ik telkens weer dat elk klein boodschapje een tot twee uur in beslag neemt. Kleding van de wasmand naar een rekje overbrengen, duurt het slechts drie kwartier ben ik enorm gelukkig. Tel daar de noodzakelijke rustmomenten en slaapjes bij op en u begrijpt, tijd vliegt aan me voorbij terwijl ik me met een slakkengang door mijn to do lijstjes worstel.

Ik vermoed dat het trage niet zozeer gebrek aan energie is als gebrek aan concentratie. Dit stukje alleen heb ik al zes keer terug gelezen om te zien waar ik was, of ik niet ben afgedwaald en of ik niet in herhaling val. De verder ik schrijf, de langer dat weer duurt natuurlijk. En zo ben ik wel even bezig met een stukje van niks.

Een voordeel, u was er vast zó mee klaar …