Al vier jaar hebben we verscheidene problemen in dit huis waarbij het belangrijkste het vochtprobleem is. De badcel schimmelt bijvoorbeeld weg waar je bij staat. En dan bedoel ik niet alleen de muur maar zelfs de de shampooflessen. Verder lijkt het wel een oeroud huis. Iets ophangen gaat niet meer, dan komt de muur naar buiten vallen. Deur schanieren vastgeroest, deuren vallen uit elkaar, het buitenwerk is aan het wegrotten. En bij elke ‘reperatie’ vanuit de woningbouwvereniging ging er iets anders stuk. Er zit een prachtige inbraakstrip op de voordeur alleen jammer dat er binnen een lang gat in de muur is ontstaan aan de zijkant. (Dat vonden ze geen probleem, er kan niet door ingebroken worden, het staat “alleen maar lelijk”). De balkonverlichting hangt, helaas kregen ze de wandcontactdoos niet terug op de muur dus brak er een tegel en is vervolgens alles vastgekit om nooit meer los te kunnen. De nieuwe (spaanplaten) badceldeur was wat te groot dus is afgezaagd, knoeierig bedekt met wat muurverf(!!) en gaat niet goed dicht. Ow en om de schimmel te verdoezelen heeft iemand een laagje verf op de muur gesmeerd (waar binnen twee maanden alles weer doorheen kwam zetten natuurlijk) en och, ook resten op de tegels, het plafond en de verwarming. Dat soort dingen. Daarnaast is het centrale verwarmingssyteem zo aangelegd dat elke leiding van de radiotor het plafond ingaat om bij de volgende radiotor weer naar beneden te komen. Dat zou nog niet zo’n ramp zijn als iemand bedacht had dat de leidingen ontlucht moeten kunnen worden. Vergeten! Het lijkt soms wel alsof we naast een waterval wonen in de winter.

Welke andere instantie hier dan ook komt, allemaal zijn ze het eens over de erbarmelijke staat waarin het huis verkeert. Bovendien durven ze amper dingen te installeren, bang dat ze een schadeclaim krijgen. De modem staat dus op de kast en het kabelkastje hangt los aan een draad voor een gat in de muur (losschroeven was niet meer nodig).

Natuurlijk waren wij daar weinig content mee dus zijn er weet ik veel hoeveel brieven getypt, telefoontjes gepleegd en meldingen gedaan. In die vier jaar zijn hier dan ook allerhande mensen van de woningbouw over de vloer geweest. En hoewel er een verzekeringszaak door ons is gewonnen, is er verder nooit iets opgelost. Elke opzichter gedroeg zich aanvankelijk als de redder in nood, gaf daarna gewoonweg ons maar de schuld, ontpopte zich vervolgens tot groot leugenaar om na verloop van tijd in stilzwijgen te verdwijnen. De woonconsulent weet niets beters dan ‘ga maar naar een advocaat’, blijkbaar kennen ze het concept ‘oplossingen zoeken’ niet. Maar er kwam een lichtpuntje, er zou gerenoveerd worden! Stevig ende ingrijpend met van alles erop en eraan. Daar was dan ook het wachten op.

Uiteindelijk blijkt het uiterlijk schijn wat telt. Want wat is er gebeurd?

  • Inmiddels hebben we een soort van huismeester. Feitelijk een voormalig monteur die overbleef nadat het onderhoudsbedrijf van de woningbouw failliet ging vanwege tee dee hee: slechte prestaties. En iemand die zelf al aangaf geen idee te hebben wat er van hem verwacht wordt. Bovendien is hij bang voor de buren (beter: bang voor ‘buitenlanders’ dus staat hij voor problemen met de andere bewoners telkens voor mijn deur te prediken. Om zeker te weten dat hij het niet aan zal kunnen, hebben ze hem drie enorme wijkdelen onder zijn ‘beheer’ gegeven. En hij wordt gezien als ‘luxe’ waar wij wel dik voor moeten betalen.
  • Daarnaast is er tegenwoordig een schoonmaakbedrijf aan het werk voor de trappenhuizen en enkele ramen. Oftewel een stel snotneuzen wat eenmaal per week over de vloer aait, nog nooit een raam heeft aangeraakt, rustig onze vuilcontainer volstort met zooi van anderen, niet te beroerd is alles wat in de weg staat voor onze boxdeur te zetten en een grote bek opzet als je daar iets van komt zeggen. Het is nog nooit zo vies geweest maar ook hier geldt: een zogenoemde ‘luxe’ waar extra voor betaald dient te worden.
  • Binnenkort komen er ondergrondse vuilcontainers. Allemaal superdeluxe, nieuwste technieken en o wat wordt de buurt toch mooi. Onduidelijk wat dat mag gaan kosten.
  • En er wordt gerenoveerd dus. De buitenkant dan bleek vandaag. Nieuwe beplating en balkonrekken, dubbel glas en nieuwe kozijnen (geplanned: midden in de winter!?). En natuurlijk ‘mag’ daar een huurverhoging tegen over staan.

Klinkt allemaal mooi en het zal grandioos ogen. Maar binnen gebeurd er .. helemaal niets! Schijnbaar kan er tevreden achterover geleund worden als het er van buiten goed uit ziet en daar leuk voor betaald wordt. Dan mag de binneboel zo in elkaar storten. Of mogen wij er voor opdraaien zoals menig monteur heeft aangeraden. Want ‘de woningbouw komt er heus niets aan doen hoor, dat kunt u beter zelf oplossen’.

Enfin, dat wordt met stoom uit de oren weer een brief schrijven. Deze keer maar met inschakeling van de huurcommissie…

Het flauwe is dat er in Nederland nog maar weinig huurdersbescherming is. Zo blijken de regionale klachtencommissies de klacht gewoon terug voor te leggen aan betreffende woningbouw, die zich natuurlijk van geen kwaad bewust is. De huurcommissie kan verder alleen voor een huurverlaging zorgen wegens achterstallig onderhoud, maar dat wil niet zeggen dat er iets opgelost wordt. En dan stopt het. Geen wonder dat die spookwoonprogramma’s en andere consumentenprogramma’s het zo goed doen ..

Overigens is het niet zo dat we tot onze enkels in de schimmel staan te douchen of de schilderijen op onze harses ketsen hoor. We luchten als nooit iemand gelucht heeft, schrobben regelmatig alles af en proberen het allemaal in de hand te houden. Maar het kost bakken extra energie, het wordt er niet mooier op en daarnaast kost het nogal wat aan verwarmingskosten om de zooi droog te houden.Ã�Â