als je beste vriendin de hebbelijke eigenschap heeft om je met haar houding, haar ideeën of haar manier van doen steeds weer op de kast te jagen. je kunt haar niet uitstaan maar je kunt ook niet zonder haar. (…) vriendschap tussen vrouwen roept vaak vele tegenstrijdige gevoelens op. liefde, tederheid, soms bezorgdheid maar ook haat en rivaliteit… je levert elkaar kleine streken, maakt soms hatelijke opmerkingen maar er zijn ook waardevolle momenten van samenhorigheid, momenten waarin je elkaar steunt, helpt of het gewoon goed met elkaar hebt. vriendschap tussen vrouwen is een heel intense relatie. heel anders dan de vriendschap tussen mannen, die meestal wat minder diep gaat en waarin voetbal en auto’s genoeg zijn om de discussie – avond na avond – levendig te houden. Hele artikel

Vrouw zijnde herken ik me geheel niet in bovenstaande. En ik begrijp het ook niet. Haat, rivaliteit, streken en hatelijke opmerkingen, die horen toch zeker niet thuis in een hechte vriendschap? Toch zie ik het om me heen en heb het vaker ervaren dan me lief is, zet vrouwen bij elkaar en vroeg of laat slaat de kift toe. Of was je gisteren een hartsvriendin en ben je morgen een vage kennis zonder er ooit achter te komen hoe dat gebeurde. Menig man zal het beamen, vrouwen zijn moeilijke wezens.

Hoewel ik twee vriendinnen heb waarbij bovenstaande gelukkig niet van toepassing is, vraag ik me toch maar eens lomp af:

Kunnen mannen beter vriendschap opbouwen dan vrouwen dat kunnen? En bestaat ‘echte’ vriendschap uberhaupt wel?