ADHD, geen ME

Kan u zeggen dat ik nog ik ben en er niets veranderd is maar mijn wereld staat even finaal op haar kop. Vanmiddag kreeg ik bij de neuroloog namelijk niet alleen de diagnose ADHD maar ADHD met comorbiditeit (gepaard gaande aandoening) gesteld die verwantschap vertoont met dyspraxia (ook DCD: Developmental Coordination Disorder genoemd, motorische- en/of coordinatiestoornis). Om kort te gaan een kleine afwijking in de werking van de hersenen waardoor sommige prikkels wat verkeerd verstuurd raken. In een oogwenk verklaarde de neuroloog mijn lijst aan ME-symptomen en tee dee hee, dat was dat.

Geloof dat ik het wel fijn vind om nu te weten, het verklaart onnoemelijk veel op tal van gebieden. Maar het moet nog wat beter inzinken en ik ben er nog lang niet uit hoe nu verder. Moet er alleen al erg aan gaan wennen dat ik geen ME-patient meer ben. Ik heb zeven jaar in de veronderstelling geleefd dat ik bijna vijftien jaar ME zou hebben en heb daar heel wat over gepiekerd, aan proberen te doen, iniatieven voor opgezet, strijd om geleverd en ellenlange stukken over geschreven. Het is me ook erg onduidelijk in hoeverre ik nog iets zinnigs aan mijn fysieke klachten kan verbeteren en waar ik het gewoonweg mee moet doen. Eerst maar even laten betijen denk ik ..

Overigens is er feitelijk weinig bekend over de (gedetailleerde) oorzaak van dyspraxia en de meeste informatie heeft betrekking op jonge kinderen en de aandoening als zelfstandige aandoening in plaats van comorbiditeit. Er zou momenteel wel voortschrijdend onderzoek gaande zijn bij volwassenen en de laatste tijd raakt er steeds meer bekend over ADHD bij vrouwen. Volgens de neuroloog een kwestie van enkele jaren voor er resultaten zijn en ook ik dus wat meer zal weten of wellicht iets mee zal kunnen doen. You never know how een cow een haze vangt nietwaar …

Comments (20)



Previous

Zeehondenjagers 'klem'

Next

Winst in de zorg

20 Comments

  1. citrientje

    fijn dat jij nu ook een duidelijke diagnose hebt, misschien kun je er nu beter mee om leren gaan. Ik hoop voor je dat er wat meer op dit gebied is dan ME zodat je het wat makkelijker krijgt in de toekomst.

    Zet je toch wel aan het denken of ME niet inderdaad een wachtziekte(kan het ff niet beter beschrijven) is tot ze vinden wat er werkelijk aan de hand is.

  2. Ook raar eigenlijk dat je denkt zeven jaar lang ME te hebben… Eigenlijk zouden we alles waarvan we denken dat het zeker is, in twijfel moeten trekken. Dat levert een interessante zienswijze op.

  3. Zo zie je maar weer: alles is waar “naar de huidige stand van de wetenschap”. Hopelijk heb je hier uiteindelijk iets aan, is het niet in de vorm van behandelmogelijkheden dan toch in de vorm van het beter kunnen accepteren, er beter mee kunnen leven en omgaan (en als het dan ook nog de onzekerheid mbt recht op uitkeringen verminderd zou dat ook heel mooi zijn)

  4. Ik denk dat je blij bent dat het beestje nu een naampje heeft.
    Maar ik kan me voorstellen dat je rot geschokken bent , geef het tijd.

    Groetjes en sterkte Chantal.

  5. Ik denk dat bevestiging van een ziekte al een stap is… nu weet je wat je kunt doen evrder…

  6. Toch vreemd hoor, zou ME nu helemaal niet meer bestaan en iedereen ADHD hebben ipv ME

  7. Heftig nieuws. Ik kan me voorstellen dat je 7 jaar geleden blij was met een stempel op je klachten, en dat je nu uit het veld bent geslagen dat dat stempel niet bleek te kloppen.
    Ik hoop dat deze diagnose ook met een behandeling komt die je klachten kan verminderen, dat zou de boel wel verzachten, lijkt me.
    Sterkte met betijen.

  8. Wahhhh, Cin! Dus het is officieel nu. Pfff. Ook niet niks, opeens je hele denkbeeld over je zelf en je ziekte omgooien. Maar misschien, wellicht, hopelijk kun je door de nieuwe diagnose nu misschien andere oplossingen bedenken die meer pijn- en ongemakverlichtend werken dan ME-oplossingen? (Voor zover mogelijk dan natuurlijk.) En toch, ondanks alles ben ik blij voor je dat je nu zekerheid hebt.

    Ik moet je heel nodig weer mailen, maar het schiet er allemaal bij in, vergeef mij. 😮 Maar zo te horen heb jij ook veel aan je hoofd momenteel, dus we spreken elkaar zsm. 🙂

  9. Epi

    Het is al moeilijk genoeg om te onthouden en uit te spreken, laat staan om het aan den lijve en geest te ondervinden.
    Misschien nog even niet als een gek internet afstruinen om alles dat er maar iets mee te maken heeft te lezen.

  10. @Citrien: in de huidige stand van zaken geloof ik niet dat ik echt opzienbarende dingen zal kunnen maar toch, persoonlijk kan ik er al meer mee dan voorheen de onzekerheid. En ik peins met je mee of ME nou wel zo zelfstandig is of een naam tot er iets anders gevonden is. Bij erg veel mensen komt uiteindelijk iets naar boven tenslotte.

    @pascal: dat is zeker een vreemde gewaarwording. Toch denk ik dat het juist wel steeds in twijfel getrokken wordt in de zin dat ME ook maar een beschijvende term is die niets verklapt over oorzaken en/of behandelmethoden. Maar artsen zijn dubbel, hoewel ME weinig serieus genomen wordt klampen ze zich evengoed vast aan die term zonder nog andere opties te overwegen. In die zin zou meer twijfel beter zijn.

    @Frans: idd, hoewel men het had kunnen weten ergens gedurende de veertien jaar, het verklaart tevens veel onderzoeks- en testresultaten. Toch moeilijk te zien, dat realiseer ik me wel. Denk dat ik het beter zal accepteren, dat gevoel heb ik nu tenminste wel. het is even afwachten hoe het gaat over een tijdje als ik het ten volle besef en verwerkt heb 🙂 Qua behandeling zijn er niet zo gek veel mogelijkheden maar er anders mee om gaan levert zeker iets op denk ik. Hoe dat met grond voor uitkering zit geen idee eigenlijk, dat moet ik later maar eens overdenken.

    @Chantal: dat schrikken valt nog mee, de klachten zin tenslotte niets veranderd alleen weet ik nu dat het geen onontdekte ziekte is ofzo. Eigenlijk wel een voordeel geloof ik. Het is meer verbazingwekkend allemaal 🙂 Ook tijd nodig ..

    @Chantal: dat is nog even puzzelen maar wel een flinke stap verder.

    @Mannie: dat denk ik niet hoewel ik weet dat er meer zijn met ADHD en ME-kenmerken die misschien iets aan dit verhaal kunnen hebben, zijn er ook weer veel die weer iets anders blijken te hebben (schildklierproblemen, B-12 gebrek, dat soort aandoeningen). Vraag me wel af of ME misschien in alle gevallen iets onontdekts is.

    @Jaco: tnx! Echt wezenlijke verbeteringen lijken wat moeilijk bereikbaar maar persoonlijk kan ik er ietsje meer mee. En even terug opkrabbelen inderdaad, dat speelt nu wel even erg.

    @Wenz: joe weet het 😀 Ik zit nog wel even verbaasd te weten en wacht je mail rustig af. Stuur er straks eentje, heb nog wat anders te vertellen 🙂

    @Epi: LOL Ja ik vind het wel een vreemd idee ergens, dat zit zomaar in je hoofd maar toch ongrijpbaar. Ik zal mijn best doen om mezelf niet te overvoeren met info 😉

  11. Gelukkig maar. Balkenend is er ook blij mee, je kan zo weer aan het werk. [-(

  12. desiree

    ME of ADHD, Cinner is Cinner 😡

  13. Wowz. Nou, neem een bakkie koffie ofzo, of een perenwaterijsje (naar gelang het weer) en ga er ff voor zitten… ~o) :)>-

  14. Zo, dat bericht moet wel binnen zijn gekomen. Ik hoop dat alles nu een postitieve wending krijgt.

  15. @Brillie: dat verband ontgaat me even ..

    @Desiree: dat is wel zo, maar de impact is toch groter dan dat 🙂

    @Peet: oew een perenwaterijsje zou nu wel lekker zijn!

    @Beeobee: dat kan je wel zeggen dat het goed binnenis gekomen. Ben zelf ook benieuwd naar hoe nu verder ..

  16. Heb nu al een paar keer willen reageren, maar iets zinnigs zeggen kan ik niet echt. Kus!!

  17. hoi Cin, meid ik dacht even snel bij je kijken tussen het misselijk zijn door LOL… wat een nieuws zeg…. ik ben er stil van, dat moet je wereld toch wel even flink op zijn kop hebben gezet he meid…. weet je, de klachten worden er niet minder van, je ellende ook niet en dus hoop ik niet dat brillie dan maar bedoelt dat je moet gaan werken opeens…..maar goed, ook weer zoiets, laat het gaat laat het vallen laat het los paool 🙂 Cin, sterkte met alles, ik weet niet wat ik zou moeten zeggen…….

  18. @Paola: wat lief dat je nog even langs komt! Mijn wereld stond wel even finaal op zijn kop ja maar dat begint af te zakken gelukkig. En positieve noot, mijn klachten worden er niet minder van maar de problemen die ik er mee had wel en dat scheelt al een slok op een borrel.

  19. Tjee, wat een nieuws! Ik hoop dat je er wat mee kunt, en dat je er wat beter van wordt. Succes!

  20. meike

    he, he, ben dus niet de enige met ADHD die eerst de diagnose ME hoorde.
    Vanaf 01- ’92 was ik arbeidsongeschikt na een PFeifferperiode met etiket ME/CVS. Nadat ik in ’97 weer 3 dg pw ben gaan werken, bleef ik maar moe en bozig, geirriteerd. Ab-so-luut niet stressbestendig. Veel slaapproblemen. Na verhuizing van de Randstad naar een mooie, rustige omgeving, bleef ik part time werken, maar nog steeds vermoeidheidsklachten. Met slaappillen nam ik geen genoegen en liet me doorverwijzen naar een psychiater die na 2 gesprekken en een aantal tests
    (zie o.a. http://www.impuls.nl ) de diagnose ADHD stelde. Een jaar eerder had ik dat zelfd al eens uitgesproken, gezien met schoolprestaties vroeger en burnouts in bijna elke baan. Verbaasde me dus niet. Is ook goed mee te leven, alleen was ik verdrietig en boos, omdat nooit eerder iemand daarop gekomen was en ik, zeker de laatste tien jaar, zo heb moeten ploeteren. Inmiddels ben ik volledig in de WAO en begin aan het nieuwe gegeven en nieuwe leven te wennen. Met ADHD is echt, beslist goed te leven. als de juiste medicijnen voor balans zorgen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft